Susanne Uilenbroek

Jezelf voor je kop slaan

19 februari 2020 05:55

Zou ik mijn kaak gebroken hebben, dacht ik. De pijn was fel. Zwarte stipjes dansten voor mijn ogen. Ik ging op mijn hurken zitten om niet flauw te vallen. 

Even daarvoor had ik de drinkwatertank van onze kippen schoongemaakt en opnieuw gevuld. Een grote plastic ton op pootjes waar 20 liter water in gaat. Ik draai hem altijd om zodat het systeem zichzelf vacuüm zuigt en de ton niet leegloopt in de kippenren. Dit keer ging dat omdraaien mis. 

Het onderstel met de pootjes schoot los, waardoor één van de pootjes mij een rechtse hoek gaf die in een bokswedstrijd niet zou hebben misstaan. De plek waar de poot mijn kin raakte deed geen pijn, maar mijn linker kaakgewricht had duidelijk de klap opgevangen en ik kreeg mijn kiezen niet meer helemaal op elkaar. 

"Twee derde van alle privéongelukken werd in 2018 veroorzaakt door een val."

Je zou het niet verwachten, maar thuis is een gevaarlijke plek. In 2018 ontstonden 3,4 miljoen letsels door ongevallen in de privésfeer en werd daarna 361.000 keer de spoedeisende hulp bezocht. Ter vergelijking: 123.000 bezoeken aan de spoedeisende hulp waren het gevolg van een ongeluk in het verkeer en 117.000 van een ongeval bij het sporten.

Twee derde van al die privéongelukken werd veroorzaakt door een val. Vooral ouderen en kinderen overkwam dat vaak. 'Contact met een object' (zoals bijvoorbeeld een klap krijgen van de poot van een kippenwaterbak) was goed voor 15 procent van alle bezoeken aan de spoedeisende hulp.

"Terwijl ik op de bank aan het bijkomen was, vroeg ik mij af of het weerbericht wel voor het juiste gevaar had gewaarschuwd."

Het weekend dat ik mijzelf bijna knock-out sloeg, werd gewaarschuwd voor storm Dennis. Onze hondentraining ging niet door vanwege het gevaar van vallende takken. Dierenpark Amersfoort sloot zijn deuren en de veerdienst tussen Vlissingen en Breskens werd uit de vaart gehaald. 

In onze tuin waaide een tuinstoel om. Better safe than sorry, zouden de Britten zeggen. Maar terwijl ik op de bank aan het bijkomen was, vroeg ik mij af of het weerbericht wel voor het juiste gevaar had gewaarschuwd.

Zoveel handelingen doen we zonder erbij na te denken, en we staan er al helemaal niet bij stil wat er mis kan gaan. Je kunt een hersenschudding krijgen als je tegen een deur loopt, een tand kwijtraken bij het midgetgolfen of een heftige bloeding oplopen als je een plak kaas snijdt. Allemaal te knullig voor woorden, maar de gevolgen kunnen ernstig zijn.

"Zo'n onnozel ongeluk relativeert alle waarschuwingen van de afgelopen tijd."

Ik ben er geen voorstander van om, net als de Amerikanen, overal grote waarschuwingsstickers op te plakken met wat de gevaren van een bepaald product zouden kunnen zijn en ik pleit evenmin voor een weerbericht waarin we waarschuwen voor de kans op ongelukken in en om het huis.

Maar toch relativeert zo'n onnozel ongeluk alle waarschuwingen van de afgelopen tijd. Bij hoestende en proestende passagiers in de trein schoot het coronavirus toch even door mijn hoofd en bij de aankondiging van storm Ciara zijn we niet de weg op gegaan.

Maar ziek ben ik niet geworden en de pannen liggen nog op het dak. Geen moment heb ik erbij stilgestaan dat ik gevloerd zou kunnen worden door een waterbak. Laten we het er dus maar op houden dat risico’s inschatten niet mijn sterkste kant is.

Met mijn kaak gaat het inmiddels goed. Mijn moeder, die jarenlang heeft gewerkt als assistente op de afdeling kaakchirurgie van een ziekenhuis, concludeerde dat er niets gebroken was en adviseerde pijnstillers en vloeibaar voedsel. Ook mijn kiezen passen gewoon weer op elkaar. Dus zodra storm Ellen voorbij is, ga ik de dakgoten schoonmaken. Je moet het lot ook niet tarten.