Yesim Candan

Immigranten zijn gelukzoekers

03 januari 2020 05:58

Daar ging hij, bij het krieken van de dag, op weg naar de scheepswerf in Krimpen aan den IJssel. Zijn zware zwarte tas op de rug. Als kind zag ik zo elke ochtend mijn opa vanuit de Rotterdamse Coolhaven naar zijn werk vertrekken.

Als immigrant had hij zijn heil gezocht in Nederland. Noodgedwongen, want zijn geluk aan het zoutmeer in Turkije was - letterlijk - opgedroogd. De gastarbeiders die vanaf de jaren 60 naar Nederland kwamen, hebben keihard gewerkt. Geen onvertogen woord wil ik over hen horen. Hun eenzaamheid en hun heimwee naar hun moederland zijn de tol die zij hebben betaald om hier hun geluk te vinden voor zichzelf, maar ook voor hun kinderen.

Als Turkse Nederlander ben ik trots op mijn roots, die ik altijd als een verrijking heb ervaren. En ik ben dankbaar dat ik in Nederland ben geboren en getogen.

Onlangs bracht het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) de resultaten naar buiten van een onderzoek hoe autochtonen en allochtonen over elkaar denken. Dus: hoe denk ik over een Nederlander, en hoe denkt een Nederlander over een allochtoon (kuch kuch, je bedoelt bicultureel)? Als Turkse Nederlander ben ik trots op mijn roots, die ik altijd als een verrijking heb ervaren. En ik ben dankbaar dat ik in Nederland ben geboren en getogen, waar ik volop kansen heb gekregen om mij volledig te ontwikkelen.

Ik voel me totaal niet aangesproken als ik de resultaten lees. Wat ik wel voel, is irritatie. Wie zijn jullie om alles en iedereen over één kam te scheren? Want wat is nou het probleem? Dat zit hem in het feit dat we elkaar niet aan mogen spreken op onze cultuur, normen en waarden, maar dat dit wel wordt benoemd in zo'n onderzoek. Dat heet hypocrisie.

'Weten hoe wij over elkaar denken' is wel een van de laatste problemen waar we ons mee bezig zouden moeten houden in Nederland. Who cares?

Er is in onze maatschappij geen tolerantie meer voor het benoemen van een 'cultureel DNA'. Want o wee als ik dit doe, in een van mijn columns of op Twitter. Dan ben ik de Turkse k*nk*rh**r*nz*st*r. Dan ben ik aan het 'polariseren'. Terwijl het juist het SCP en soortgelijke organisaties zijn die zorgen voor een polarisatie in onze samenleving.

'Weten hoe wij over elkaar denken' is wel een van de laatste problemen waar we ons mee bezig zouden moeten houden in Nederland. Who cares? Maar om jullie een beetje tegemoet te komen: wil je weten hoe ik denk over jou, Sociaal Cultureel Planbureau? Ik vind je een bodemloze put, met je 'allochtoon'.

Integratie betekent ook het gewoon kunnen spreken van donker, wit, blank, zwart, Surinamer, Turk, Marokkaan zonder dat we beledigd zijn.

Integratie is in ieder geval niet: onderzoeken hoe verschillende groepen in Nederland over elkaar denken. Wat het wel is: het kunnen benoemen van de goede dingen in een bepaalde cultuur, maar ook de foute – daar leren we immers van.

Integratie betekent ook het gewoon kunnen spreken van donker, wit, blank, zwart, Surinamer, Turk, Marokkaan zonder dat we beledigd zijn. Het denken in kansen en niet in misgelopen kansen. En het slijpen van de ruwe diamanten, via goed onderwijs bijvoorbeeld, zodat 'de schatkist vol geluk' voor alle Nederlanders beschikbaar is. Ik ga verder aan mijn geluk werken.