Roelof Hemmen

De Nederlandse oorlog op muziek

07 april 2014 05:55

Nieuwslezer Roelof Hemmen over wat hem opvalt in zijn werk en privéleven.

Een soldaat vecht niet voor zijn land, niet voor politici, niet voor geld. Een soldaat vecht voor zijn maten. Vriendschap is de essentie. Willen sterven voor je makker, als het erop aankomt. Voor elkaar willen zorgen. Heel zacht, heel lief, eigenlijk. Over die liefde van soldaten voor elkaar is veel gezongen.

Billy Joel, in Good night Saigon, je weet wel, met dat helikoptergeluid aan het begin:

And we held on to each other,
like brother to brother.
And we would all go down together....

En deze, ook prachtig, uit de klassieker Brothers in Arms van Dire Straits:

As the battle raged higher,
And though they did hurt me so bad
In the fear and the alarm
You did not desert me
My brothers in arms

Dat is waar 'war stories' over gaan: onvoorwaardelijke vriendschap en zelfopoffering. Dat is ook waarom soms een soldaat een held wordt; voor zijn maten. Vraag maar aan Marco Kroon.

"Dat is waar 'war stories' over gaan: onvoorwaardelijke vriendschap en zelfopoffering."

Maar het gekke is, probeer het Nederlandse equivalent van Brothers in Arms maar eens te vinden. ‘Ik sta op wacht’, vind je dan, uit 1957, van Joop de Knegt. Of recenter, De Soldaat van Nick en Simon. Maar dat gaat allemaal over een meisje, een verre ster, pijn in het soldatenhart, kortom over de liefde voor een vrouw, en hoe dat slecht afloopt. Dat is het net niet.

Maar nu is er The Mission van de Nederlandse dark rock band My Favorite Scar. Dit nummer - in het Engels, beetje jammer - vertelt het verhaal van Frank van de Looy en Joost Engel, die in Afghanistan onder vuur komen. Wapenbroeders. Neem even de tijd om naar dit nummer te luisteren. En kijk vooral ook naar de video.

Dit zeggen Frank en Joost over elkaar: acht jaar na dat vuurgevecht: 
Frank: ''Ik ga voor Joost door het vuur.''
Joost: "Ik weet, dat als ik zwaargewond ben, Frank me weghaalt uit de vuurlinie. Ik doe dat ook voor hem." 
Frank: "Je doet het voor de vent die naast je zit. Niet voor het geld. Ook niet voor de politiek. .... Ik was 17 toen ik in dienst ging, daar heb je dan nog geen benul van. Maar als ik het leven moet laten voor mijn maten, dan doe ik dat."

"Een tent vol militairen, in zichzelf gekeerd, hier en daar een traan. Dat was mooi."

Joost en Frank vertelden hun verhaal aan de muzikanten van My Favourite Scar, in het kader van het project Your Song. Meer soldaten hebben dat gedaan, aan verschillende muzikanten. Briljant in zijn simpelheid. Een idee van kolonel Ingeborg Takken, humanistisch raadsvrouw bij de landmacht. Ze was in Afghanistan, ze ging mee op patrouille met haar jongens en meiden. Ze zag wat er gebeurde, hoorde de verhalen, ze maakte er deel van uit. Op zondagmorgen hield ze diensten, in een tent op Kamp Holland. Ik was er één keer bij. Een rustpunt in de oorlog. Ze draaide Brothers in Arms van Dire Straits. Een tent vol militairen, in zichzelf gekeerd, hier en daar een traan. Dat was mooi. En dat zijn de verhalen in Your Song ook. Ze gaan over het leven zelf.

Hier heb je de tekst van The Mission: 

Soldiers on a mission
Battle group number one
Desert sun is setting
When bullets hit the ground
Enemy approaching
Fire in the skies
Men becoming warriors
Brothers till the end
When I'm alone
Will you watch over me
Nobody knows
That we're out in the field yeah
Down on the ground
When the rain pours down on me
I'll be looking after you
Don't care for politicians
The hell it is they do
Not in it for no money
I'm fighting for my crew
And when all this is over
The battle rages on
Knowing who to count on
Will never let you down
Joys and sorrows
What we shared
What we've seen
Heads held up high
Nothing comes in between