Susanne Uilenbroek

Tijd voor de avondvierdaagse

22 mei 2019 05:40

Vier avonden kletsen met vriendinnen, een stukje wandelen, snoep eten onderweg en zwaaien naar bekenden die langs de route staan. Mijn dochter van acht zou de avondvierdaagse voor geen goud willen missen. Een vader vertelde mij dat zijn kinderen niet mee mogen lopen omdat hij vindt dat het evenement alleen maar om snoep draait en de kinderen aan het eind van de week volkomen gesloopt zijn.

"Voor kinderen is de avondvierdaagse feest. Voor ouders is het best onhandig." 

Vooral dat laatste punt kan ik beamen, maar met dit soort argumenten kun je natuurlijk elk feestje om zeep kan helpen. Voor kinderen is de avondvierdaagse feest. Voor ouders is het best onhandig. Vier avonden wandelen gooit de strakke planning die gezinnen hebben overhoop. Wanneer ga je eten? Wie kan brengen? Hoe laat zijn ze weer terug? Wie let er op eventuele jongere kinderen die op tijd naar bed moeten?

Op de school van mijn dochter is er een speciale avondvierdaagsecommissie die bestaat uit ouders en die de deelname van de school organiseert. Een week van tevoren krijgt iedereen een kleurig blokkenschema waarin te lezen is welke ouders de ‘hesjesouders’ zijn. Dat zijn de ouders die op één van de dagen een groepje kinderen onder hun hoede hebben en die herkenbaar zijn aan een hesje in de schoolkleuren. Ook zijn er ‘pauze-ouders’. De naam zegt het al: dat zijn ouders die halverwege de route met koekjes en limonade de kinderen staan op te wachten. 

"Op dinsdag was ik 'hesjesouder'. Al voor de start was ik drie kinderen kwijt." 

Bij ons werd de avondvierdaagse vorige week gehouden. Op een groot grasveld verzamelden 3500 kinderen en begeleiders. Ouders waren haastig uit hun werk geracet om hun kinderen op tijd bij de start te krijgen. Een vader kwam duidelijk zo van kantoor. Hij liep in driedelig pak en op bruine leren schoenen mee als begeleider. Opgewekt droeg hij het hesje van school over zijn kostuum. Op dinsdag was ik 'hesjesouder'. Al voor de start was ik drie kinderen kwijt. Slenterend ging de lange stoet kinderen op weg. Gezongen werd er niet. Ik probeerde nog "Daar bovenop de berg, daar staat een stier…"  in te zetten, maar mijn dochter maande mij tot stilte. Ik moest vooral niet zo raar doen. 

Op donderdag was de intocht door het centrum. De fanfare liep voorop en daarachter een eindeloze stoet kinderen. Het publiek stond rijen dik langs de route en deelde snoep en knuffels uit. Er was een jongetje dat zoveel snoepzakken om zijn nek had dat zijn vader die naast hem liep de zakken voor hem tilde, omdat de touwtjes anders te veel in zijn huid sneden.

"De medaille van mijn dochter ligt prominent in de vensterbank." 

Er waren confettikanonnen, er was nog een fanfare. Bloemen werden niet zoveel uitgedeeld, alleen de kinderen van de Vrije School leken verse bloemen te krijgen. Een meisje liep met een enorme eenhoornballon, een ander met een paraplu volgehangen met zoetigheden.

Volgens de Koninklijke Wandel Bond Nederland doen er dit jaar verspreid over Nederland ruim 500.000 kinderen mee aan de avondvierdaagse. De medaille van mijn dochter ligt prominent in de vensterbank. Ze heeft al aangekondigd dat ze volgend jaar weer mee wil doen.