Yesim Candan

Red onze borsten

02 oktober 2020 06:00

De sprankelende Zweedse blondine die ik in het verleden op vakantie tegenkwam, postte de afgelopen week op Instagram ineens foto's van haar kale hoofd. Een andere vrouw deelde foto's van haarzelf in een ziekenhuisbed, aan een infuus. Ik durfde die vreselijke vraag niet te stellen, maar stuurde ze alle twee toch een berichtje. Zo kreeg ik in één week tijd van twee vrouwen uit mijn omgeving te horen dat ze borstkanker hebben. Allebei nog geen veertig, één van hen heeft drie jonge kinderen.

Toen ging de maand oktober van start, wereldwijd de maand die in het teken van borstkanker staat, Pink Ribbon. Terwijl de rest van de wereld zich druk lijkt te maken over een mogelijke tweede coronagolf, is mijn hoofd compleet bezet door zorgen om deze afschuwelijke ziekte.

"Door de coronacrisis werd het bevolkingsonderzoek naar borstkanker tijdelijk uitgesteld."

Jaarlijks overlijden in ons land drieduizend vrouwen aan de gevolgen van borstkanker. Door de coronacrisis staan onze gezondheidszorg en de zorgmedewerkers onder grote druk. Afgelopen maart werd daardoor het bevolkingsonderzoek om borstkanker voortijdig op te sporen tijdelijk uitgesteld. Drie maanden lang werden geen uitnodigingen verstuurd om jezelf te laten testen op borstkanker (en ook op baarmoederhals- en darmkanker) Ik houd mijn hart vast voor die tweede coronagolf.

Nederland scoort vrij hoog in de statistieken als het gaat om borstkanker. Wetenschappers zeggen dat deze cijfers zijn te verklaren doordat vrouwen in ons land relatief op latere leeftijd kinderen krijgen. In Oost-Afrika bijvoorbeeld, waar vrouwen veel minder kampen met overgewicht en veel langer borstvoeding geven, komt de ziekte veel minder vaak voor. Er bestaat overtuigend bewijs dat borstvoeding het risico op borstkanker vermindert.

"Omdat wij besloten hebben ons te bevrijden van onze tikkende biologische klok, lopen we een groter risico op het krijgen van borstkanker."

Ik schrik van de feiten – vanwege hun emancipatie hebben vrouwen bepaalde keuzes gemaakt die ten nadele zijn van hun gezondheid. Omdat wij besloten hebben ons te bevrijden van onze tikkende biologische klok en gemiddeld gezien op latere leeftijd zwanger worden, lopen we een groter risico op het krijgen van borstkanker. Maar dit kunnen we nu niet meer omdraaien. We moeten kijken of we in een eerdere fase al borstkankeronderzoek kunnen laten doen, omdat de aantallen in ons land zo hoog zijn.

Afgelopen week las ik dat 120.000 rijksambtenaren een vergoeding van 363 euro krijgen voor het thuiswerken de afgelopen maanden (voor de extra aanschaf van koffie en wc-papier) én nog een eenmalige vergoeding van 225 euro. Moeten we niet juist in deze coronatijd zorgen dat er extra geld gaat naar de handen aan het bed, in plaats van naar handen die vanachter hun laptop nieuw beleid uitstippelen? Zodat we niet alleen de huidige zorgmedewerkers kunnen ontzien, maar vrouwen ook bijtijds voor een borstkankeronderzoek bij de specialist terecht kunnen? Dit is van nationaal belang, omdat borstkanker doodsoorzaak nummer 1 is voor vrouwen in Nederland. Onze borsten staan op het spel.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.