Susanne Uilenbroek

Een dierbare collega

18 december 2019 07:18

Het bericht dat mijn oud-collega Berry Brinkhorst was overleden, kwam niet onverwacht. Hij was al lange tijd ziek. Maar dat er tranen in mijn ogen zouden branden nadat ik het bericht had gekregen, zag ik niet aankomen. De afgelopen twee jaar hadden Berry en ik nauwelijks nog contact gehad. 

Toen ik groen als gras bij Omroep Flevoland werd aangenomen als redacteur, was hij de ervaren journalist die mij uitlegde hoe gemeenteraadsvergaderingen in zijn werk gaan en hoe je een 'vorkje' opneemt. De eerste keer dat ik die term hoorde, dacht ik dat het over bestek ging, maar het bleek jargon te zijn voor een telefonisch interview voor de radio, dat vanwege de techniek die erachter zit een 'vork' wordt genoemd.

"Van Berry leerde ik dat een menselijk verhaal soms het beste verhaal is."

We werkten negen jaar samen. Het is gek om te bedenken hoeveel uren we samen doorbrachten en aan hoeveel grote en kleine verhalen we samen hebben gewerkt. Berry kende iedereen in Lelystad en wist niet alleen waar de beste eettentjes zaten, maar kende ook de meest uiteenlopende mensen.

Toen ik verslaggever werd, stuurde Berry mij voor een interview naar Willem Vos. De scheepsbouwmeester van de Batavia was op een vervelende manier weggegaan bij de scheepswerf en zette zich na een burn-out in om Lelystad zwerfafvalvrij te maken. 

Ik trof een man met een woeste witte baard die met een grijper en vuilniszak de bermen afstruinde en de stichting Vrijwillige Zwerfafval Opruimers had opgericht. "Goed verhaal toch, Suus?", zei Berry toen ik terugkwam. Van Berry leerde ik dat een menselijk verhaal soms het beste verhaal is.

"Kotsmisselijk werd ik op die boot, maar een prachtklus was het."

"Dit is echt iets voor jou, dit moet jij maken", zei hij samenzweerderig toen hij hoorde dat een Lelystedeling het Kanaal over wilde zwemmen. En zo kwam het dat ik met een kleine videocamera op een schippersboot belandde die Ralf van der Poel begeleidde in zijn poging vanuit Engeland naar Frankrijk te zwemmen. Kotsmisselijk werd ik op die boot, maar een prachtklus was het.

Ik scroll door de foto's op Berry's Facebookpagina. Er staan veel foto's op van Frank de Kat. Frank was ooit mijn kat, maar tijdens mijn scheiding verhuisde hij naar de familie Brinkhorst, waar hij inmiddels al langer woont dan dat hij ooit bij mij woonde.

"Collega's kunnen vrienden en soms zelfs familie worden, maar soms blijven ze gewoon collega's."

Collega's zijn vaak de eersten die het weten als het niet goed met je gaat. Je ziet ze nu eenmaal al snel zo'n vijf dagen in de week en acht uur per dag. Je deelt niet alleen maar leuke vakantieverhalen, maar ook relatieproblemen, liefdesverdriet of zorgen over de gezondheid van jezelf of jouw dierbaren. 

Collega's kunnen vrienden en soms zelfs familie worden, maar soms blijven ze gewoon collega's. Fijne collega's met wie je goed kunt samenwerken. Collega's met wie je in de zon zit in de lunchpauze en bij wie je dan je hart uitstort. Collega's met wie je van mening kunt verschillen en professioneel ruzie mee kunt maken.

Berry is 56 jaar geworden. Hij was een dierbare collega.