Susanne Uilenbroek

Vrienden in het nieuws 

30 oktober 2019 05:56

Mijn werk bestaat voor een groot gedeelte uit het overtuigen van mensen om een interview te geven aan RTL Nieuws. Professoren die geen tijd hebben, woordvoerders die vinden dat ze er zelf geen belang bij hebben of gewone mensen die het eng vinden om op tv te komen.

Als redacteur moet je soms praten als Brugman. Dat ik de mensen niet persoonlijk ken, maakt het makkelijker. Soms slijm ik, soms dram ik. En dat praat ik voor mijzelf goed door te stellen dat het erbij hoort. Journalisten willen een verhaal vertellen, nieuws brengen, en zonder sprekers zijn we nergens. 

"Het is anders als mensen die je kent in het nieuws komen. Zo heb ik een keer mijn schoonzusje gestrikt."

Het is anders als mensen die je kent in het nieuws komen. Zo heb ik een keer mijn schoonzusje gestrikt om een interview te geven aan RTL Nieuws over haar Alfa Romeo. We wilden een item maken over CBS-cijfers waaruit bleek dat er steeds meer oldtimers rijden in Nederland en daar hadden we een voorbeeld bij nodig. 

Een vrouw die van sleutelen houdt is weer eens iets anders en haar bijna 40 jaar oude auto is ook nog eens een plaatje, dus vroeg ik of ze mee wilde werken aan het item. Dat was spannend voor haar, maar ook voor mij. Ze deed het gelukkig hartstikke goed en het werd een leuk item, anders had ik heel wat uit moeten leggen op de volgende verjaardag.

"Op een manege was het dodelijke rinovirus uitgebroken, een besmettelijke ziekte waardoor paarden verlamd kunnen raken."

Het liefste wil je dat vrienden en bekenden alleen maar met leuke dingen in het nieuws komen, maar zo werkt het natuurlijk niet. Twee weken geleden hoorde ik collega’s op de redactie praten over de manege in Lelystad. 

Ik spitste mijn oren, want één van de eigenaren van de manege woont samen met Iris, de dochter van een goede vriend van mij. Op de Lelystadse manege was het dodelijke rinovirus uitgebroken, een besmettelijke ziekte waardoor paarden verlamd kunnen raken. Twee paarden hadden ze al moeten laten inslapen, zo’n twintig andere waren ziek. Alle lessen voor de 500 manegeruiters waren voor onbepaalde tijd opgeschort.

Mijn collega Lisanne schreef er een artikel over. Ze had contact met de manege en had alle informatie die ze nodig had. Mijn hulp had ze niet nodig en natuurlijk was dat maar beter ook. Het ging het mij veel te veel aan het hart.

"Ik weet dat slijmen of drammen bij mijn eindredacteuren niet werkt. Ik moet met een goed nieuwsverhaal komen."

Een week later appt Iris mij. Er is nog een paard doodgegaan door rino. De uitbraak is een enorme kostenpost voor de manege en het voortbestaan is daardoor onzeker. De schade wordt inmiddels geschat op zo’n 100.000 euro en het is nog niet bekend hoeveel paarden het zullen overleven en wanneer de lessen kunnen worden hervat. 

Het enige lichtpuntje is een crowdfundingsactie die is gestart door vrienden van de manege om zo te kunnen bijdragen aan alle kosten. "Heb jij misschien een idee hoe we daar landelijke media-aandacht voor kunnen krijgen?" vraagt Iris.

En nu pieker ik al dagen over hoe ik deze mensen en de actie in het nieuws krijg. Ik weet dat slijmen of drammen bij mijn eindredacteuren niet werkt. Ik moet met een goed nieuwsverhaal komen. Een verhaal dat groter is dan één manege in Lelystad of de zoveelste crowdfundingsactie. Het enige waar ik dit keer niet over na hoef te denken, zijn de sprekers. Nu de rest nog.