Ischa Gerrits

Marieke, Henk, Bas: ze verloren, maar zullen nooit losers zijn

05 augustus 2021 05:27

Winnen is prachtig. Blije gezichten, juichende sporters, glanzende medailles. Sporters die winnen, verdienen de spotlights. Zij waren de beste. Maar weet je waar winnaars niet zonder kunnen? Verliezers. 

En ook al doen sporters het liever niet, verliezen kan ook prachtig zijn. Neem Ferry Weertman deze morgen. Jarenlang voorbereid op deze race in Tokio, maar het lukte niet. Hij was in topvorm, zei hij zelf, maar ging te laat naar voren, en dus vloeiden de tranen:

En er waren er meer. Roeister Marieke Keijser maakte een misslag en verloor zo het goud, Mathieu van der Poel viel en kon een medaille vergeten en judoka Henk Grol werkte als een beest voor deze Spelen, maar lag na 25 seconden op zijn rug.

De lijst met verliezers is ellendig lang. Logisch ook. Van alle deelnemers, wint er maar één. Er waren 38 deelnemers bij het mountainbiken: één winnaar. 38 deelneemsters bij de 5000 meter voor vrouwen: één winnares. 36 deelnemers bij het schermen: één gouden plak.

Het wil maar zeggen: je kunt verliezen, maar bent nooit een loser. De verliezers maken de wedstrijd, en zorgen voor glans bij de winnaar. Voor henzelf geldt: het gaat om de manier waarop je verliest. Tennisser Stanislas Wawrinka liet het op zijn arm tatoeëren. "Ever tried, ever failed, no matter, try again, fail again, fail better."

'Zij verloren, maar zijn geen verliezers'

Verliezen is een kunst, een kunst waar een sporter kracht uit moet kunnen putten, zegt deze quote van Samuel Blackett, een Ierse schrijver. Iedere keer opnieuw proberen, opnieuw falen, en vooral: beter falen dan de vorige keer.

Velen winnen nooit op dat allerhoogste niveau dat de Spelen zijn, ook al doen ze jaren mee. Schermer Bas Verwijlen is zo'n voorbeeld. Al vier keer actief op de Spelen, in 2008 haalde hij de kwartfinale, zijn beste resultaat.

Of neem Hennie Dompeling, kleiduivenschutter van weleer. In '88, '92, '96 '00 en '04 aan de start bij de Spelen. De vierde plek zijn beste resultaat.

Hennie Dompeling tijdens de Spelen van 2000. Hennie Dompeling tijdens de Spelen van 2000.

Zij verloren, maar zijn geen verliezers. Ze probeerden telkens te winnen, zonder succes, en werden winnaars door zich zo vaak te plaatsen voor het allerhoogste podium.

Ik zeg het nog maar eens: verliezers zijn geen losers. Het zijn óf de winnaars van de toekomst, óf de deelnemers die de winnaars laten stralen.

Want zonder verliezers, ook geen winnaars.