Yesim Candan

Waarom je vooral geen kinderen moet krijgen

04 juni 2021 06:01

Kinderen krijgen is het mooiste geschenk van je leven. Een wonder. Zonder kinderen weet je niet wat onvoorwaardelijke liefde inhoudt. Toch is er een grote maar. Ik wou dat ik op het moederschap was voorbereid tijdens mijn studie. Dat er een module was geweest over hoe je een baan en het moederschap moet combineren. Het is namelijk niet te doen. Al jarenlang zit ik in een rollercoaster. Je zou verwachten dat je het, met het groter worden van de kinderen, wel wat rustiger zou krijgen. Maar bij mij schiet het achtbaankarretje steeds sneller over de rails.

Als moeder moet je er echt voor zorgen dat je een sociaal vangnet hebt. Je moeder of zus die in de buurt woont bijvoorbeeld. Zo niet, peins er dan gewoon niet over om zwanger te worden. Op schoolpleinen zie je een heel duidelijke tweedeling in de maatschappij: lachende, relaxte, niet-werkende moeders versus gestreste werkende moeders die tegen een burn-out aan zitten.

"Ik heb het idee dat vaders vinden dat, omdat zij meestal hoofdkostwinner zijn, de moeder alles maar moet oplossen."

Dan heb ik het dus specifiek over vrouwen die een (drukke) baan combineren met het opvoeden van hun kroost. Voor alle moraalridders die nu – uiteraard – opperen dat er toch ook een vader in het spel is: ik heb het idee dat vaders vinden dat, omdat zij meestal hoofdkostwinner zijn, de moeder alles maar moet oplossen wat de kinderen en het huishouden betreft. En dit is dan emancipatie anno 2021?

Ik had altijd een sterke mening over vrouwen die minder of helemaal niet meer gingen werken als er kinderen kwamen. Keek daar – ik geef het toe – op neer. Totdat ik zelf kinderen kreeg. Toen liep ik aan tegen het systeem dat het voor moeders haast onmogelijk maakt om te werken. Bijdragen voor crèches die met gemak een compleet maandsalaris opslurpen. En dan weer zo'n typische Nederlandse redenering: tja, je werkt toch voor jezelf, hè? Néé, ik wil ook geld verdienen, mag het? Of moet ik gestraft worden omdat ik moeder ben?

"Mogen de basisscholen ook gewoon weer langer openblijven, in plaats van dat continurooster waardoor de kinderen 'lekker' vroeg klaar zijn?"

Kijk naar Scandinavische landen: die kennen het kleinste verschil tussen mannen en vrouwen als het op arbeidsparticipatie aankomt. De sterk feministische cultuur en het overheids- en werkgeversbeleid in die landen dragen bij aan een hogere arbeidsmarktparticipatie van vrouwen, ook als ze moeder worden.

Daarom pleit ik ervoor om een minister van Emancipatie aan te stellen. Iemand die de loonkloof tussen mannen en vrouwen aanpakt (want wat zijn dit voor middeleeuwse praktijken, dat vrouwen nog altijd minder betaald krijgen?) en de arbeidsparticipatie van vrouwen verhoogt. Ook het schoolsysteem moet op de schop. Om te beginnen met wat basisscholen van ouders verwachten: een soort co-educatie. Nee, ik ben moeder en jullie zijn een school. Ik wil thuis geen schooltuinborden maken. We zijn in dit land compleet doorgeslagen op dit gebied.

En mogen de basisscholen alsjeblieft ook gewoon weer langer openblijven, in plaats van dat continurooster waardoor de kinderen 'lekker' vroeg klaar zijn en – meestal weer – de werkende moeder haar programma hierop moet afstemmen? Het is tijd dat we de ongelijkwaardigheid aanpakken en de mannen opvoeden. Excellentie, we wachten op u.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.