Jeroen Akkermans

Op de groene loper

02 december 2019 06:00

Wat een weekend! Ik heb me klimaatneutraal aan oesters, bonbons en champagne gelaafd. Dat zit zo: Iemand heeft berekend dat 2000 gasten op een avond tijdens het eten, drinken en dansen samen 316.800 kilo stikstof uitstoten. Onder het motto 'Verandering' is er in ruil voor de vervuiling geld aan het regenwoud in Peru gedoneerd. Win-win.

Ik ben getuige van het eerste milieubewuste en zelfs klimaatneutrale Bundespresseball ooit. Het is een poging om mee te gaan met de tijd. Wel op z'n Duits: Lafjes, maar vol goede bedoelingen. 

Al 68 jaar wordt in Berlijn het Bundespresseball voor journalisten en politici georganiseerd. Vrouwen in het lang, mannen in het zwart. Mijn smoking is bijna dertig jaar oud dus die kan ik met een gerust hart op de recycle-avond dragen. Bezorgd ben ik over mijn netwerk. Ik ben niet goed in de eerste kennismaking dus ik verschuil me achter mijn vrouw. Het wordt een ongemakkelijk avondje in het Adlon Hotel bij de Brandenburger Tor.

Het opschonen van het geweten begint buiten op de stoep. De rode loper bestaat uit troep; plastic uit zee en oude visnetten. "Wist u dat er jaarlijks 640.000 ton visnetten verloren gaan op zee?" Binnen krijgen we een polsbandje van weggegooide flessen. Meisjes in uniform met gouden knopen staan klaar om de gasten te fotograferen voor het logo van de Bundespressball. Het loopt storm.

Op een feest van beste bedoelingen begin ik met goede voornemens. De laatste keer dat ik op het Bundespresseball aanwezig was, kreeg ik ruzie met mijn vrouw, ergerde ik mij aan collega's en heb ik een politicus beledigd. Acht jaar later stappen we goedgemutst af op de cocktailbar met rietjes van glas. Zo hebben we eventjes 20.000 plastic rietjes uitgespaard. De organisatie rekent op minstens 10 cocktails de man. De 'flaneergasten' hebben 140 euro entree betaald, dus die willen dronken en 'satt' terug naar huis.   

Milieubewust een feest organiseren brengt de nodige verandering met zich mee. Acht jaar geleden hebben we sigaretten van loslopende meisjes aangeboden gekregen. Dit jaar stallen ze bonbons voor ons uit. Tabaksfabrikant Reemtsma biedt alleen nog gratis E-sigaretten aan in de 'My Blu-lounge', vol ongelezen boeken. Ook de vette Duitse auto is van het podium verdwenen. Mercedes-Benz, die van de dieselauto, adverteert acht jaar te laat met 'Der Mercedes unter den Elektrischen'. En de guacamole wordt uit milieu-overwegingen niet meer gemaakt van avocado maar van pompoen. Wie de kluts kwijt raakt, kan een kopje koffie van McDonald's krijgen.

Zelfs de traditie dat de prijs van de avond naar een Duitse journalist gaat, is niet langer vanzelfsprekend. De Pool Jacek Lepiarz is de eerste buitenlandse journalist die de eer terecht krijgt toebedeeld. "We prijzen een collega, die niet bereid was de veranderingen in het medialandschap van Polen zomaar te accepteren." 

'Ik heb geen zin om ons laten vereeuwigen met de kerel die zich als een kind heeft laten inpalmen door de president van Rusland.'

De enige gewoonte waar de gasten op kunnen blijven rekenen is de afwezigheid van kanselier Merkel. Zij slaat elke uitnodiging van het feestcomité jaar na jaar af.

Het netwerken wil ondanks de nabijheid van mijn vrouw niet vlotten. Ik weet pas achteraf wie ik heb gemist. De ochtendkrant telt vol respect de prominenten, die ik aangeraakt noch aangesproken heb. Ik noem er een paar: Minister van Gezondheid Spahn, minister van milieu Schulze, minister-president van Hessen Bouffier. Het dichtst komen we in de buurt van ex-kanselier Gerhard Schröder. Hij posteert zich prominent bovenaan een trap om uitgebreid met gasten op de foto te gaan. Het geposeer gaat hem bewonderenswaardig makkelijk af maar ik heb geen zin om ons laten vereeuwigen met de kerel die zich als een kind heeft laten inpalmen door de president van Rusland.

'Je hoeft in het land van Merkel nooit bang te zijn dat Duitsers te hard van stapel lopen. Er is zeker een drang tot verandering, maar het moet wel leuk blijven.'

"Opzij alstublieft. Maak plaats." Bij president Steinmeier en zijn vrouw mag je niet spontaan in de buurt komen. Hij wordt omringd door een muur van beresterke lakeien. Zelfs in een beschermde omgeving gaat een Duitse president niet onbeschermd de dansvloer op. Er kan hooguit een vriendelijk knikje van de president voor mijn vrouw vanaf. Beledigd been ik naar de milieuvriendelijke oesters die smaken naar snot. Ik weet dat de tijd van een onbekommerd Bundespresseball voorbij is.     

Maar laat ik niet overdrijven. Je hoeft in het land van Merkel nooit bang te zijn dat Duitsers te hard van stapel lopen. Er is zeker een drang tot verandering, maar het moet wel leuk blijven. Dus de goede, oude post wordt op zo´n avond weer feestelijk onthaald. Digitalisering mag weliswaar hoog op de politieke agenda staan maar een ouderwets kaartje is vriendelijker voor mens en milieu dan een modern mailtje, juicht de feestcommissie. Een meisje met boomlange benen legt pen, papier en gratis postzegel klaar, alsof ze weet dat mijn moeder geen computer heeft. "Lieve mammeke! Ik ben op een feestje. Ik ga veranderen. Ik voel het. Kus Jeroen."