Jaap van Deurzen

Op 13 juli heb ik de geest gegeven

04 augustus 2019 06:07

Tot u spreekt een dode. Sorry, dat klinkt ietwat blasfemisch, maar ik heb het toch echt zwart op wit. Ik ben er geweest. Foetsie. Inspecteur Geoffrey Robert Walmsley van de Britse Metropolitan Police heeft het me zelf in een bozige mail geschreven, hoewel hij blijkbaar toch twijfelt aan mijn status: dead or alive?

Waar gaat dit in vredesnaam over? Ik ben voor de zoveelste keer slachtoffer geworden van één of andere idioot die mijn persoonlijke gegevens of mijn geld in handen probeert te krijgen. U heeft misschien ook weleens zo'n mail ontvangen. Daar staat dan in dat er iemand in een ver land de pijp aan Maarten heeft gegeven, en wat blijkt? Die arme, schatrijke sloeber heeft u uitgekozen om de erfenis op te strijken.

Al vaak is mijn naam uit deze wereldwijde tombola gerold. Ik had inmiddels Wassenaar en omstreken kunnen opkopen. Die mailtjes gaan vaak zo: 'Hallo pik, wist jij dat jouw stieftantetje is overleden? Die had nog dertig miljoen dollar op de plank liggen" (het gaat nooit over een bedrag van 198,50 of iets dergelijks).

"Normaal gesproken zitten deze koddig geformuleerde 'erfenissen' al in mijn 'elektronische prullenmand' voordat ik ze heb uitgelezen."

"Ze heeft al die miljoenen aan jou nagelaten. Waar is dat feestje?! Mail me even het nummer van je bankrekening, dan kan ik het geld naar je overmaken. Ik moet natuurlijk zelf ook eerst wat kosten maken om dat bedrag bij je te krijgen, dus stuur mij even een voorschot van $$$$$, dan was ik dat varkentje voor jou. Nog gefeliciteerd, ouwe mazzelpik!"

Elke keer weer beginnen we even te dagdromen. Ik zie mezelf met vrouwlief Blond in een statige sloep de Vecht afdrijven, wijntje in de koeler, minzaam zwaaiend naar het plebs op de wal. Ik zie ons uitgerust en half in de lorum aanleggen bij ons riante met riet bedekte optrekje aan de rivier. Daarna verpozen wij ons op het gazon van de schitterende tuin.

En dan word ik weer met een schok wakker. Ik vraag me af of er mensen zijn die hier intrappen. Normaal gesproken zitten deze koddig geformuleerde 'erfenissen' al in mijn 'elektronische prullenmand' voordat ik ze heb uitgelezen. Ze staan vaak stijf van de spelfouten. Ook de nieuwe variant, maar deze is wel heel frappant.. want de mail is gericht aan de overledene... ik!

"Ik moet als de sodemieter al mijn persoonlijke gegevens doormailen als ik nog kans wil maken op mijn 'eigen' geld."

Akte 1
Ene John Lewis heeft de politie in Londen geschreven dat hij recht heeft op 10.502.000,00 Amerikaanse dollars. Dat bedrag staat op mijn bankrekening van de Bank of American (sic). In een zogeheten akte van afstand heb ik in een onstuimige bui van menslievendheid dat geld aan hem nagelaten. Dat heb ik dan gedaan vóór 13 juli 2019, want op die datum heb ik de geest gegeven. Sterker nog, ik lig volgens John al onder de groene zoden. 
 
Akte 2
Inspecteur Geoffrey Robert Walmsley is niet te beroerd om te bemiddelen en schrijft: "Hier komt de grote vraag: heb jij een akte van afstand getekend ten faveure van John Lewis, waarbij je hem jouw erfgenaam hebt gemaakt? Dit is zijn bankrekening:

MR JOHN LEWIS
AC/NUMBER: 6503809428
ROUTING/122006743
B/NAME: BANK OF AMERICAN (B.O.A.)
ADDRESS: NEW YORK, USA

En dan, een tikkeltje dreigender: "Wij zullen hem het bedrag betalen als we niet binnen twee werkdagen iets van je horen." Geoffrey heeft er blijkbaar, naast het politiewerk, ook een cursus boekhouden bij gedaan. Ik moet als de sodemieter al mijn persoonlijke gegevens doormailen als ik nog kans wil maken op mijn 'eigen' geld. Welke identiteitsfraude er vervolgens met die gegevens zal worden gepleegd weet niemand.

Blond kijkt naar de beteuterde kop van de 'overledene' en ontkurkt een fles. Schaterlachend proosten we op ons rijke leven.