Susanne Uilenbroek

Mijn favoriete eethuis is gesloopt

01 juli 2020 09:00

Aan de rand van mijn woonwijk stond tot een half jaar geleden een eethuisje. Het was een klein plat gebouwtje met een serre en een groot terras dat in de zomer altijd werd opgefleurd met bakken geraniums.

De kaart had voor elk wat wils. Je kon er voor een tientje een daghap bestellen en voor vijf euro een kindermenu, maar ze hadden ook spareribs, gebakken schol, salade of een vegaburger.

"Op de parkeerplaats stond een verschoten doorgeroeste Twingo naast een dure glimmende Porsche en een rijtje elektrische fietsen."

Je kwam er de boswachter tegen, militairen van de naast gelegen kazerne, een oudere man die terwijl hij de krant las een bord met witlof, aardappeltjes en een biefstuk at en vriendinnen die een vrijgezellenfeest vierden met ijs en een vuurwerkfonteintje toe.

Op de parkeerplaats stond een verschoten doorgeroeste Twingo naast een dure glimmende Porsche en een rijtje elektrische fietsen.

Ik kwam er graag.

Het terras lag aan het spoor en als de slagbomen dicht gingen dan raadden we altijd van welke kant de trein zou komen en wat zijn bestemming zou zijn. "Enschede", riep mijn dochter. "Utrecht", gokte ik. En het maakte nooit uit wie won, want een kwartiertje later kwam de volgende trein alweer.

"Actievoerders zouden zelfs dassen met sardientjes de weg op hebben gelokt om de aanleg van de rondweg dwars te zitten."

Op de plek van het eethuis liggen nu bouwmaterialen. De gemeente Amersfoort heeft de eigenaren uitgekocht en het gebouw gesloopt. Er moet een nieuwe rondweg komen met een fietsbrug over het spoor en een tunnel voor de auto’s. Voor het project worden naast de sloop van het eethuis ook bijna vierduizend bomen gekapt.

Een groep inwoners heeft er alles aan gedaan om de rondweg tegen te houden. Ze hebben geprocedeerd tot aan de Raad van State en zich vastgeketend aan bomen. Volgens de wethouder zouden ze zelfs dassen die in het bos een burcht hebben met sardientjes de weg op hebben gelokt om de aanleg dwars te zitten. Iets wat de actievoerders ontkennen.

Volgens hen zijn die dieren zo in de war geraakt door de bouwwerkzaamheden dat er drie de weg op zijn gelopen en zijn doodgereden.

"Ik besef dat ik helemaal geen rondweg nodig heb, maar wel een buurtkroeg annex eethuis."

En nu kreeg ik maandag opeens een pushbericht van RTV Utrecht: de rondweg staat op losse schroeven omdat de gemeente geen aannemer kan vinden die de klus voor 68,3 miljoen euro wil klaren. De vier bouwbedrijven die in beeld zijn, vinden het bedrag veel te krap en de gemeenteraad heeft al aangegeven dat er geen cent bij mag.

Een ouderwetse impasse.

Met de hond loop ik nog een keer langs de plek van het eethuis. Het grint van de parkeerplaats ligt er nog, evenals de betonnen bumpers die de parkeervakken aangeven.

Vorig jaar reed op een mooie zomeravond een Wens Ambulance het parkeerterrein op. Twee ambulancebroeders laadden voorzichtig een brancard uit. Stoelen werden aan de kant geschoven, zodat de brancard onder de hoge bomen op het terras kon worden neergezet en een ouder echtpaar samen een patatje kon eten.

Ik besef dat ik helemaal geen rondweg nodig heb, maar wel een buurtkroeg annex eethuis. Hier waar ik sta, zou een mooie plek zijn. De parkeerplaats ligt er al.