Olaf Koens

Trots loop ik met de twee tietjes door de havenstad

19 juli 2021 06:04

Het begint met een cadeau. Voor je verjaardag komt een kennis langs met een lp die later ergens onder in een kast komt te liggen. Dan komt het moment dat je in het ouderlijk huis op een paar vergeten platen stuit. Dan besluit je toch een plaat te kopen omdat de cover zo mooi is en voor je het weet ben je er zelf ook een: een vinylverzamelaar.

Er is weinig origineels of bijzonders aan het verzamelen van platen. In zo ongeveer iedere middelgrote stad zitten er platenzaken naast de hippe koffiebarretjes. Terwijl ieder obscuur nummer op YouTube staat en bijna iedere mogelijke opname simpel is af te spelen via Spotify, groeit de verkoop van vinyl nu al dertien jaar op rij. 

"Ik ben een vinylverzamelaar van het lafste soort."

Het is cliché, maar vinyl heeft iets. Je hoort de muziek niet via een speaker verstopt in je laptop, je voelt haar door de kamer blazen uit een grote versterker. Je muziekcollectie zit niet in je telefoon, je hebt haar in je handen. Ik ben een vinylverzamelaar van het lafste soort. Ik geef weinig om platen die mint onuitgepakt in de originele hoes zitten, ik heb geen schokdemper onder de lp-speler staan, ik wil die platen gewoon hebben.

En zoals het hoort kan een beetje hobby een vakantie verpesten. Op de boot van Hydra naar Athene bedenk ik me dat er in de haven van Piraeus een platenzaak is waar een lp ligt die ik al heel lang wil hebben. Een lp die ik niet per post naar Istanbul durf te verschepen omdat de hoes bestaat uit een prachtige foto van een Libanees naaktmodel. Niet alleen de Turkse censuurdienst, ook mijn preutse postbode zou er persoonlijk voor zorgen dat hij nooit aankomt.

"Trots loop ik met de twee tietjes door de havenstad, nagekeken door een roedel straatverkopers."

Trots loop ik met de twee tietjes door de havenstad, nagekeken door een roedel straatverkopers. Na een week op de Cycladen bedenk ik me, terug in Piraeus, dat ik de plaat ergens in een hotel op een van de eilanden ben vergeten.

In paniek bel ik de hotels één voor één na. 'Ja, we dachten al dat u zou bellen', hoor ik al snel over de telefoon. 'We hebben het hier afgespeeld en het klinkt fantastisch.' Zelfs de receptioniste heeft een lp-speler in huis. Ik vervloek mijn vergeetachtigheid en mijn suffe, dure hobby. 'Maar maakt u zich geen zorgen', zegt ze. 'We versturen hem per post naar uw huisadres, dan komt hij vanzelf aan.'

Olaf Koens (1985) is correspondent voor RTL Nieuws in het Midden-Oosten, met als standplaats Istanbul. Na zijn studie filosofie ging hij in 2007 als correspondent aan de slag in Moskou. In 2015 werd hij uitgeroepen tot journalist van het jaar. Hij schreef de boeken 'Koorddansen in de Kaukasus', 'Oorlog en kermis' en 'Paarden vliegen businessclass'.