Yesim Candan

Mondmasker 19: niet alleen bij de apotheek alsjeblieft

15 mei 2020 06:07

Terwijl de yoga-miepen vertellen hoe gelukkig zij zijn door de lockdown, vechten andere vrouwen thuis voor hun leven. Door de quarantaine zitten we op elkaars lip en dit is vooral voeding voor grijpgrage psychopaten die hun vrouw en kinderen mishandelen. Deze mannen hebben nu vrij spel, in een tijd dat de sociale controle juist stukken minder is. Even met de buurvrouw kletsen of bij een vriendin op bezoek gaan gebeurt niet meer zo snel. 

Uit cijfers van de Franse politie bleek dat het aantal meldingen van huiselijk geweld in een week tijd met 32 tot 36 procent was gestegen. Daarom werd in Frankrijk al in de eerste weken van de lockdown een codewoord afgesproken dat vrouwen kunnen gebruiken om melding te maken van huiselijk geweld. Als ze in een apotheek of supermarkt vragen om een 'mondmasker nummer 19', dan is dat voor een medewerker een teken dat iemand hulp nodig heeft. Veel mensen vragen nu vanwege de pandemie om een mondmasker, dus dan valt het noemen van dit codewoord in een apotheek of supermarkt niet zo snel op, is de gedachte.

"Voor mij zou een apotheek één van de laatste plekken zijn om dit codewoord uit te spreken."

In Nederland ontbreken actuele cijfers over huiselijk geweld, maar je kunt je voorstellen dat het ook hier de laatste tijd is toegenomen. Sinds kort kunnen daarom ook Nederlandse vrouwen bij de apotheek vragen om een 'masker nummer 19'. In het kader hiervan kreeg de Haagse apotheek Pillen en Praten bezoek van minister Hugo de Jonge. Hij vroeg Olcay Gulsen mee, omdat die onlangs een tv-serie over huiselijk geweld maakte. En Olcay heeft op haar beurt mij weer meegevraagd, omdat ik dit onderwerp heel belangrijk vind. Het is de bedoeling dat mensen bij het bestellen van hun medicijnen aan de balie bijvoorbeeld vragen: "Heeft u ook maskers nummer 19?" 

Een stuk laagdrempeliger dan een reguliere melding doen van huiselijk geweld, merkt Olcay op. Iets dat ik onderschrijf. Maar ik vraag me af of dit ook zou werken in de kille apotheek waar ik bijvoorbeeld mijn medicijnen haal. Het personeel daar heeft al moeite om normaal gedag te zeggen. Voor mij zou een apotheek één van de laatste plekken zijn om dit codewoord uit te spreken. Olcay doet de suggestie om het ook bij kappers in te voeren. Zelf zou ik ook liever bij mijn kapper (een schat van een mens!) een melding van huiselijk geweld doen. 

"Ik zou het uitspreken van zo'n codewoord op meer plekken willen instellen. De kapper, de schoonheidsspecialiste, desnoods de botox-arts."

Moeten we die regels dan in dit uitzonderlijke geval niet verruimen, naar meer beroepen? We hebben het wel telkens over de anderhalve meter afstand bewaren vanwege het waarborgen van de volksgezondheid, maar hoe zit het met al die vrouwen en kinderen die nu onveilig thuis zitten, omdat ze nu nog meer dan normaal mishandeld worden? Die anderhalve meter afstand geldt niet voor de mensen die hen mishandelen.

Ik zou het uitspreken van zo'n codewoord op meer plekken willen instellen. Denk aan de kapper dus, maar ook de schoonheidsspecialiste, desnoods de botox-arts. Want wat is het allerbelangrijkst op het moment dat je leven in gevaar is? Het intact houden van het beroepsgeheim, of je veiligheid?

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.