Roelof Hemmen

De hel van het nieuws

29 december 2014 06:00

Wat een klotejaar, zeg. Pardon my French. Ik kan me in mijn dertig jaar journalistiek geen rotter jaar herinneren dan 2014. Misschien ben ik een watje geworden, maar het deed pijn, en het maakte me bang.

Ja, zeg je dan, 9/11 was net zo verschrikkelijk, misschien wel erger! En de tsunami dan? Klopt. En ik kan er nog wel tien bedenken. Maar het voelt nu anders. 

Twee verhalen domineerden het nieuws: De misdadige prutsers, die MH17 neerhaalden; de onmenselijke achteloosheid waarmee dat moet zijn gegaan.

Zo kil. 

En de intense slechtheid van de koppensnellers en verkrachters van IS en Boko Haram. 

Zo wreed.

"Ik kan me in mijn dertig jaar journalistiek geen rotter jaar herinneren dan 2014."

En zo persoonlijk: IS wil jou en mij vermoorden of bekeren. Of allebei. En die schoft met zijn raket kostte 298 mensen het leven, onder wie 196 landgenoten. We kennen bijna allemaal wel iemand die iemand verloren heeft. Dat maakt voor mij 2014 een miserabel nieuwsjaar.

Er moet iets tegenover staan. Eens kijken, dit was goed nieuws in 2014: Het was het beste sportjaar ooit voor Nederland; nooit hadden we meer medailles. De economie doet het weer een beetje beter. De opwarming van de aarde stagneert misschien. De Common Linnets werden tweede op het Songfestival.

Thumbnail

Fijn nieuws. Maar het is niet genoeg.

Weet je wat al een paar dagen in mijn hoofd blijft hangen? Dat verhaal van Eerste Kerstdag, over die Indonesische visser Sudirman. Kijk even, hier is het. De tsunami nam in 2004 zijn vrouw en twee kinderen mee. Hij was kapot toen we hem destijds filmden. Nu heeft hij een nieuw gezin. Nieuw geluk, maar hij is niet vergeten wat er is geweest.

"Nieuw geluk, maar hij is niet vergeten wat er is geweest."

Een les van een eenvoudige man, over meebuigen met het leven, na elke klap weer opstaan, op zoek naar het goede. 

In de hel van het nieuws van 2014, vond ik dit, op de valreep, een lichtpuntje. Gelukkig Nieuwjaar!