Yesim Candan

Mag jouw dochter thuiskomen met een Turk?

19 juni 2020 05:52

Het gaat flink mis in de Franse stad Dijon, waar groepen Tsjetsjenen en Algerijnen elkaar nu al dagenlang bevechten op leven en dood. Zo'n straatoorlog is ook aan de gang in Nice. De directe aanleiding voor deze rellen is de mishandeling van een 16-jarige Tsjetsjeense jongen door Algerijnse drugsdealers. Maar hieraan ligt toch echt een etnisch conflict ten grondslag.

In Nederland kennen we een paar soortgelijke incidenten. Zoals de rellen tussen Marokkaanse en Molukse jongeren tijdens de jaarwisseling van 2010 in de Culemborgse wijk Terweijde. Nog altijd zijn er confrontaties tussen deze twee etnische groepen in Culemborg. Typisch haantjesgedrag, als je het mij vraagt. Bij zo'n 'strijd der titanen' gaat het er toch ook altijd om welk ras sterker is, dominanter.

"Als opgroeiend kind binnen een Turkse gemeenschap hoorde ik altijd: kom maar niet met een Chinees of Marokkaan thuis."

De dood van de zwarte George Floyd door toedoen van een witte politieagent, en de daaruit voortvloeiende rellen én demonstraties wereldwijd, houdt ons nu al wekenlang bezig. Maar hoe zit het eigenlijk met racisme tussen biculturelen onderling?

Als opgroeiend kind binnen een Turkse gemeenschap hoorde ik altijd: kom maar niet met een Chinees of Marokkaan thuis. En een Hindoestaans-Surinaams meisje hoefde ook niet met een creoolse jongen thuis te komen. Laat staan dat een Turkse of Marokkaanse een relatie zou mogen krijgen met een zwarte jongen. Zo werden jaren terug een zwangere vrouw en haar vriend in de Amsterdamse Kalverstraat zo zwaar mishandeld door een groep Marokkaanse jongeren, dat de vrouw daarna een miskraam kreeg. De reden: zij was van Marokkaanse afkomst en haar vriend was zwart.

"Ik zag het al helemaal voor me: een tv-show waarin gezocht werd naar de best geïntegreerde Turk of Marokkaan."

Turken doen het veel beter dan Marokkanen, Antillianen veroorzaken alleen maar overlast en criminaliteit en Somaliërs zijn geen haar beter: zomaar wat clichés. Marokkaanse Nederlanders schijnen het tegenwoordig trouwens op het gebied van scholing en werk veel beter te doen dan Turkse Nederlanders, blijkt uit een onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum (WODC) in samenwerking met het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Volgens de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb zijn Marokkanen zelfs beter geïntegreerd dan Turken. Toen Aboutaleb dit beweerde tijdens een interview met een Marokkaanse nieuwssite, voelde ik een soort competitiedrang in me opborrelen. Ik zag het al helemaal voor me: een tv-show waarin gezocht werd naar de best geïntegreerde Turk of Marokkaan.

"Uiteindelijk zijn mensen gewoon allemaal kuddedieren die dolgraag hun eigen monocultuur willen beschermen."

Vroeger had je een 'integratiekaart', in het leven geroepen door de toenmalige minister Verdonk, om scores bij te houden van 'immigranten', zoals biculturelen toen nog werden genoemd. Welke 'immigrant' scoorde beter wat betreft scholing – dat soort zaken. Zeg maar: een vanuit de politiek in gang gezet soort Divibokaal (de prijs die de NOS tot voor kort maandelijks uitreikte aan de medewerker wiens werk blijk gaf van diversiteit).

Uiteindelijk zijn mensen gewoon allemaal kuddedieren die dolgraag hun eigen monocultuur willen beschermen. Joodse mensen trouwen over het algemeen het liefst met iemand binnen hun eigen gemeenschap, ditzelfde geldt voor Turken. Hoe fijn vinden we de inmenging van andere culturen eigenlijk? Mag jouw dochter thuiskomen met een Turk, Marokkaan of Surinamer?

Deze vraag stel ik altijd aan mensen die racisme veroordelen. Denk er eens goed over na…

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.