Jeroen Akkermans

Een peperdure middelvinger

19 oktober 2020 06:01

De middelvinger, die is me er eentje. De Duitsers noemen hem de 'Stinkefinger', er zit een luchtje aan. Dat hebben we geweten. Mijn vrouw steekt de Stinkefinger op naar een buschauffeur omdat hij onze auto wil platrijden. Hij is er niet van gediend dat we even op de lege parkeerplaatsen voor bussen zijn gestopt. De idioot wenst zich niet te laten beledigen door een middelvinger en noteert ons nummerbord. Er komt uiteindelijk een rechter aan te pas en die oordeelt dat mijn vrouw 500 euro aan een goed doel moet overmaken. De boete voor de buschauffeur die het gezin Akkermans wil platrijden, is even hoog.

Had ze maar de wijsvinger opgestoken of haar pink want die zijn gratis. Maar de Stinkefinger is duur. Er staat in theorie maximaal 1 jaar celstraf op, in de praktijk moet je rekenen op 1000 euro. Het is dus oppassen geblazen met je vingers in Duitsland. De duurste middelvinger is van degene die er een agent mee beledigt: 4000 euro.

"Een kinderachtige reclamecampagne met een prominente middelvinger van oma en iedereen is beledigd."

De middelvinger is nou eenmaal een wapen waar ze niet van gediend zijn in Duitsland, zelfs niet in het rauwe Berlijn. De Berlijners beroepen zich graag op hun 'Berliner Schnauze', een Berlijnse grote mond, een traditie als excuus om grof uit de hoek te kunnen komen. De hoofdstedelingen zouden tegen een stootje moeten kunnen. Dus niet. Een kinderachtige reclamecampagne met een prominente middelvinger van oma en iedereen is beledigd. De poging om notoire mondkapjesweigeraars bewust te maken van de risico's van corona pakt verkeerd uit, met een dorpsschandaal tot gevolg.

In het onderschrift noemt de campagneleider de Stinkefinger niet bij zijn naam: "De opgestoken wijsvinger voor iedereen zonder mondkapje." Wijsvinger, jaja. Een dorpspoliticus klaagt de senaat aan wegens belediging. Nou, dan weet je het wel. De campagne wordt meteen ingetrokken en de bedenker betuigt publiekelijk spijt voor de foute vinger. In een dorp waait zoiets vanzelf over maar zo'n bui over het Duitse land wil al snel blijven hangen.

Er wordt gezegd dat de Stinkefinger SPD-voorzitter Peer Steinbrück zelfs het kanselierschap heeft gekost. Een week voor de verkiezingen van 2013 doet hij mee aan het verzoek van een dagblad om niet in woorden maar met gebaren te spreken. En ja hoor, daar komt die vinger

Nou, dat heeft die Steinbrück geweten. Peer raus, Angela bleibt.

"De controverse over een vinger zou de kern van de eurocrisis raken."

Maar de beroemdste Stinkefinger van Duitsland is in het bezit van een Griek. Presentator en journalist Günther Jauch, de Duitse Beau van Erven Dorens, nodigt de Griekse minister van Financiën Yannis Varoufakis uit in zijn show en vraagt waarom hij tijdens een congres over de eurozone de middelvinger naar Duitsland heeft opgestoken. Als bewijs tovert de showmaster een twee jaar oude amateurvideo uit de hoed. De presentator trekt er een beledigd gezicht bij. Ook miljoenen Duitse kijkers voelen zich aangesproken. Zeg, wat denkt die Griek wel. Schande!

Maar Varoufakis ontkent en nu wordt het een 'prachtuitzending'. Spektakel! Volgens de minister is de video 'fake'. Dus iemand liegt dat het gedrukt staat. 'Varoufake' wordt als puntje-van-de-stoel televisie in de media gevierd. De controverse over een vinger zou de kern van de eurocrisis raken. Weg met dat slappe gelul uit Brussel en Berlijn, daar wordt de kijker tureluurs van. Leve de vinger!

Vervolgens verschijnt Jan Böhmermann ten tonele. De comedian is, zeg maar, het spiegelbeeld van Arjen Lubach. Hij doet een bekentenis in zijn satirische programma. Böhmermann heeft de middelvinger van Varoufakis gemanipuleerd

"Idioten krijgen van mij alleen nog een opgestoken duim met een grote glimlach te zien."

In de montageset is 'echt' tot 'nep' verknipt met een paar beeldeffectjes. Eitje. Haha, had die Griek toch gelijk! We zijn bij de overtreffende trap van het puntje-van-de-stoel-cliché aangekomen.

Maar nu komt het: een dag later verklapt Böhmermann dat zijn fake-bekentenis fake is. De kijkers mogen zich toch beledigd voelen. Nu vallen de Duitse media van hun tv-stoel en dat is precies de bedoeling van Böhmermann. Hij wilde laten zien hoe de media het complexe debat over de dreiging van een 'Grexit' reduceren tot een opgeblazen middelvinger. Daar schiet uiteindelijk niemand iets mee op.

Ik ben door schade en schande ietsje wijzer geworden. Idioten krijgen van mij alleen nog een opgestoken duim met een grote glimlach te zien. Welke vinger ermee bedoeld is hou ik voor mezelf. Het werkt bevrijdend.