Ischa Gerrits

Kijk en luister naar Sifan en Liemarvin: dromen zijn geen bedrog

03 augustus 2021 05:05

De Olympische Spelen zijn voor bijzondere mensen. Voor bijzondere momenten. Voor grensverleggende acties die hele mensenlevens in herinneringen meegaan. Gisteren was zo'n dag. Een dag als een droom.

Het gebeurde in een leeg stadion, maar het hinderde niet. De eindsprint van Hassan was van een dusdanig bizar niveau dat het alsnog leek alsof het hele stadion uit zijn dak ging. In Nederland schreeuwden mensen Hassan door de laatste ronde van haar 5 kilometer, in het perscentrum gingen de handen voor de monden. Nooit eerder vertoond.   

Hassan na het winnen van de 5 kilometer. Hassan na het winnen van de 5 kilometer.

29 jaar lang hadden we het over Ellen van Langen, en dat zullen we blijven doen. Maar Van Langen heeft een opvolgster, waar we over 29 jaar ook nog altijd over zullen praten. 

Het woord van gisteren: dromen. Hassan inspireert nieuwe generaties om te sporten, om te geloven, om te blijven dromen. Haar goud brengt mensen in vervoering, in beweging, maar in de schaduw van Hassan was er nog iemand die schijnwerpers verdient. Zijn naam: Liemarvin Bonevacia.

Liemarvin kwam gisteren buiten zinnen voor de camera van RTL Nieuws. Zonder shirt, zonnebril op zijn hoofd, de glimlach breed. En terecht. Hij haalde de finale op de 400 meter op zijn 32ste. Nog nooit haalde een Nederlandse man de finale op dat onderdeel. En hij begon pas op zijn zeventiende met atletiek.

"Blijf dromen, dan kan alles."

Hij doet het voor de kinderen, zei hij. Kinderen in Nederland, maar ook in Curaçao, waar hij vandaan komt. Nu pas is hij op zijn allerbest, een nieuwkomer is Bonevacia beslist niet. In 2012 deed hij tijdens de Spelen mee onder de olympische vlag, omdat de Antillen geen land meer waren. Daarna kwam hij uit voor Nederland.

Net als Hassan inspireert hij. "Blijf groot dromen", hij herhaalde het wel tien keer in het interview.

Ik hoop dat het hem lukt, kinderen te inspireren om te bewegen, om doelen te hebben, om te dromen. Want wat is een leven zonder dromen?

Ik beloof het aan Bonevacia. Over 29 jaar, op 3 augustus 2050, zal ik niet alleen Hassan in mijn herinneringen hebben opgeslagen. Ook het verhaal van Liemarvin moet verteld blijven worden. Want hij droomde, bleef dromen, en uiteindelijk werd die droom werkelijkheid. Omdat hij erin geloofde.