Michiel Sampon

Gelukkig weer circus op het Songfestival

15 mei 2015 16:33

"Ach, in Servië leven ze nog in 2005." Een Nederlandse journalist kijkt naar de repetitiebeelden van de volslanke Bojana Stamenov die voor het voormalige Joegoslavische land uitkomt op het Eurovisie Songfestival. De act is er één van glitter, vlaggen, dansers en andere overdaad. Het is circus op het podium.

Tot 2009 werden de punten verdeeld op basis van televoting. De sms-ende kijkers thuis hadden het dus voor het zeggen. En die hadden vaak een voorkeur voor over the top. Hoe gekker hoe beter. Of het nou monsters uit Finland waren of een kleffe kunstschaatser uit Rusland: het volk vrat het.

"Ilse en Waylon hebben Europa vorig jaar met rust, stijl en klasse overtuigd. Iets te veel als je het mij vraagt"

Maar om de credibility van het festival niet verder te ondermijnen, werd 6 jaar geleden, naast televoting, de vakjury weer ingevoerd. De bedoeling is dat die juryleden letten op kwaliteit en originaliteit. Nou kun je discussiëren of dat altijd lukt, feit is wel dat het aantal 'circusacts' drastisch is verminderd. Natuurlijk: het campgehalte is nog steeds hoog, maar het aantal artiesten dat een serieuze poging doet om te laten zien wat ze echt kunnen, wordt elk jaar groter.

The Common Linnets zijn daar het beste voorbeeld van. Ilse en Waylon hebben Europa vorig jaar met rust, stijl en klasse overtuigd. Iets te veel als je het mij vraagt. De ene ballad na de andere komt voorbij. Bloedserieus allemaal. De kijkers thuis, die met een wijntje in de hand en het scoreformulier op schoot zitten, zouden zich bijna kunnen gaan vervelen.

Gelukkig is daar dus Servië. Alle registers gaan open. Je kan erom lachen, je kan je ergeren, je kan je verbazen. Maar het vermaakt. En daar draait het toch wel om bij het Songfestival.