Yesim Candan

Als je geen kinderen kunt krijgen

12 februari 2021 06:02

"Neem haar maar mee, ik hoef haar niet meer", zei de man tegen me. Hij was zwaar alcoholist en keek nauwelijks om naar zijn tienjarige dochter Nisa. Ik had hem zojuist ferm toegesproken omdat ik het gevaarlijk vond dat hij het meisje tot 's avonds laat in haar eentje op straat liet rondzwerven, zonder eten of drinken. Hemel en aarde heb ik bewogen om Nisa vanuit Turkije mee naar Nederland te kunnen nemen. Helaas is me dat niet gelukt en ben ik haar uit het oog verloren.

Het was mijn grote droom om kinderen uit een andere cultuur te adopteren en ze samen met mijn eigen kinderen op te voeden. Als we dat allemaal zouden doen, waren er geen verwaarloosde kinderen meer op de wereld, was mijn veronderstelling.

"Kan de liefde van een wellicht beter bemiddeld, maar niet-biologisch ouderpaar ooit opwegen tegen de liefde van hun échte moeder en vader?"

Deze week werd ik ruw uit die utopische 'Angelina Jolie en Brad Pitt'-bubbel gerukt. Demissionair minister Sander Dekker laat adopties uit het buitenland onmiddellijk stopzetten nadat uit een vernietigend rapport ernstige misstanden naar boven waren gekomen. Zoals dat tegen tienermoeders wordt gezegd dat hun baby dood is, terwijl die is doorverkocht aan een Nederlands stel.

Vooropgesteld: dit is natuurlijk geen juiste gang van zaken. Maar het blijft ook altijd de vraag wat met deze kinderen zou zijn gebeurd als ze bij hun biologische ouders waren gebleven. Kan de liefde van een wellicht beter bemiddeld, maar niet-biologisch ouderpaar ooit opwegen tegen de liefde van hun échte moeder en vader?

"Als je in Turkije geen kinderen kunt krijgen, krijg je een kind van je broer of zus."

In Turkije hebben ze daar een mooie oplossing voor. Als je zelf geen kinderen kunt krijgen, krijg je een kind van je broer of zus. Keep it in the family, dat idee. Dus je tante wordt je moeder, en je kunt je biologische moeder altijd zien. Dit soort naastenliefde zie ik in Nederland niet zo snel op grote schaal gebeuren.

Maar als de internationale adoptieprocedure dan toch nader gaat worden onderzocht, kunnen dan meteen ook de voorwaarden voor adoptie hierin worden meegenomen? Waarom zou een alleenstaande ouder geen kind mogen adopteren? Vrouwen worden steeds later moeder, waarom een adoptiemoeder dan niet ook? De adoptieprocedure is er sowieso al een van de lange adem, en een behoorlijk duur traject bovendien. Als deze mensen eindelijk hun adoptiekindje in de armen kunnen sluiten, is het meer dan gewenst.

"Hoe vergaat het toekomstige ouders die al ver in de adoptieprocedure zaten – en nu wellicht hun droom in duigen zien vallen?"

Hoe anders is dat soms bij mensen die eigenlijk helemaal niet in staat zijn kinderen op te voeden, maar ze wel op de wereld zetten? Soms hebben ze zelfs eerdere kinderen afgestaan door bijvoorbeeld armoede. Vol verbazing kijk ik naar een tv-programma als Spoorloos, waar moeders aan bod komen die een kind afstonden, maar inmiddels toch ook gewoon nieuwe kinderen hebben gekregen.

Maar goed, de internationale adoptieprocedure staat voorlopig stil. Eerst moet worden onderzocht of de kinderen die ter adoptie worden aangeboden in het buitenland wel echt wees zijn. Maar hoe vergaat het toekomstige ouders die al ver in de adoptieprocedure zaten – en nu wellicht hun droom in duigen zien vallen?

Ik heb wel een andere oplossing. Op dit moment leven honderden wezen in een ware hel op aarde. In Kamp Moria om precies te zijn, op het Griekse eiland Lesbos. Vijfhonderd kinderen wachten daar op redding.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.