Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 50, 2016 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Als vuurwerk je doodsbang maakt

Het is bijna 2017. Bijna tijd voor oliebollen, sterretjes, vuurwerk. Maar wat als je doodsbang bent voor die knallen? Deze mensen zien al weken op tegen oud en nieuw. “Vorig jaar stond ik om klokslag 00:00 uur in paniek onder de douche.”

‘Wat als iemand rotjes naar mij gooit?’
Anna Kruithof (23) uit Heemstede is blind. Iedere knal komt dus hard binnen bij haar. “Ik ga niet graag in mijn eentje de straat op.”

Alleen licht en donker. Meer kan Anna Kruithof niet zien. Sinds haar 9e is ze blind, door een aangeboren afwijking. Ze weet dus wel hoe vuurwerk eruitziet, maar het grootste deel van haar leven hoort ze vooral de knallen tijdens oud en nieuw. “De jaarwisseling is voor veel blinden een lastig moment”, vertelt ze. “Ik zie niets, weet niet waar de rotjes vandaan komen en wanneer ze af worden gestoken. Het is voor mij spannend om de straat op te gaan met mijn blindengeleidehond. We zijn allebei gevoelig voor knallen. Op zulke dagen vind ik het best confronterend dat ik een handicap heb.” 
Als er volop geknald wordt in haar buurt, gaat Anna liever niet in haar eentje naar buiten. Hond mee, stok mee, maar ook iemand die wél kan zien. “Dan voel ik me veiliger.” Zelf vuurwerk afsteken doet Anna al helemaal niet. “Ik lees braille. Dus als ik mijn vingers kwijtraak, ben ik ook meteen mijn ogen kwijt.”
Vaak houden vuurwerkafstekers rekening met Anna. Dan roepen kinderen naar elkaar: ‘Even niets afsteken, zij heeft een hond’. “Dat is fijn. De meesten in mijn wijk kennen mij ook. Al denk ik soms wel: wat nou als er wél mensen die zijn rotjes naar mij gooien?”
Maar, het moet gezegd: Anna vindt vuurwerk ook ‘heel mooi’. Lachend: “Ja, ook als je blind bent, kun je daarvan genieten. Ik zie geen kleuren, maar wél de felle lichtflitsen.” En mensen die zeggen: ‘Ooooh, kijk daar, en daar!’, dat doet haar niet zo veel. “Ik word er niet verdrietig van dat ik het niet kan zien, ga niet zitten balen op zo’n fijn feest als nieuwjaarsnacht. Daar ben ik te nuchter voor.” 

‘Ik ben bang dat ik gek word van angst’
John Pronk (44) uit Wezep was jarenlang chauffeur in het leger. Na drie uitzendingen kreeg hij het posttraumatisch stresssyndroom (PTSS). 

Hoort John Pronk een knal, dan is hij weer terug in 1992. Terug in de oorlog, in Bosnië, waar de kogels hem letterlijk om de oren vlogen. In zijn hoofd komen dan de beelden voorbij van wat hij toen zag. Een gewond kind. Een huis dat hermetisch werd afgesloten en werd beschoten, tot het in brand vloog. Met een heel gezin erin.
“Oud en nieuw is geen feest voor mij”, zegt John. “Ieder jaar zie ik er weer als een berg tegenop. Ik kom de deur niet meer uit, ik ben bang dat ik gek word van angst. Het liefst kruip ik thuis onder de tafel.”
Drie keer ging John op uitzending als chauffeur bij defensie. Hij vervoerde gewonden, wapens, munitie en levensmiddelen. Twee keer was hij in Bosnië, een keer in Rwanda, toen net de etnische zuiveringen waren geweest. 
“In Bosnië heb ik de meeste kogels gezien. We zaten vaak midden in de frontlinie, 24 uur per dag werd er om ons heen geschoten. Kun je het je voorstellen?” Continu verkeerden John en zijn kameraden in een opperste staat van paraatheid. “Maar het gekke is: als je dáár bent, accepteer je de situatie zoals-ie is. Oké, er wordt geschoten. Oké, het is gevaarlijk. Maar we gaan door met ons werk, want daarom zijn we hier.”
Pas in Nederland kwam de klap. In 2003, dus jaren later, stortte John volledig in. PTSS was de diagnose: een stresssyndroom waar veel veteranen mee te maken krijgen na een schokkende, traumatische gebeurtenis. Sindsdien is John doodsbang voor knallen. “Zodra ik een rotje hoor, hang ik bijna tegen het plafond aan van schrik. Ik word schuw, achterdochtig, duik in elkaar. En ja, ik weet dat het gewoon vuurwerk is, maar ik ben ieder jaar weer terug in de oorlog, terwijl ik die ellende wil vergeten.”
De voorgaande jaarwisselingen bracht John thuis door, met zijn vrouw, de muziek aan, gordijnen dicht. Dit jaar doet hij het anders: hij organiseert een inloophuis voor mede-veteranen. “We hebben geen buren, vlak bij een bos. Dus hier valt het mee met het lawaai.” Bovendien is het volgens John heel fijn om met lotgenoten te zijn. “Als je wilt janken, dan weet je dat dat bij deze mensen kan. Je geeft elkaar een schouderklopje, zo van: kom maar, hier ben je veilig.”
Maar het liefst zou John ‘per direct’ een vuurwerkverbod hebben. “Mijn angst voor die knallen wordt niet minder. Het is er ieder jaar weer en het zit heel diep. Zelfs de champagnekurk moet voorzichtig worden opengemaakt.”

‘Hij ligt te trillen als een rietje’
Met nieuwjaarsnacht ligt Jarno (10) het liefst onder zes dekens, met een koptelefoon op en de muziek op standje luid. Door zijn autisme raakt hij compleet in paniek van knallen en flitsen. 

Marjolein (40) zegt het ieder jaar weer. Het is gewoon vuurwerk. Je hoeft niet bang te zijn. Het gaat vanzelf weer over. Maar ieder jaar begint haar zoon Jarno te zweten en te trillen zodra buiten de eerste rotjes klinken. “Ik zie de angst in zijn ogen. Het is pijnlijk om mijn kind zo te zien. Het enige dat ik kan doen is hem geruststellen, bij hem zijn.”
Autistische kinderen schrikken vaak van vuurwerk, omdat de knallen onverwachts komen. Ook voor Jarno is de onvoorspelbaarheid het engst. Zodra hij rond november de eerste rotjes hoort, vraagt hij aan zijn moeder: ‘Was dat vuurwerk? Mag het al? Komt het nog terug?’ “Maar ik kan er ook niet zo goed antwoord op geven”, zegt Marjolein. “Je weet niet wanneer mensen vuurwerk afsteken.”
Op Oudejaarsdag gaat Marjolein met haar kinderen altijd naar de Efteling. Er mag op het park geen vuurwerk worden afgestoken, en de attracties bieden Jarno een beetje afleiding. “Anders zit-ie al vanaf de ochtend in panische angst.”
Een paar jaar geleden vierde Marjolein nog nieuwjaar bij vrienden thuis. “Maar dat werkte echt niet. Jarno trok het niet meer, hij wist niet waar hij het zoeken moest. We zijn met piepende banden naar huis gereden.” Nu blijft Marjolein thuis met haar kinderen. Ramen en deuren dicht, gordijnen gesloten en geen visite. “Ik mag van Jarno ook niet naar buiten; hij is als de dood dat het vuurwerk binnenkomt.”
En iedere nieuwjaarsnacht zet Marjolein haar zoon onder de douche. Het gekletter van het water op de grond doet de knallen even vergeten. Bovendien zitten er geen ramen in de douche – geen flitsen te zien, dus. “Mensen zeggen soms tegen ons: ‘Waarom leggen jullie Jarno niet gewoon uit wat vuurwerk is?’ Maar we hebben álles al geprobeerd. Ik heb hem vuurwerk laten zien, mijn ex-man en ik hebben met een beloningssysteem gewerkt. ‘Als je dapper bent, krijg je een beloning’. Maar als je écht bang bent, zoals Jarno, dan werken dat soort dingen niet. Dan hoop je alleen maar dat die knallen heel snel zijn afgelopen.”
En dat is ook wat Marjolein dit jaar gaat doen. Desnoods kruipt ze samen met Jarno onder zijn zes dekens. En vertelt ze hem nog duizend keer hetzelfde mantra: dat hij niet bang hoeft te zijn, dat het maar vuurwerk is. En dat het weer over gaat. 

Knalvrije parken
Wie vuurwerk wil ontlopen, kan naar een vuurwerkvrij park gaan. In 2014 waren er 20 parken, vorig jaar waren dat er al 75. De knalvrije parken zijn vooral populair onder mensen met huisdieren, maar ook voor ouderen en mensen met kleine kinderen, zijn ze een uitkomst. Ook mensen met een beperking, zoals blinden, gaan graag naar dit soort parken, net als mensen met autisme. “We merken dat het voor een grote groep zeer belangrijk is om in een vuurwerkvrije omgeving de jaarwisseling te vieren”, zegt een woordvoerder van Weerribben Vakantieparken. “Dat zien we ieder jaar terug. Gasten reserveren bij ons al een ruime tijd van tevoren een woning, soms al bij vertrek op nieuwjaarsdag.” 

Vuurwerkvrije zones
Steeds meer gemeenten hebben vuurwerkvrije zones. Vorig jaar waren er in 40 gemeentes gebieden waarin geen vuurwerk mocht worden afgestoken. Daarnaast is een meerderheid van de Nederlanders vóór een verbod op consumentenvuurwerk. 60 procent van de bevolking wil liever dat gemeenten centrale vuurwerkshows organiseren. Dat blijkt uit onderzoek van TNS Nipo, in opdracht van het Ministerie van Milieu. Maar politievakbond ACP vreest dat een vuurwerkverbod weinig problemen oplost.

Door Lisanne van Sadelhoff

Volg Weekend Magazine op Facebook. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Met een eitje je weerstand op peil

In samenwerking met Ovoned

Nu het kwik regelmatig onder nul zakt, is het een goed idee om wat beter op je weerstand te letten. Gezond eten is dan belangrijk en daar past een eitje zeker bij. Eieren zitten bomvol hoogwaardige voedingsstoffen zoals vitamine A, dat helpt om je weerstand op peil te houden. Verder zit er veel vitamine B12 in - belangrijk voor vegetariërs - en vitamine B2, vitamine D en mineralen als fosfor en seleen. Elke winterdag een eitje eten is, binnen een gevarieerd dieet, geen overbodige luxe.

Meteorologen Maurice Middendorp en Nicolien Kroon weten alles van het weer en vertellen over hun favoriete manier om een eitje te tikken.

Nicolien Kroon, meteoroloog bij Buienradar:
"Ik ben echt dol op koken en bakken. Echt kookworkshops volgen, zoals mijn collega Dennis Wilt, doe ik niet, ik haal m'n inspiratie meer uit kookboeken en van internet. Hoewel ik wel trouwens een keer een cursus taarten decoreren heb gevolgd. Mijn populairste baksel is een worteltjestaart. Daar krijg ik echt verzoekjes voor, ook van collega's. Ik trakteer die ook altijd op mijn verjaardag. Koken voor vrienden en familie vind ik sowieso het allerleukst. Veel van hen wonen niet in de buurt, maar een paar keer per jaar komt iedereen dan bij mij en maak ik een enorm buffet. Een overdaad aan lekker eten, dat is mijn idee van een gezellige avond.  

Een eitje eet ik graag bij de lunch, in het weekend. Ik heb een goede manier gevonden om het perfecte eitje te koken: ik doe ze er al in als het water nog koud is. Als het water eenmaal kookt, moeten ze er nog precies vier en een halve minuut in en dan is het eiwit mooi gaar en het eigeel nog heel zacht. Heerlijk! Maar mijn favoriete eiergerecht is tiramisu, ook al zo'n mooi gerecht voor bij een feestbuffet.  

Tiramisu voor ongeveer 8 personen (met lekkere trek): 

500 gram Mascarpone kaas
6 eieren (eiwit gescheiden van dooiers)
100 gram suiker
350 gram lange vingers (ongeveer 3 pakken)
2 koppen koffie
2 flinke scheuten Amaretto likeur 
Cacao poeder

Bereiding:
Mixer en grote rechthoekige schaal, bijvoorbeeld een ovenschaal. Zet twee koppen koffie en giet in iedere kop een flinke scheut Amaretto of Stroh rum.
Mix de eidooiers met de suiker tot een dikke gladde crèmige massa tot de suiker is opgelost. Meng daarna de mascarpone er door.
Klop de eiwitten stijf en spatel deze beetje bij beetje voorzichtig door het mascarponemengsel.
Bedek een de schaal met de helft van de lange vingers en giet daar voorzichtig één van de twee koppen koffie met likeur overheen.
Bedek vervolgens de lange vingers met de helft van het mascarpone/eimengsel.
Herhaal dit allemaal nog een keer en eindig met het uitstrooien van lekker wat cacao totdat je de crème niet meer ziet.
Laat de tiramisu opstijven in de koelkast en probeer hem pas de dag erna te eten (is het lekkerst).

Yummy!

Maurice Middendorp, meteoroloog bij Buienradar: 

"Ooit studeerde ik vier maanden in Portugal, in Lissabon om precies te zijn. In die tijd heb ik geen regenbui gezien en daar werd ik dus echt een beetje droevig van. Ik vind de seizoenen heerlijk! Ook deze dus, lekker buiten hardlopen in een flinke herfststorm, en dan thuis lekker een warme kop thee en een stuk speculaas.

Sinds ik klaar ben met studeren, probeer ik trouwens wel vaak gezond te eten. Dat doe ik met name door echt te koken, dus niet 'gewoon makkelijk' uit een pakje. Van gekookte eieren ben ik niet zo'n fan, maar er zijn natuurlijk veel meer manieren om een eitje te eten. Ik hou heel erg van Italiaans. Tiramisu is m'n lievelingstoetje; ik bestel het altijd als ik uit eten ben en het op de kaart staat. En ik hoop nu natuurlijk dat Nicolien het binnenkort een keertje meeneemt naar het werk. Maar zelf kies ik als favoriete gerecht pasta carbonara: stevig, simpel en smaakvol.

Pasta carbonara, voor vier personen:

300 gram spaghetti
​2 sjalotten, fijngesneden
​2 tenen knoflook 
4 eierdooiers, geklopt
250 gram pancetta, fijngesneden
75 gram parmezaan, geraspt
75 gram pecorino, geraspt
een paar eetlepels bladpeterselie, fijngesneden
4 eetlepels olijfolie
peper en zout naar smaak

Bereiding:
Kook de pasta volgens de verpakking. Klop in een schaaltje de eierdooiers met de geraspte kazen. Bak de ui en de knoflook even kort op een zacht vuurtje in de helft van de olijfolie en voeg de stukjes pancetta toe. Als het goed is, ruikt je keuken nu heel erg lekker. Giet de pasta af en vermeng het met de pancetta en de ui, samen met de rest van de olijfolie. Even doorroeren en dan het kaas-eiermengsel erbij. Als laatste op smaak brengen met zout en peper en garneren met de bladpeterselie. 



De foto van Nicolien is gemaakt door Miranda Koevoets van Lightcatch

Marion Cotillard: Franse vamp verovert Hollywood

Wie een dezer dagen naar de bioscoop gaat heeft grote kans Marion Cotillard daar tegen te komen. Niet in levende lijve waarschijnlijk, maar wel op het witte doek. De Franse actrice, over wie dit najaar het gerucht ging dat ze de oorzaak was van de breuk tussen Brad Pitt en Angelina Jolie, speelt in de ene film na de andere.

Van bekroonde arthouse tot grote blockbusters. De Française is momenteel zwanger van haar tweede kindje dat ze samen met haar vriend en acteur Guillaume Canet welkom zal heten. Maar tijd om de kinderkamer in te richten heeft ze amper, want ze reist nog altijd de wereld rond om in het gezelschap van haar tegenspelers Brad Pitt en Michael Fassbender haar nieuwste films te promoten.

De deuren naar Hollywood gingen open nadat Cotillard in 2008 een Oscar voor haar vertolking van Edith Piaf in La vie en rose. Sindsdien is ze ook buiten de Franse grenzen een veelgevraagd actrice. Zo was ze te zien in The Dark Knight Rises, Inception en Woody Allens Midnight in Paris. Afgelopen jaar werkte ze onder meer samen met de spraakmakende Canadese filmmaker Xavier Dolan, wiens drama Juste la fin du monde deze week in onze bioscopen verschijnt.

Er komen nu achter elkaar maar liefst vier films uit waarin jij te zien bent. Kunnen we daaruit concluderen dat je een workaholic bent?
Diep van binnen ben ik een lui iemand die zich verstopt achter al dat werken. Totdat de luie kant van mijn karakter plots roept dat het genoeg is geweest en dat ik maar weer eens rustig aan moet gaan doen. Ik ben niet echt een workaholic, maar soms kan ik gewoon geen ‘nee’ zeggen. Dan zijn er fantastische regisseurs met fantastische ideeën die met fantastische voorstellen komen. Dit afgelopen jaar was ongelofelijk hectisch, maar dat is okay. Ik heb ook de luxe om ervoor te kiezen om daarna dan een tijdje niks te doen.

In Juste la fin du monde zijn de acteurs, waaronder jij, vaak van heel dichtbij gedraaid. Ben je je als actrice bewust dat je voortdurend in close-up in beeld gaat komen?
Als we aan het filmen zijn heb ik helemaal niet in de gaten wat de camera doet. Of die me van een afstandje of van heel dichtbij filmt. Ik ben dan heel geconcentreerd bezig met mijn personage en de scène die we aan het draaien zijn. Dus het maakt me op dat moment niks uit hoe ik in beeld kom. Pas na afloop word je je daar weer bewust van.

Hoe is het dan om je eigen films terug te kijken?
Daar wen ik nooit aan. Bij sommige films lukt het aardig om mezelf te vergeten en dan is het kijken niet onaangenaam. Maar bij andere films lukt het me niet. Dan is het een nachtmerrie. Maar ik weet inmiddels dat wanneer ik een film niks vind, dat dat geen probleem hoeft te zijn. Want als er dan mensen het niet met me eens zijn, is dat altijd een fijne verrassing.

In Juste la fin du monde draait alles om communicatie en wat een gebrek daaraan voor puinhoop kan zorgen. Kun je van jezelf zeggen dat je als actrice goed bent in communiceren en jezelf uit drukken?
Het hangt heel erg van de situatie af, maar ik vind niet van mezelf dat ik iemand ben die zich makkelijk in woorden weet uit te drukken. Soms wel, maar vaker niet. Ik ben er wat onhandig in en vind het lastig om mezelf te uiten. Niet omdat ik als vrouw lief en aardig gevonden wil worden, want ik voel wat dat betreft juist veel vrijheid in onze maatschappij. Omdat ik weet dat op veel andere plekken vrouwen daar wel mee moeten worstelen. Ik heb de ruimte om te kunnen zijn wie ik ben en ik sta mezelf ook steeds meer toe om overal mezelf te zijn. Maar dat is lang niet altijd even makkelijk.

Is dat ook de reden dat je bent gaan acteren? Om in de huid van een ander te kunnen kruipen?
Als klein meisje al probeerde ik mensen te begrijpen. En stelde ik ingewikkelde vragen over hoe het werkt tussen mensen onderling. Ik had er moeite mee om te begrijpen hoe mensen in elkaar zitten. Ik denk dat mijn keuze om actrice te worden daar deels vandaan komt. Het gaf me de kans om op ontdekkingstocht te gaan. Toen ik ook in films buiten Frankrijk ging acteren ging dat nog een stapje verder. Nu kan ik ook buiten mijn eigen cultuur om dingen aftasten. Stapje voor stapje begrijp ik zo steeds meer over de relaties die we met elkaar hebben, wat ons allemaal met elkaar verbindt.

Vier keer Marion in de bios

Mal de pierres - Nu te zien
Aan het einde van WOII wordt Gabrielle uitgehuwelijkt aan een vriend van de familie. Ze voelt zich verstikt in het liefdeloze huwelijk en wordt vanwege haar fragiele gezondheid naar een kuuroord gestuurd. Daar ontmoet ze de gewonde veteraan André die het vuur in haar weer op doet leven.

Juste la fin du monde - Nu te zien
Verloren zoon Louis keert terug naar zijn familie om ze slecht nieuws te brengen. Zijn aanwezigheid zorgt voor heel wat commotie binnen de toch al licht ontvlambare familie. Cotillard speelt Catherine, de bedeesde schoonzus van Louis, die hem voor het eerst ontmoet en zich geen raad weet met alle heftige reacties.

Asassin's Creed - Te zien vanaf 5 januari
Crimineel Callum gered van zijn executie, maar gedwongen mee te werken aan een experiment. Een nieuwe technologie zorgt ervoor dat Callum de herinneringen van zijn voorvader Aguilar, lid van een geheim genootschap, kan herbeleven. Cotillard speelt Sophia Rikkin, docher van de slechterik en de wetenschapper die Callum terug de tijd in stuurt.

Allied - Te zien vanaf 12 januari
De relatie tussen een Franse verzetsstrijder en een officier van de Canadese geheime dienst komt onder druk te staan door de heftige omstandigheden van de Tweede Wereldoorlog. Brad Pitt nam de rol van officier Max op zich en Cotillard ligt als Marianne in zijn armen. In de film dus, niet in het echte leven.

 Door Kita van Slooten

Volg Weekend Magazine op Facebook. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Kerst zonder geliefde: 'Ik heb er nu al zin in'

Single zijn met Kerst: op de een of andere manier doen we vaak alsof dat zielig is. Maar singles zelf denken daar heel anders over: de een vindt het misschien een tikje eenzaam, de ander kan juist enorm genieten van de vrijheid en het gebrek aan schoonfamilie. Drie vrijgezellen over hun ervaringen.

Eén bord. Eén glas met wijn, de fles er al halfleeg naast. Eén kaarsje aan en op de achtergrond Mariah Carey die zingt dat ze alleen maar liefde wil met Kerst. Het is het treurige clichébeeld van single zijn met de Kerstdagen. Het hele feest lijkt ingericht op de liefde: samen onder de kerstboom, pakjes met sieraden of lingerie, een strandwandeling in witte kabeltruien, de meubelboulevard  op Tweede Kerstdag om samen een nieuwe bank uit te zoeken om gezellig op te Netflixen in de donkere maanden die nog zullen volgen. 

Maar single zijn met Kerst betekent ook: geen ongemakkelijke avonden met de schoonfamilie, lekker doen waar je zelf het meeste zin in hebt, uitbundige feestjes met vrienden. Datingsite Parship.nl deed onderzoek onder haar eigen leden: wat vinden zij er eigenlijk van om zonder partner de feestdagen te doorstaan? We legden de resultaten voor aan singles Kelly (32), Paul Jan (50) en Laura (28).

De meeste singles zijn niet alleen met Kerst

Kelly: “Op de 24e is mijn oma jarig. Ze wordt 93, het is natuurlijk het allerbelangrijkst dat we dat vieren. Dit jaar  doen we een high tea, en iedereen maakt hapjes. Ik maak een kokosdadeltaart. En ’s avonds hebben we een kerstquiz in de kroeg van mijn broer. Op Eerste Kerstdag ga ik weer naar huis en dat is het wel zo’n beetje met de plannen. Mijn broertje is ook vrijgezel en woont op het moment bij mij. Ik weet nog niet wat hij gepland heeft, maar misschien dat we samen eten op Eerste Kerstdag. En als niet, is dat ook prima. Een paar jaar geleden heb ik voor het eerst alleen Kerst gevierd. Daar was ik toen van tevoren nerveus over – zou ik me niet vervelend voelen? – maar dat was nergens voor nodig. Sindsdien vind ik het heerlijk! Ik kook uitgebreid, zet kerstmuziek op, drink een wijntje en heb een hele lijst aan films en series die ik nog wil zien. Dus hoewel ik altijd wel ergens zou kunnen aansluiten, is dat niet nodig voor mij om een fijne kerst te hebben.”

Paul Jan: “Ik ga werken met Kerst. Ik ben schipper; ik vaar op zee, maar ook wel eens op een mooie boot in de grachten van Amsterdam. Dat is eigenlijk hartstikke leuk en sfeervol. Maar ik mis toch ook wel wat. De kneuterigheid, met name. Samen onder de kerstboom, elkaar cadeautjes geven, een beetje dronken worden en dan van die knusse kerstfilms kijken. The Holiday met Cameron Diaz en Jude Law kan ik wel tien keer zien, heerlijk. Dat is echt leuker met een geliefde samen. Na m’n werk ga ik denk ik gewoon alleen naar huis. Of naar de film. Ik ben wel bij vrienden uitgenodigd, maar ik vind de stilte die bij dit seizoen hoort ook wel mooi.”

Laura: “Ik breng de hele Kerst door met mijn familie inderdaad. We hebben een weekendhuisje in Zeeland, daar gaan we met z’n allen naar toe. Lekker eten en mooie wandelingen maken, ik heb er nu al zin in. Dat ik nu geen relatie heb vind ik niet erg. Maar het zou wel gezellig zijn. Het is toch ook de tijd van het jaar om een beetje terug te kijken en om nieuwe plannen te maken en dat is leuk om samen met een geliefde te doen. Nadat mijn vorige relatie uitging vond ik het even heel fijn om vrijgezel te zijn, maar nu sta ik inmiddels wel weer open voor een nieuwe man in m’n leven." 

Kerstdaten is leuk

Paul Jan: “Nee, ik ga niet speciaal daten met Kerst. Daarbuiten wel hoor, ik had van de week nog een afspraakje. Maar met de feestdagen is het gelijk zo beladen, een beetje té voor een eerste date. Het lijkt me trouwens wel mooi als het spontaan gebeurd: een leuke vrouw die mee komt varen bijvoorbeeld en dat je dan direct een klik hebt. Lijkt het gelijk op zo’n kerstfilm!”

Laura: “Ja! Ik vind dit een romantische tijd om te daten. De hele stad lijkt er ook wel op ingericht: overal hangen mooie lichtjes en de café’s zijn extra gezellig. En er is veel leuks te doen. Ik heb dat gister aan den lijve ondervonden met een jongen uit Engeland die ik op een festival had ontmoet. Hij is voor twee daagjes naar Nederland gekomen. We zijn op de A’damtoren in Amsterdam op de schommel geweest en hebben daarna door de stad gewandeld. Maar het is nog veel te vroeg om te zeggen waar het heen gaat hoor, hij gaat sowieso niet mee naar de familie met Kerst.”

Kelly: “Ik ben op het moment echt totaal niet bezig met daten. Eerder wel hoor, maar nu heb ik andere dingen aan m’n hoofd. De reis naar Australië die ik in januari ga maken, bijvoorbeeld. En sowieso is er al zoveel gezelligheid rond de feestdagen dat ik nu daten gewoon overbodig vind. Maar in het algemeen: als ik iemand tegen zou komen, vind ik dat natuurlijk hartstikke leuk. Ik ben nu zo’n twee jaar vrijgezel, dus het mag best weer eens.”

Singles storen zich aan irritante opmerkingen van hun familie en vrienden

Laura: “Mijn familie maakt geen irritante opmerkingen. Het ging een half jaar geleden uit met mijn ex en gelukkig snapt iedereen wel dat je dan even tijd nodig hebt om weer tot jezelf te komen. Ze zijn gewoon lief.”

Kelly: “Omdat ik nu met mijn broer samenwoon, worden daar heel veel foute grappen over gemaakt. Hij is een nogal notoire vrijgezel en dan zeggen onze andere broers en zussen dat ik de enige vrouw ben aan wie hij zich kan binden. Maar voor de rest geen vervelende opmerkingen hoor, niemand zit ermee of ik wel of geen vriend heb en ze vinden het ook niet zielig voor me.”

Paul Jan: “Nee hoor, het enige dat ze erover zeggen is dat ik van harte welkom ben om met de Kerstdagen langs te komen. Alleen maar fijn dus.”

Door Peper Hofstede

Volg Weekend Magazine op Facebook. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Zwaar, maar dankbaar: werken en mantelzorgen

In samenwerking met Zorgcollectief FNV/Menzis

Nederland telt maar liefst 4 miljoen mantelzorgers. Het merendeel van hen combineert de zorg met een baan. Veel geregel, dus goede steun uit de omgeving is van groot belang. Een zorgverzekeraar die met je meedenkt, bijvoorbeeld. Zoals het Zorgcollectief FNV/Menzis, dat ondersteuning biedt met de Mantelzorgservice 'Zorg voor elkaar'.

De medewerkers kennen de weg binnen de zorg en weten bij wie je voor wat kan aankloppen, ook als het andere instanties betreft. En ze kunnen advies geven over andere zaken waar je als mantelzorger of ontvanger van mantelzorg mee te maken krijgt. Want als mantelzorger heb je het al zwaar genoeg, zeker als je de zorg voor een naaste combineert met een baan. Juist op de werkvloer is begrip voor je situatie van groot belang. Bas en Antoinet hebben er allebei ervaring mee.

Bas (27) zorgt 10 uur in de week voor zijn dementerende oma, die (nu nog) zelfstandig woont.

"We wandelen in het park, doen boodschappen en koken samen. Drie avonden per week en dan meestal nog een middag in het weekend. Ik stem het af met mijn moeder en m’n nichtje Lisa, maar die wonen allebei een stuk verder weg van mijn oma en daardoor redden ze het avondeten vaak niet.” Bas combineert de zorg voor zijn oma met een baan van 32 uur als grafisch ontwerper. “Dat is pittig, maar inmiddels al zo vanzelfsprekend dat het raar voelt als ik op vakantie ben en niet vier keer per week mijn oma zie.” Bas ziet hoe het geheugen van zijn oma steeds verder verdwijnt in een dikke mist en dat is pijnlijk. Ook de stemmingswisselingen zijn geen pretje. “Ik heb geleerd niet met haar in discussie te gaan. Dan raakt ze alleen maar gefrustreerd of nog meer in de war. Dus ik corrigeer haar niet en slik vaak dingen in.”

Ondanks de zware kanten haalt Bas ook veel positiefs uit de mantelzorg. “Het is natuurlijk allesbehalve een grappige ziekte, maar soms zegt of doet mijn oma ineens zulke vreemde dingen dat ik toch stiekem wel even moet lachen. In het park voeren we bijvoorbeeld de eendjes, maar ik had ergens gelezen dat dat eigenlijk helemaal niet goed voor die dieren is. Dat probeerde ik mijn oma te vertellen. Ze keek me raar aan en ik dacht dat ze het niet begreep. Maar vervolgens trok ze de zak brood uit mijn handen, liep naar de eenden en kieperde in één keer het zakje om. Toen draaide ze zich weer om en zei alleen maar: ‘Ze kunnen me wat.’ Daarna liep ze weer verder alsof er niks gebeurd was.”

In het begin vond ik het lastig om aan collega's te vertellen dat ik soms uren opnam om naar mijn oma te gaan. Niet dat ik me ervoor schaamde, maar omdat ik niet wist hoe mijn werkgever ermee om zou gaan. Iedereen weet dat dementie alleen maar erger wordt en ik was bang dat ze mij daardoor als zwakke schakel zouden gaan zien. Dat ik er vanwege mijn oma met mijn hoofd niet altijd goed bij ben.” Inmiddels heeft Bas er op zijn werk gewoon over gepraat en dat luchtte enorm op. “Mijn baas reageerde heel begripvol en flexibel. Bleek dat zijn vrouw jarenlang voor haar vader had gezorgd en hij had met eigen ogen gezien hoeveel tijd en energie daarin gaat zitten.”

"Ik weet dat er nog een zware tijd aan zit te komen, maar zo lang het nog kan geniet ik van de momenten dat mijn oma helder is en droge opmerkingen maakt. Ze maakt soms betere grappen dan mijn vrienden en collega’s."

Antoinet (42) kijkt met veel voldoening op terug op de zorg voor haar terminaal zieke moeder.

“Het begon met wat kleine dingetjes in huis en bezoekjes aan het ziekenhuis en specialisten, maar naarmate mijn moeder zieker werd nam het aantal uren dat ik bij haar was toe. Uiteindelijk was ik er dagelijks. Om de was te doen, mijn moeder te verzorgen, klusjes uit handen te nemen, maar ook om te luisteren en wat te kletsen. Er gewoon zijn was soms al genoeg.” Antoinet deed dit alles naast haar baan in de zorg en heeft ook thuis een gezin met twee kinderen. “Ik had dit nooit kunnen doen als het thuis niet op rolletjes liep. Aan mijn man heb ik heel veel steun gehad. Die mopperde nooit als ik dan weer in de auto sprong om naar mijn moeder te gaan.”

Haar moeder belde regelmatig met de vraag of Antoinet langs kon komen. “Soms was er echt iets, maar soms belde ze met een smoesje”, vertelt Antoinet lachend. “Dat had ik dan wel door, maar ik ging toch want ze had dan duidelijk behoefte aan de afleiding en aandacht. En ik deed ook mijn vader hier een groot plezier mee. Ze zaten daar de hele dag maar met z’n tweeën. Daar word je af en toe ook gek van natuurlijk. Dus als ik er was kon hij wat voor zichzelf gaan doen. Ik zag dat hij dat nodig had. Even naar zijn kaartclubje en zijn hoofd op iets anders zetten.”

Op het werk konden collega’s wel zien dat het Antoinet soms teveel werd, maar ook daar kreeg ze veel steun. “Als er iets is met één van je ouders dan heb je het daar moeilijk mee. Dat is niet meer dan menselijk. Maar gelukkig had ik een afdelingshoofd dat enorm meeleefde. “Ga maar gauw”, zei ze dan, als ik een dringend telefoontje kreeg. En dat zeg ik zelf ook tegen collega’s als ik hoor dat er bij hen thuis wat aan de hand is.”

“Achteraf vraag ik me wel eens af hoe ik het zo heb vol gehouden, maar het ging eigenlijk automatisch. Het was voor mij volkomen vanzelfsprekend dat ik voor haar klaarstond. Mijn ouders  zijn er altijd voor mij geweest, dus is het niet meer dan logisch dat ik er ook voor hen was. Zo heb ik dat gevoeld en ik heb er nooit één seconde spijt van gehad. Ik begrijp ook heel goed waarom ze mij belde en niet in eerste instantie de thuiszorg. Dat voelde voor haar vertrouwd en ik ben blij dat ik haar dat heb kunnen geven.”

Overstappen? Kies voor een zorgverzekeraar die je werkdagen begrijpt 

Met de Mantelzorgservice ‘Zorg voor Elkaar’ is Zorgcollectief FNV/Menzis een goede keuze voor mantelzorgers en ontvangers van mantelzorg. Om gebruik te kunnen maken van deze mantelzorgservice moet óf de mantelzorger óf degene die mantelzorg ontvangt verzekerd zijn via het Zorgcolllectief FNV/Menzis. De service biedt ook een mantelzorgers-arrangement, waarbij je een paar dagen op adem kan komen van alle zorgen. Kwaliteit is belangrijk, maar natuurlijk kijk je ook naar prijs. Daarom is het goed te weten dat FNV-leden korting krijgen, op zowel de Basisverzekering als de aanvullende pakketten. Overstappen kan nog tot 1 januari 2017. 

De 10 beste gadgets van 2016

1. NES: Nintendo Mini Classic - €69,95

De Nintendo spelcomputer komt met 30 spelletjes. Of je nu een oude favoriet opnieuw ontdekt of het plezier van de NES voor het eerst ervaart. De fantastische collectie NES-klassiekers die bij dit systeem zit, heeft voor ieder wat wils. Waaronder Mario, The Legend of Zelda en Donkey Kong. Gegarandeerd een van de beste gadgets van afgelopen jaar. Een groot nadeel: momenteel is de spelcomputer overal uitverkocht. Wanneer de computer weer verkrijgbaar is, is nog niet bekend. 

2. Misfit Ray - €120,-

De Misfit Ray is ideaal als je op zoek bent naar een stappenteller waar je eigenlijk niet zoveel over na hoeft te denken. De Ray is waterproof, telt je stappen, meet je slaap en houdt tevens bij hoeveel calorieën je verbrandt tijdens bepaalde activiteiten. Daarnaast ziet ‘ie er uit als een sieraad in plaats van een technisch hoogstandje.

3. Ultimate Ears Roll 2 - €79,95

De speaker is de ultieme gadget voor tijdens de zomervakantie. Deze bluetooth speaker is volledig waterproof en er komt een krachtig geluid uit. Je kunt de speaker ook pairen met andere Ultimate Ears speakers voor een nog groter bereik. 

4. GoPro Hero5 - €429,-

Afgelopen jaar bracht GoPro, de camera onder de actiesporters, een gloednieuw model op de markt. Een camera zonder case die tot wel 10 meter onder water kan. Bovendien kan deze kleine camera in 4K filmen.

5. Dyson Super Sonic Fohn - €399,-

Dyson sloeg afgelopen jaar een nieuwe weg in, de beauty weg. Dyson bracht een unieke föhn op de markt waarbij de propellor verwerkt zit in het handvat. Dezelfde techniek die in de ventilatoren van Dyson zit verwerkt. Daarnaast heeft de föhn een ingebouwde thermostaat die wel 20 keer per seconden de temperatuur meet, zodat je haar wordt beschermd tegen hitte en je de natuurlijke glans behoudt.

6. iKettle - €149,94

De iKettle is een slimme waterkoker. Hiermee kun je van een afstandje je water laten koken. Of de waterkoker zo instellen dat het moment dat je met je smartphone in de buurt komt, het water speciaal voor jou gaat koken. Tevens kun je de gewenste temperatuur van het water instellen. 

7. Playstation VR - €399,-

Vanaf het moment dat je PlayStation VR opzet, het nieuwe virtual reality-systeem voor PlayStation 4, ervaar je games op een geheel nieuwe manier. Je bent zelf het middelpunt van de game die je speelt. Je beleeft ieder detail van het spel alsof het echt is. 

8. Whyd - € 350,-

Een speaker in je huis waar je tegen kan praten, is de toekomst. Door tegen de speaker te praten, kun je toegang krijgen tot bepaalde afspeellijsten, albums en nummers. De speaker heeft 5 speciale microfoons ingebouwd zodat je niet hoeft te schreeuwen wil je een nummertje aanvragen. Voorwaarde is wel dat je Engels tegen de speaker praat.

9. i.dime 256 GB opslag - €60,-

De i.dime is een kleine externe harde schijf die via een speciaal hoesje je iPhone een dikke opslag boost geeft. Daarnaast kun je met het slimme i.dime hoesje super snel foto’s uitwisselen, doordat je de gadget in een USB-adapter kunt stoppen en ‘m zo in je laptop kunt pluggen. En als dat niet alles was, beschermt het hoesje ook nog eens je smartphone.

10. slimme jas van Levi's x Google - lancering 2017

En alvast een tipje van de sluier voor 2017. Levi’s brengt volgend jaar samen met Google een slimme denimjas op de markt. In de jas zitten sensoren die ontwikkeld zijn door Googles Project Jacquard. De jas is voor de Levi’s Commuter-lijn gemaakt, een kledinglijn speicaal gericht op fietsers. In 2017 zie je er stijlvol uit én heb je dus je handen vrij op de fiets, terwijl je wel connected bent. 

Waarom geven zo gelukkig maakt

Geven voelt goed. Of het nu geld is, of cadeautjes, tijd of aandacht: zodra je een beetje van jezelf in een ander investeert, heb je daar zelf ook baat bij. En dat terwijl je soms toch sterk de indruk krijgt dat mensen diep van binnen allemaal egoïstisch zijn. Hoe werkt dat toch? Lidewij Niezink, onafhankelijk wetenschapper op het gebied van empathie en altruïsme: 'Niets maakt ons zo gelukkig als het ervaren van dankbaarheid.'

Als je het nieuws volgt, heb je weinig reden voor een optimistisch mensbeeld. Een bom hier, een belediging daar; het lijkt wel of we gedreven worden door geweld en hufterigheid. Maar volgens Lidewij Niezink zien we slechts de extremen. "Het zit diep in onze menselijke aard om elkaar te willen helpen", zegt Niezink. "Er is lang gedacht dat de mens alleen maar uit zou zijn op competitie en overleven. Dat we in een wereld leven waar ieder eerst en vooral voor zichzelf moet zorgen. Inmiddels wordt dat wereldbeeld ontkracht door de wetenschap. Mensen hebben een neiging tot samenwerken en generositeit."

En dat samenwerken en geven maakt ons gelukkig. Bedenk maar eens hoe jij je voelt als je een onbekende helpt met iets simpels als de weg te wijzen. Waarschijnlijk kijk je de persoon in kwestie na met een rare grijns op je gezicht. Wetenschappelijke studies laten zien dat je van goede daden gezonder en stressbestendiger wordt. Hoe dat in onze hersenen werkt is nog niet helemaal duidelijk.

Volgens Niezink hangt het geluk dat we voelen wel af van de context waarin we ons behulpzaam tonen. ‘We voelen ons gelukkiger als we het geven spreiden over tijd. Denk hierbij aan iedere dag een kleine gift in plaats van dat we eenmalig een hele dag helpen. We voelen ons ook beter als we kunnen geven aan iets wat dicht bij onze eigen passies ligt.’

Akki Bakkers (52) uit Utrecht is daar levend bewijs van. Ze vindt haar vrijwilligerswerk zo leuk, dat ze er zo’n dertig uur per week mee bezig is. Ze geeft taalhulp en huiswerkbegeleiding aan kinderen van allochtone ouders. Ze doet dit via organisaties, maar ze helpt ook bij gezinnen thuis op verzoek van moeders die zich zorgen maken over de Cito-score van hun kind. Daarnaast begeleidt ze activiteiten met vluchtelingenkinderen bij een azc. 'Ik ben dol onderwijs en ik ben dol op kinderen. Dus ik zie het werk dat ik doe ook totaal niet als een last. De kinderen die ik begeleid hebben weinig vertrouwen in hun leerprestaties. Ze zeggen dat ze dom zijn. Een meisje dat ik bijles geef moet bijna huilen van de stress bij het rekenen. Haar vader heeft haar vanaf haar jeugd ingeprent dat ze niets kan, terwijl ze verschrikkelijk slim is. Imram, een jongetje dat ik taalles geef, slaat op zijn hoofd als hij een fout maakt en zegt dan: “Domme Imram! Domme Imram!” Ik geef ze aandacht en laat ze fouten maken.'

Akki ziet dat ze niet alleen een positieve invloed heeft op de leerprestaties van de kinderen, maar ook op het beeld dat allochtone kinderen van Nederlanders hebben. 'Er zijn over en weer veel misvattingen. Vooral pubers denken dat Nederlanders ze dom vinden, een hekel hebben aan de islam, ze over één kam scheren met IS en ons boven hen verheven voelen. Ik laat een ander beeld zien. Ik denk dat het belangrijk is om die brug te slaan. En dat geeft inderdaad ook een fijn gevoel. Dat ik een bijdrage kan leveren aan iets dat belangrijk voor mij is.'

Gelukkig worden van geven aan anderen is volgens Niezink een goede zaak. We mogen er zelfs een beetje in zwelgen. ‘Er heerst zo’n idee dat een goede daad niet altruïstisch is zodra je er zelf ook een goed gevoel aan overhoudt. Onzin, vind ik. Altruïsme heeft te maken met de motivatie die vooraf gaat aan de daad, niet het gevoel dat daar het gevolg van is.’ Een voorbeeld: als jij iemand uit een brandend huis redt, dan doe je dat niet omdat je je vooraf bedenkt dat je er waarschijnlijk een goed gevoel aan overhoudt. Je motivatie is het redden van de ander. Pas wanneer de ander gered is, en de actie voorbij, heb je de tijd om stil te staan bij wat je net hebt gedaan. Het goede gevoel is dus niet de motivatie om tot de actie over te gaan, het is de consequentie van het onbaatzuchtige gedrag. ‘Het is heerlijk om je goed daarover te voelen, en er is geen enkel probleem om dat goede gevoel te gebruiken als motivatie alerter te zijn op kansen om hulp te bieden’, zegt Lidewij Niezink.

Voor Akki levert haar werk met kinderen niet alleen een fijn gevoel op. Het vult ook een klein gaatje. ‘Ik heb een heel fijn leven met veel vrienden, maar ik ben 52 en alleenstaand. Dan mis je soms een bepaalde gemeenschapszin, die ik terugvind in mijn werk met kinderen. Het zit in kleine momenten: als ik een boswandeling maak en zo’n jochie pakt ineens je hand of dat een meisje iets niet snapt en door jou wel. Maar ook los daarvan vind ik het fijn en niet meer dan normaal dat ik mensen die het moeilijk hebben wat zorgen uit handen neem. Ik ben opgegroeid in de middenklasse met zoveel voordelen. Ik weet precies waar alles te vinden is en welke rechten ik heb. Voor heel veel mensen geldt dit niet.’

Momenteel probeert Akki met een Facebook-actie dierenvriend Dennis uit Amsterdam Noord uit de schulden te helpen. 'Ik ben me ervan bewust dat er heel veel mensen hulp kunnen gebruiken, maar we kunnen hiermee laten zien dat als we allemaal een heel klein beetje doen, er heel veel mogelijk is.'

Waarom is het voor sommige mensen zoals Akki vanzelfsprekend om zoveel te geven en voor anderen juist weer niet? Daar is geen simpel antwoord op, zegt Lidewij Niezink. ‘Er spelen hier zoveel factoren een rol zoals individuele verschillen, verschillen in opvoeding, wat voor voorbeelden we zelf in ons leven hebben gehad, ons wereldbeeld, hoeveel tegenslag we zelf in hebben gekend. Recente studies laten wel zien dat mensen die weten wat het is om te lijden, zelf meer compassie voelen voor anderen, en daardoor vrijgeviger zijn.’

Meer compassie tonen voor anderen kun je gelukkig ook leren, volgens de wetenschap. Niezink heeft over dit onderwerp een gratis e-book geschreven. 'Er zijn al meerdere initiatieven om kinderen op school empathie bij te brengen. Een van de mooiste vind ik het Roots of Empathy-programma van Mary Gordon. In dit programma volgt een klas een jaar lang de ontwikkeling van een baby aan de hand van een lesprogramma. De baby is in feite de leraar. De begeleider leert kinderen via observatie van, zang voor en oefeningen met de baby hun eigen emoties en die van anderen beter te begrijpen. Het programma blijkt zeer effectief. Kinderen die participeren, zijn minder geneigd tot pesten of fysiek geweld.'

Volwassenen hebben volgens Niezink een verantwoordelijkheid om als rolmodel te dienen voor hun kinderen en voor elkaar. ‘Sociaal gedrag moet bekrachtigd worden. En waarom zouden we dat niet doen? We voelen ons allemaal beter met wat meer empathie en vrijgevigheid naar elkaar!'
 

RTL4-PRESENTATOREN HELPEN MET GEVEN

Helemaal in de decembermaand denken we bij geven al snel aan cadeaus, maar je kunt ook je tijd, aandacht, vriendelijkheid en talent geven. Deze maand gaan 28 RTL-presentatoren op pad om kleine en grote wensen in vervulling te laten gaan. Want de feestdagen zouden voor iedereen onvergetelijk moeten zijn!

Iedere dag komt er een bijzonder verhaal voorbij. Zo helpt John Williams de zusjes Marit, Tamara en Esmee die hun ouders hebben verloren. Ze willen hun opa en oma Jansen waar ze een warm thuis hebben gekregen, bedanken voor hun onvoorwaardelijke steun en liefde.

Humberto Tan verrast Oma Ank met een dagje vogelspotten, op verzoek van haar kleindochters.

En Chantal Janzen helpt de kleine Sanne met het pimpen van de vrachtwagen van haar vader: 

Volg alle bijzondere verhalen bij RTL4, op RTL XL, de Facebookpagina van RTL 4 en op feestdagen.rtl.nl.

Door Rachel van de Pol

Hollandse kippensoep

In samenwerking met Kosmos

Kippensoep, zélfgemaakte kippensoep, heeft een mythische status als griepbestrijder. Niet voor niets wordt kippensoep ook wel Joodse penicilline genoemd. Verschillende onderzoekers hebben geprobeerd ook objectief vast te stellen dat kippensoep griep en verkoudheid geneest. Tot dusver echter zonder overtuigend bewijs. Wat wel overtuigend is: de heilzame werking van zorg en aandacht die besteed worden aan soep. Aan de slag dus! Met dit eenvoudige recept.

Voor 8 personen

Ingrediënten:

Voor de bouillon

  • 2,5 l water
  • 1 kip van ca. 1,3 kg
  • 4 tl zeezout
  • 3 stengels bleekselderij, grof gesneden
  • 1 prei, grof gesneden
  • 1 wortel, in plakjes van 1 cm
  • 1 grote ui, grof gesnipperd
  • 2 tenen knoflook, grof gesneden
  • ½ tl peperkorrels
  • 10 takjes rozemarijn
  • 5 takjes tijm
  • versgemalen zwarte peper en zeezout

Voor de vulling

  • 1 wortel, in dobbelsteentjes
  • 1 prei, in dunne halve ringen
  • 3 stengels bleekselderij, in boogjes van 0,5 cm
  • peterselie, om te garneren

Bereiden:

Breng voor de bouillon in een soeppan het water aan de kook met de kip en het zeezout. Schep het schuim van het oppervlak. Voeg de groenten, peperkorrels, rozemarijn en tijm toe. Laat de bouillon circa 60 minuten trekken op laag vuur, tot je een poot van de kip makkelijk kunt lostrekken van het lijf. Haal de kip uit de bouillon en laat die afkoelen. Veeg de pan schoon. Zeef de bouillon, giet hem terug in de pan en voeg de vulling toe. Pluk het vlees van de kip, snijd het in dunne reepjes en voeg die toe aan de bouillon. De soep is klaar als de wortel zacht is. Breng op smaak met zwarte peper en zeezout. Serveer de soep met peterselie.

SOEP
Soep is het nieuwe sap: supergezond en altijd lekker! In het nieuwe boek Soep, van take-a-way soepwinkel Soup en Zo staan de beste recepten voor lekkere en gezonde soep. Soms wil je een makkelijke soep en een andere keer een culinair hoogstandje: Soep geeft meer dan genoeg inspiratie voor elke gelegenheid. Er wordt veel aandacht geschonken aan de basis en de smaakopbouw, en met behulp van de Soup-cheffen maak je zelf je persoonlijke favoriete soep! Soup en Zo heeft in het centrum van Amsterdam drie vestigingen: een winkel in de Spiegelstraat en de Van Baerlestraat en een winkel met terras in de Jodenbreestraat. Alle soepen en salades worden dagelijks vers bereid onder leiding van een chef-kok.

Titel: SOEP
Auteur: Soup en Zo
Prijs: € 16,99
ISBN: 9789021563312
Kosmos Uitgevers

 

 

 

 

 

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Weekendagenda

Verlicht

Vanaf 15 december is de Illuminade in Amsterdam weer begonnen: dé lichtkunstwandeling in de Plantagebuurt in Amsterdam langs 23 kunstwerken. 

Heel mooi maar vooral ook erg gezellig met allerlei tentjes waar je warme choco of wijn kunt halen en voor het eerst een pop-up-restaurant in de Hortus Botanicus. 

Het klassieke Kerstuitje

Een oude traditie is om tijdens de kerstdagen naar de Notenkraker te gaan. Dit jaar wordt het ballet naast de theaters ook in de RAI opgevoerd, en dan on ice: prachtig en heel leuk met de kinderen. Wil je liever een klassieke versie, ga dan naar een van de Pathé-bioscopen waar dit ballet komend weekend op het witte doek wordt getoond: minder ingewikkeld en stukken goedkoper maar zeker zo mooi. 

Bakeliet, wie kent het niet

Wie herinnert zich niet de bakelieten telefoon bij zijn grootouders in de gang? Het is toch wel jammer dat veel van deze mooie oude zaken, zoals speelgoed, huishoudelijke artikelen en zelfs meubels geheel verdwenen zijn. Gelukkig wijdt de Kunsthal in Rotterdam nu een tentoonstelling aan bakeliet, dat nog geen 50 jaar geleden gemeengoed was. www.kunsthal.nl.

Dickens in Deventer

Van weeskinderen tot deftige heren, van Oliver Twist tot Christmas Carol Singers: Deventer staat komend weekend weer geheel in het teken van Kerst volgens Dickens. In het prachtige centrum van Deventer ruikt het naar punche en Christmas puddings, hoor je Engels carols uit de huizen komen én iedereen is verkleed! www.dickensfestijn.nl

Feel good!

Originele streekproducten, lekkere biologische hapjes, drankjes, goede muziek én alles duurzaam! Zo ziet de Feel Good Market in Eindhoven eruit. Niet alleen een leuk dagje uit maar ook inspiratie om bewuster te eten, drinken en kopen. Twee vliegen in één klap! feelgoodmarket.nl.

 

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!