Roelof Hemmen

Hallo lieverd... Welkom...

10 augustus 2015 02:17

Heb je het gezien, van de week? Die krullenbol van Artsen Zonder Grenzen met een baby in zijn armen, die net op de Middellandse zee een scheepsramp heeft overleefd. Hij houdt haar heel voorzichtig vast, en hij zegt: Hallo lieverd. Welkom… Ik vond het mooi, dat hij dat zei. Weet je nog hoe ze heet? Azeel. Spreek maar eens uit op z'n Engels. Asiel, hoor je dan. Toeval bestaat niet.

Thumbnail

Ze zat met haar vader en moeder op die gekapseisde vluchtelingenboot. Misschien wel tweehonderd mensen verdronken. Haar vader vertelt tegen AZG over de hel in het water. Honderden mensen, die elkaar onder water duwden, om zelf boven te blijven. In dat gevecht op leven en dood zag hij zijn dochtertje kopje onder gaan. Hij wist haar vast te pakken, en zijn kind en zijn vrouw in een reddingsvlot te hijsen.

"Jij en ik weten dat Azeel helemaal niet welkom is in Europa." 

 
Gelukkig. Maar aan de andere kant: hij had zichzelf en zijn vrouw en kind natuurlijk wel zelf in deze ellende gebracht. Een Palestijns gezinnetje op een wrakke migrantenboot. Je moet wel heel graag weg willen. Zij hadden geluk. De mensen in de buik van het schip konden nergens heen.

Hallo lieverd... Welkom…, was het eerste wat Azeel hoorde toen ze in veiligheid was. Maar jij en ik weten dat Azeel helemaal niet welkom is in Europa. Zij niet, en die andere 188.000 migranten die dit jaar over de Middellandse Zee zijn gekomen ook niet. Best zuur voor een bijna verdronken baby.

"Mensen, vechtend voor hun leven, verdrinkende mensen, doden. Het is Juan's dagelijks werk." 

Godzijdank doen we nu wel iets om te voorkomen dat ze verdrinken, hoewel de dodenteller dit jaar al op 2000 staat. Die krullenbol die welkom zei tegen Azeel is Juan Matis, een Argentijn, die voor AZG al jarenlang in de brandhaarden van de wereld werkt. Hij zit nu al twee maanden op de Middellandse Zee. Voor hem is het vluchtelingenprobleem vooral horror, zei hij. Mensen, vechtend voor hun leven, verdrinkende mensen, doden. Het is Juan's dagelijks werk. Want voordat hij Azeel welkom heette, had hij net 94 migranten van een andere boot gehaald. En een dag eerder hadden zijn collega's 631 mensen van weer een ander schip gered. AZG alleen al heeft drie boten rondvaren. En dan nog eens al die marineschepen.
 
We doen inmiddels beter ons best om ze te redden, dat is goed. Maar ook dat heeft een nadeel: want hoe groter de kans dat je gered wordt, hoe groter de kans dat je het risico durft te nemen. 

"Azeel werd vlak voor de Libische kust gered. Ze waren dus nog maar net op weg."

Dit vond ik wel gek: Azeel werd vlak voor de Libische kust gered. Ze waren dus nog maar net op weg. In feite worden migranten door Europese reddingsschepen opgehaald en naar Europa gebracht. Breng ze dan terug naar Libië, dacht ik nog, als je daar toch in de buurt bent... Maar dat kan niet, zeggen wetten en regels, want Libië is onveilig.
 
Ik sprak met Wim van de Camp, Europarlementariër voor het CDA. Ja, Europa faalt, zei hij, en dat kost vluchtelingen het leven. Hij vindt dat ze niet moeten komen. Hij zegt dat Europa een veilige opvang moet maken voor al die vluchtelingen, maar dan wel in Libië. We moeten voorkomen dat ze in Libië op een boot stappen. We moeten het afdwingen, zei hij. Desnoods met militair ingrijpen.

Klinkt allemaal tamelijk onoplosbaar. Ik denk aan Azeel. Hallo lieverd... Welkom… Maar niet heus.