Jaap van Deurzen

Leuk, zo'n skivakantie

10 februari 2019 06:20

De voorjaarsvakantie komt eraan en velen bereiden zich voor om te gaan skiën. In een week tijd worden er een paar maandsalarissen doorheen gedraaid.  Ik vraag me altijd af: waarom? Want ga nou voor de lol eens bovenop de berg zitten met uitzicht op de piste. En kijk dan naar het trieste getob op die lange latten. Dit kán geen pretje zijn.

Sommigen glijden als kreupele kababiballen van de helling af. Anderen kletteren om de haverklap onderuit. De gemiddelde volwassene die op latere leeftijd met skiën begon, doet het simpelweg te weinig om er qua stijl nog iets moois van te maken. Uitzonderingen daargelaten.

"Ik heb het twintig jaar niet meer gedaan, maar je verleert het nooit, en ooit was ik skigids in Oostenrijk."

We zijn met zijn zessen. Vijf gevorderde vijftigers en ik, zei de gek. Dorstige mannen met een lading levensbagage en zin om daar slap over te lullen. Maar dan wel in het Bulgaarse Bansko, want dan kunnen we er een gezellig potje bij skiën. We kunnen allemaal prima uit de voeten op de ski's. Ik heb het zelf twintig jaar niet meer gedaan, maar je verleert het nooit, en ooit was ik skigids in Oostenrijk. 

Ik zie de plattepannenkoekenlandbewoners nog voor me, verwilderd starend naar de besneeuwde dieptes. Moeders zit met dichtgeknepen billen in de skigondel. Hortend en stotend trekt het vehikel de groep skiërs naar vijfentwintighonderd meter boven NAP. Het is wachten op een retourtje van ma's schnitzel met roomsaus. En dan zijn we boven. "Moet ik daar vanaf?" hoor ik ze denken. De kinderen racen als alpineprofessionals met kekke helmpjes de berg af. 

"Terug kan niet meer, je moet die vervloekte piste af."

Maar pa staat er op de berg bij alsof hij nog een deel van zijn ochtendontlasting kwijt moet. Zijn rug staat ver naar voren gekromd. Zijn armen vormen een soort hoepel. Aan zijn handschoenen hangen twee totaal nutteloze skistokken.

Terug kan niet meer, je moet die vervloekte piste af. Met de moed der wanhoop begint hij aan de verkrampte afdaling. En ma? Die zit allang met een beker warme chocolademelk onder de stralende hoogtezon. Bekijk het maar, dat geploeter in die witte blubber is niks voor mij. "Ober! Noch einer, bitte, mit Rum, ja?"

"Jodelend en euforisch kijken we elkaar aan met glinsterende ogen, als bejaarde pubers."

Maar skiën kan ook machtig mooi zijn. Er is net een verse lading sneeuw gevallen. Alle skiliften functioneren. De brede piste ligt erbij als een uitnodigende, witte, lange loper. In een vloeiende beweging, als het ware schaatsend over de aangestampte sneeuw, glijden we de berg af. Jodelend en euforisch kijken we elkaar aan met glinsterende ogen, als bejaarde pubers. Veel dichter bij puur geluk kun je niet komen.

En dan sta ik op de rand van een steile helling en maak aanstalten om af te dalen. Plotseling schiet er een schim over het achterste deel van mijn ski's. Een Bulgaars boendertje maakt een verkeerde inschatting. Ik struikel en land vier meter lager op mijn schouder. Mijn ski's liggen er bij als een vaag Chinees karakter.

"Het voelt alsof ik ben overreden door een vrachtwagen die in zijn achteruit is gegaan om nog eens over me heen te rijden."

Ik hoor iemand vragen: "Are you OK, sir?" Het eerste zinnetje dat opduikt, komt uit de film Pulp Fiction: "I'm pretty fucking far from OK!" Maar ik zeg niks. Het voelt alsof ik ben overreden door een vrachtwagen die in zijn achteruit is gegaan om nog een keer over me heen te rijden. Grote jongen zijn! Ik ski dapper door en drink een après-ski-borrel in The Happy End. 

's Avonds kijk ik in de spiegel. Ik ben lid geworden van de zwartekruisridders. De rechterkant van mijn borst is pikzwart vanwege een bloeduitstorting.  Vrouwlief Blond stuurt me naar het ziekenhuis. Ik heb een gebroken sleutelbeen en twee gebroken ribben. Leuk, zo'n skivakantie! Toch had ik de vriendschap voor geen goud willen missen.