Susanne Uilenbroek

Repareren is duur of onmogelijk

11 september 2019 05:53

De nieuwe reclamecampagne van SIRE die oproept om kapotte spullen te repareren in plaats van weg te gooien, roept veel wrevel op. Repareren is beter voor het milieu, maar dat wist iedereen al.

Daarnaast is er irritatie over het gemak waarmee SIRE zegt dat je iets kan (laten) repareren. Zo gemakkelijk is dat helemaal niet en bovendien is het vaak hartstikke duur.

Mijn eerste melkopschuimer was een cadeautje van mijn broer en brandde met een enorme knal door.

Ook ik krijg de kriebels van de nieuwe spotjes. Dat begint al bij de slogan "waardeer het, repareer het". Natuurlijk waardeer ik mijn spullen. Ik heb ze zorgvuldig uitgezocht en er geld voor betaald. Meestal heb ik ze ook niet voor de lol gekocht, maar zijn het gebruiksvoorwerpen die een bepaalde functie hebben. SIRE hoeft niet op te roepen die spullen te waarderen, dat doe ik al.

Neem bijvoorbeeld mijn elektrische melkopschuimer. Die gebruik ik om ’s ochtends snel cappuccino te maken, dat vind ik fijn en daarom waardeer ik mijn melkopschuimer enorm. Desondanks heb ik in zes jaar tijd al zeker vier melkopschuimers versleten. 

Dat heeft te maken met het tweede gedeelte van de slogan: "repareer het". Mijn eerste melkopschuimer was een cadeautje van mijn broer en brandde met een enorme knal door. Het was duidelijk dat daar weinig aan te redden viel en dus kocht ik een nieuwe.

Die ging binnen de garantietermijn stuk en dus ging ik ermee terug naar de winkel en kreeg ik een nieuwe. Ook de andere twee melkopschuimers die daarop volgden, gingen binnen de garantietermijn stuk waardoor ik nu nummer vijf in huis heb.

De keus om een apparaat weg te gooien in plaats van te repareren, heeft niks te maken met een gebrek aan waardering, maar is een financiële afweging.

Voor de winkel is het goedkoper om mij steeds een nieuw apparaat te geven dan het oude te repareren. Dat is meteen ook de meest gehoorde reactie op de campagne: repareren is duur. Vaak duurder dan de aanschaf van een nieuw product.

De keus om een apparaat weg te gooien in plaats van te repareren, heeft niks te maken met een gebrek aan waardering, maar is een financiële afweging.

Frank Harding rekende het op Twitter voor. De totale kosten voor het repareren van zijn wasmachine waren 409 euro, terwijl hij voor 280 euro al een nieuwe kan kopen.

Je bent vaak een dief van je eigen portemonnee als je spullen laat maken. Daarnaast is het in veel gevallen niet te doen. Natuur en Milieu constateerde dat drie jaar geleden al.  

Consumenten willen hun spullen wel repareren, maar dikwijls kunnen apparaten niet open worden gemaakt, zijn onderdelen niet los te koop of kunnen de apparaten alleen worden gemaakt met specialistisch gereedschap.

Fabrikanten hebben weinig redenen om daar verandering in te brengen. Als zij producten maken die jarenlang meegaan en goed te repareren zijn, worden er minder nieuwe producten verkocht. Natuur en Milieu zou graag regels zien die fabrikanten dwingen repareerbare producten te maken, maar constateert ook dat zoiets lastig wettelijk vast te leggen is. 

Het is een brave en beetje truttige campagne, terwijl juist op het gebied van duurzaamheid en milieu genoeg hete hangijzers te bedenken zijn. 

Het zou daarom beter zijn als SIRE niet consumenten maar fabrikanten met een campagne zou oproepen hun verantwoordelijkheid te nemen. Door spullen te produceren die gemakkelijk te repareren zijn en door ook losse onderdelen te koop aan te bieden. 

Maar fabrikanten ergens toe oproepen is niet wat SIRE doet. SIRE is een stichting die naar eigen zeggen "mensen wil wakker schudden, aanzetten tot nadenken, lastige zaken bespreekbaar wil maken, het debat wil aanjagen en mensen in beweging wil krijgen."  

Met "waardeer het, repareer het" wordt natuurlijk helemaal niemand wakker geschud en wordt ook geen breed maatschappelijk debat gestart. Het is een brave en beetje truttige campagne, terwijl juist op het gebied van duurzaamheid en milieu genoeg hete hangijzers te bedenken zijn.