Jeroen Akkermans

Berlijn is kampioen risico lopen

30 november 2020 06:17

Vóór vertrek uit huis klop ik altijd op mijn broek- en jaszakken. De dagelijkse routine om onmisbaars niet te vergeten. Portemonnee? Check. Sleutels? Check. Telefoon? Klop, klop. Check. Ik heb mezelf aangeleerd er een rotdingetje aan toe te voegen. Mondkapje? Meestal zit het kapje in mijn achterzak gefrommeld. Check. Heel gedisciplineerd, ik zou een Duitser kunnen zijn.

De voorzorg is Duitsers op het lijf geschreven. Kosten noch moeite worden gespaard om risico´s te voorkomen of te verminderen. Dus ik was niet verrast toen de mondkapjes hier in maart al snel gretig aftrek vonden. Voorkomen is beter dan genezen.

"Ik walgde van mijn gore adem."

Corona kwam maar net kijken of ik begon in mijn onwetendheid met een lapje stof. Simpel. Mondbescherming was in het begin van de pandemie zelfs moeilijk te krijgen dus ik was er zuinig op. Maar na twee weken dragen, vond ik het welletjes. Ik walgde van mijn gore adem.

Ik begon mondkapjes te hamsteren. Onnodig want het coronavoorbehoedsmiddel lag niet langer alleen in de schappen van de apotheker, maar ook bij de bakker of in de platenwinkel. Een modezaak bood mij mondkapjes aan in alle kleuren. Ik koos natuurlijk voor oranje.

Gaandeweg de coronacrisis werd het enkele stoflaagje een dubbele. Daarna stapte ik over op de overtreffende trap van de mondkapjes, zoals bouwvakkers die dragen: Met filter! Rokers hebben mij vroeger al wijsgemaakt dat met filter altijd beter is voor de gezondheid en dat schijnt ook bij mondkapjes het geval te zijn. Doet u mij maar tien stuks.

Maar later begrijp ik dat het kapje met afvoerfilter weliswaar mij bescherming biedt tegen verspreiding van het virus maar mijn medemens niet. Was ik even asociaal bezig. Ik verruilde het bouwvakkerskapje voor de FFP2 zonder filter, een kapje voor de hardcore-gebruiker. Ik ben er inmiddels mee vertrouwd, ik doe bijna niets meer zonder.

"Het kapje vertoont kuren die verraderlijk zijn. Het kan gaan pluizen en dan gaat het kriebelen."

Mijn voorzorg is zo gek nog niet want ik blijk verdorie in een ´coronahotspot´ te wonen met gemiddeld meer dan 200 infecties per week per 100.000 bewoners. In vergelijking met Nederland is hier sprake van een onschuldig aandoend risico, maar risico is risico. Ik ben tevreden over de voorzorgsmaatregelen van mijn buurtgenoten. In de winkels en in de metro draagt bijna iedereen een kapje. Degene die zich eraan probeert te onttrekken krijgt dat van omstanders ook te horen.

Het kapje vertoont kuren die verraderlijk zijn. Het kan gaan pluizen en dan gaat het kriebelen. Voor ik het weet zit ik aan mijn mond en neus. Probeer dan maar eens een fatsoenlijk gesprek te voeren in de winkel. De eigenaar en ik staan op gepaste afstand en altijd op de tocht maar door ook maar even te krabben maak ik een potje van alle voorzorgmaatregelen. En wodka telt niet als ontsmetting.

Er zijn grenzen. Mijn maat is iemand die zich thuis en op het werk streng aan alle coronaregels houdt maar wel stiekem op vakantie naar Mallorca gaat. Ik ben geen haar beter want ik rij af en toe illegaal naar mijn alleenstaande moeder in Nederland.

"Ik laat me niet beledigen en houd op mijn beurt expres mijn adem in." 

Ook mijn wandeling of fietstocht naar het RTL-Nieuws kantoor in Berlin-Mitte is niet zonder risico. Op hoog-risico-straten onderweg ben ik verplicht om met kapje op te lopen of zelfs te fietsen. Op kantoor doe ik de FFP2 weer af. Ik werk met één collega, hij zit in een aparte ruimte. Het risico zit 'm in de gangen en de lift waar contact dreigt met mensen. Ik neem tegenwoordig de trap en maak mezelf wijs dat ik daar in alle opzichten goed aan doe. Lekker sportief, ouwe!

Maar op de trap loop ik wel het risico van pijnlijke ontmoetingen. Het is niet leuk dat de vrouw van het belastingkantoor van schrik stil blijft staan en zich theatraal omdraait omdat ik de trap opstuif. Ik laat me niet beledigen en hou op mijn beurt expres mijn adem in. 

Maar zijn de Duitsers wel zo gedisciplineerd als jij en ik vermoeden? De coronacijfers zijn voor Duitse begrippen historisch hoog. Kanselier Merkel waarschuwt dat ze met de hamer van Rutte wil slaan maar houdt zich nog even in tot de kerstdagen. Op voorwaarde dat we haar beloven afstand tot de medemens te bewaren. Angela, ik doe al mijn leven lang mijn best!

"Berlijn-Mitte is uitgegroeid tot 'coronahotspot' van Duitsland." 

Maar laten we wel wezen. In vergelijking met Nederland is de besmettingsgraad in Duitsland lang zo ernstig niet. Anders is dat in Berlijn. Sinds de tweede 'Lockdown-Leicht', stagneren de gemiddelde coronacijfers van Duitsland, terwijl de cijfers in Berlijn juist stijgen.

En hoe. Berlijn-Mitte is uitgegroeid tot 'coronahotspot' van Duitsland. In de wijk Friedrichshain-Kreuzberg is het aantal nieuwe infecties zelfs met gemiddeld 60 procent gestegen. Er is onderzoek gedaan met ontluisterend resultaat. Berlijners zouden 'ongedisciplineerd' zijn en zich niet voldoende houden aan de contactmaatregelen.

Ineens schiet mij te binnen wat mijn collega mij onlangs vertelde. De avondverkoopwinkel bij hem om de hoek heeft sinds kort pas een mondkapjesplicht ingesteld en alleen omdat de politie was wezen controleren. Het officiële bezoek had de winkeleigenaar aan het denken gezet. "Corona wordt echt serieus. Scheisse!"

We zijn een stelletje stiekeme risicolopers in Berlijn.