Yesim Candan

Mijn vagina, mijn abortus

24 mei 2019 06:00

Opnieuw is abortus wereldwijd een veelbesproken onderwerp. Het aannemen van een antiabortuswet in de Amerikaanse staat Alabama heeft onrust gebracht in de VS en in de rest van de wereld. Na de achtste week van de zwangerschap mogen vrouwen in Alabama geen abortus meer laten plegen. Zelfs niet als sprake is van verkrachting of incest.

Hier hebben mannen het lot bepaald van vrouwen. Kennelijk hebben ze andere staten geïnspireerd: Missouri wil nu een soortgelijke wet instellen.

"Conservatieve leiders laten de vrouwen voelen dat zij hun primaire taak moeten uitoefenen: het krijgen van kinderen. Dus willen ze liever geen abortus."

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) eindigt wereldwijd één op de vier zwangerschappen in een abortus. Als landen abortussen gaan verbieden dan stellen vrouwen – zeker bij verkrachting of incest – hun leven in de waagschaal door breinaalden, kleerhangers of gevaarlijke pillen te gaan gebruiken. Een schrikbeeld dat opdoemt in onder meer The Abortion Diary ('Het Abortusdagboek') van de Amerikaanse onderzoekster Melissa Madera.

Mede door de opkomst van conservatieve leiders staat de abortuswet in de hele wereld onder druk. Hierdoor zal het aantal illegale abortussen toenemen. Een afschuwelijk vooruitzicht. In Europa bijvoorbeeld wordt in Polen een felle strijd geleverd om het recht op abortus. De conservatieve leiders laten de vrouwen voelen dat zij hun primaire taak moeten uitoefenen: het krijgen van kinderen. Dus willen ze liever geen abortus. 

"Hierbij het verzoek aan de heer Baudet om zich niet te bemoeien met de vagina en de baarmoeder van de vrouw."

In Nederland werd de abortuswet in 1980 maar nét aangenomen door het parlement. Pas op 1 november 1984 trad de wet in werking. Deze week gooide Thierry Baudet olie op het vuur met zijn essay voor een Amerikaans tijdschrift over Sérotonine, het nieuwste boek van schrijver Michel Houellebecq. Baudet gaat niet alleen in op het boek, maar ook op Houellebecqs kritiek op het doorgeschoten individualisme; de wettelijke keuzevrijheid voor vrouwen in Nederland waarin 'zelfs het nieuwe leven (in de baarmoeder) vernietigd mag worden zodat de individuele vrijheid niet verstoord wordt'.

Gelukkig hebben we in de Nederlandse grondwet artikel 11, over de onaantastbaarheid van het menselijk lichaam. Iedereen mag zelf bepalen wat er met zijn of haar lichaam gebeurt. Dus hierbij het verzoek aan de heer Baudet om zich niet te bemoeien met de vagina en de baarmoeder van de vrouw.

"Hoe zou de wereld eruitzien als vrouwen zouden beslissen over wat mannen met hun piemels mogen doen?"

Want het punt is natuurlijk: hoe zou de wereld eruitzien als vrouwen zouden beslissen over wat mannen met hun piemels mogen doen? Een vrouw heeft haar solide reden om een zwangerschap af te breken. We kennen de horrorverhalen uit Ierland van katholieke tehuizen voor alleenstaande moeders waar massagraven vol baby's werden gevonden, onder meer doordat abortus niet was toegestaan.

Zolang vrouwen niet zelf mogen beslissen over hun lichaam, zijn ze niet vrij op deze wereld. Een abortus is het recht op zelfbeschikking. Een vrouwenlichaam is geen bezit waar derden over mogen bepalen. Vagina en baarmoeder? Daar beslist alleen de vrouw zelf over – dus niet de overheid, politici en mannen zoals in Alabama.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.