Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 49, 2016 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

‘Dat mijn schoonvader zoiets deed. Ik ben er nog altijd ziek van’

Een vader of een oppasopa die een kind seksueel misbruikt: soms gebeurt het onvoorstelbare. Hoe praat je met je kinderen over hun grenzen, zonder dat de wereld een enge plek wordt? Wat zijn de signalen van misbruik? En hoe kom je – als je misbruikt bent – daar ooit overheen? ‘Ik had niets aan mijn kinderen gemerkt.’

Angela* had net haar schoonvader, die regelmatig op zijn kleinkinderen paste, gedag gezegd. Haar man had hun kinderen (toen 3 en 5) in bad gezet en was de keuken aan het opruimen toen Angela naar boven liep om bij de jongens te kijken. Ze zag hoe haar ene zoontje een speelgoedauto in het achterste van de ander proberen te duwen. Kalm vroeg ze: “Wat doen jullie daar?” De oudste antwoordde: “Dat doet opa ook altijd bij ons.” 

Angela liep overstuur naar beneden en waarschuwde haar man. Hij belde vervolgens de politie, zij haalde de kinderen uit bad en deed ze naar bed. “Ik had geen idee hoe ik hier op moest reageren. Ik was woest en verdrietig, maar wilde niet paniekerig zijn in de buurt van de kinderen. Ik had niets aan ze gemerkt. Dat mijn schoonvader zoiets deed. Ik ben er nog altijd ziek van.”

Pedofilie is een beladen onderwerp, waarover weinig harde cijfers bekend zijn. Schattingen gaan er vanuit dat 1 tot 3 procent van de volwassenen pedofiel is. Voor Nederland komt dit uit op ruim 100.000 mannen. “In elke stad, dorp of wijk woont er wel één”, zegt seksuoloog Erik van Beek die mensen met pedofilie behandelt. Een klein deel, de pedoseksuelen, vergrijpt zich aan kinderen, zegt hij. Meestal zijn het mannen, en heel soms een vrouw.

Voor de slachtoffers maken deze cijfers weinig uit. Zij moeten de rest van hun leven zien om te gaan met angsten, verlies van vertrouwen in mensen, een verstoorde seksuele ontwikkeling en psychische, en soms lichamelijk, schade. Wat aan Angela knaagt, is dat zij niets door heeft gehad, en dacht dat ze een familielid de zorg van haar kinderen kon toevertrouwen.

Praten over misbruik, zonder dat de wereld een enge plek wordt
Seksuologen, ervaringsdeskundigen en behandelaars van pedofielen vinden dat het onderwerp, hoe gruwelijk ook, meer uit de taboesfeer moet komen. Van Beek: “Het is een pijnlijk onderwerp dat walging oproept. Mensen willen er niet over nadenken, maar het bestaat wel.”

Moet je een kind hierover vertellen? Ja, zegt de Belgische seksuoloog Gerard Gielen, die uitgebreid over het onderwerp heeft geschreven op zijn website over seksuologische hulpverlening. “Sommige ouders willen hun kinderen niet bang maken met verhalen over kinderlokkers en pedofielen. Toch zijn kinderen beter op hun hoede wanneer ze iets weten over deze verschijnselen. Het gebeurt nu eenmaal in onze samenleving en dan kunnen we onze kinderen er maar beter bewust van maken, als dat helpt om ze te beschermen.”

Marianne Kimmel werd misbruikt door haar vader. Zij vindt juist dat je op moet passen met wat je een kind vertelt. “Je moet de wereld geen enge plek voor ze maken. Vertel een kind regelmatig: jouw lijf is van jou en helemaal niemand heeft het recht om het aan te raken of hier iets lelijks over te zeggen.” Zij zegt daarnaast dat een kind er meer aan heeft als het van zich af leert bijten, stevig in zijn schoenen staat, weerbaar is. “Voed ze op met kracht. Daar hebben scholen ook een belangrijke rol in.”

Dit zijn de alarmsignalen
Als ouder kun je pedofilie niet voorkomen. Maar helemaal machteloos sta je niet. Evelyn Klein-Haneveld, hoofd behandelzaken bij De Waag, een centrum voor ambulante forensische psychiatrie: “Pedofilie zie je niet aan iemand, en deze mensen leven vaak een dubbelleven omdat ze zelf ook weten dat hun seksuele voorkeur veel emotie en agressie oproept.”

De beste beveiliging noemt zij ‘goed contact met je kind’. “Zorg voor een open band zodat je kind weet dat het met je kan praten en laat hem weten dat niemand zomaar aan zijn lijf mag zitten.” Daarnaast kun je letten op bepaalde signalen die kinderen die zo’n traumatische gebeurtenis hebben meegemaakt, of nog meemaken, afgeven.

Naast algemene ‘alarmsignalen’ als slaapproblemen, verlies van eetlust of constante buikpijn, plotselinge stemmingswisselingen, angst voor andere mensen en bedplassen noemt de Belgische pedagoog en seksuoloog Gerard Gielen ook het “weigeren om over een ‘geheimpje’ te praten dat het kind met een andere volwassene heeft en niet bij de leeftijd passend seksueel gedrag vertonen”.

Geheimpjes zijn niet oké
Seksuoloog Yuri Ohlrichs van Rutgers, een kenniscentrum voor seksualiteit, vindt dit een belangrijk punt. Hij zegt dat kinderen al jong geleerd moet worden dat “het bewaren van geheimpjes oké is als het gaat om iets leuks of het verrassen van iemand, maar dat het niet oké als dat geheimpje een kind in de war maakt, of dat het kind zich er niet prettig bij voelt.”

Hij vindt dat ouders kinderen moeten leren ‘nee’ te zeggen en dat het niet erg is als iemand dan misschien kwaad wordt. “Zijn er vermoedens van seksuele mishandeling, laat je kind dan weten dat je niet boos op hem of haar bent, maar dat jij er juist bent om te helpen.”

Wat volgens Ohlrichs absoluut niet helpt zijn opmerkingen als: “Als er ook maar iemand aan jou zit, dan hang ik ‘m op”. “Vaak zijn de daders bekenden: een buurman, familielid, vader van een vriendje. Het idee dat diegene dan misschien opgehangen wordt, kan een kind juist weerhouden om aan zijn ouders te vertellen wat er gebeurd is.”

Maak kinderen bewust van gevoelens, en van hun lijf
Grenzen leren stellen, letten op je kind, het weerbaarder maken, kunnen een kind dat met seksueel misbruik te maken heeft, helpen. Wat ook helpt, zegt seksuoloog Ohlrichs, is “bloot en seks uit de taboesfeer halen”. “Bespreek het thema vanaf jonge leeftijd, vanaf 4, 5 jaar. Dan weten kinderen ook wat wel en wat niet kan. Maak ze bewust van gevoelens en hun lijf en benadruk dan keer op keer dat alleen jij mag beslissen over jouw lichaam. En helemaal niemand anders.”

Angela en haar man hebben het contact met opa, die een jaar de gevangenis in moest en een taakstraf heeft gekregen, inmiddels verbroken. De kinderen zijn in therapie geweest en lijken er vooralsnog geen psychische of lichamelijk schade aan te hebben overgehouden. Angela: "Ik ben voor altijd wantrouwend gebleven tegenover mensen die op mijn kinderen passen. Gelukkig weten ze nu waar de grens ligt en dat zij de baas zijn over hun lichaam."

Het kost haar nog altijd veel moeite om erover te praten. "Dat een opa zoiets doet, daar kan ik nog steeds niet over uit."

‘Hij was mijn vader, de persoon die je als kind moet kunnen vertrouwen’

Marianne Kimmel werd van haar 4de tot haar 9de misbruikt door haar vader. Haar moeder kon haar niet beschermen, en wil er niet met haar over praten. Marianne kwam er weer bovenop door therapie, de liefde van haar hond Happy en door het taboe te doorbreken.

Wanneer ze haar vader hoorde binnenkomen, kreeg Marianne Kimmel (44) het als klein meisje altijd ijskoud. “Ik werd misselijk en wist wat er ging gebeuren. Ik moest hem aanraken en hij zou mij gaan betasten. Ik deed altijd wat hij zei: ik was ongelooflijk bang voor hem. Terwijl je vader eigenlijk degene moet zijn die je als kind kunt vertrouwen.”

Marianne werd tussen haar 4de en 9de seksueel misbruikt. Het maakte van haar een angstig, kwetsbaar kind dat op school werd gepest. Haar vader was ook nog eens een dominante man. In zijn ogen kon Marianne niets goed doen. “Eigenwaarde had ik daardoor niet.”

Ze groeide op als enig kind. Haar moeder noemt ze een ‘lieve vrouw’. “Ik was echt een mama’s kindje en durfde niets zonder haar. Ik was overal bang voor. Ook voor geluid. Andere kinderen op school deden niets liever dan mij aan het schrikken maken.” Toch kon haar moeder haar niet beschermen tegen haar vader. “Het was geen intelligente vrouw. Ze was naïef en in allerlei opzichten heel afhankelijk van haar man.”

Marianne’s ouders ontkennen nog altijd dat hun dochter seksueel misbruikt is. “Toen ik mijn moeder vertelde wat mijn vader allemaal had gedaan, stopte zij haar vingers in haar oren en begon te neuriën. Ze wil het er nog steeds niet over hebben.”

Pas op haar 20ste durft Marianne een therapeut te bezoeken. Intense emoties en herinneringen tegenhouden, lukt haar dan niet meer. Aan hem vertelt ze beetje bij beetje haar verhaal. Jaren van therapie bij verschillende hulpverleners volgen. “Mijn trauma bleek heel complex. Niet alleen was ik seksueel misbruikt, ik had ook geen gevoel over mijzelf. Ik vond mezelf niets. Ik voelde geen liefde en vond niet dat ik de moeite waard was om geholpen te worden.”

Marianne speelde weleens met de gedachte zelfmoord te plegen. “Ik was zo leeg en durfde geen mens meer te vertrouwen.” Dit veranderde door de komst van hond Happy, nu elf jaar geleden. “Bij de fokker kwam de hond op mij af, sprong in mijn armen en begon mij te likken. Happy leerde mij hoe je lief kuny hebben. Ik vertrouwde haar meteen.”

Haar vader had haar altijd verteld dat ze niet voor kinderen of dieren zou kunnen zorgen. Marianne voelde zich in het begin met Happy dan ook onzeker. “Maar aan het gedrag van Happy merkte ik dat ik het goed deed en dat gaf zelfvertrouwen. Ze bevestigde bovendien vaak dat ze bij mij wilde zijn.” De hond voelde bovendien aan wanneer ze afstand moest houden. “Als ik een paniekaanval had, ging ze liggen en bleef me in de gaten houden. Alsof ze zei: ‘Je voelt je onveilig maar ik ga je laten zien dat het hier veilig is’.”


Marianne vertelde aan RTL Nieuws wat het misbruik met haar deed, en hoe ze dat te boven kwam.

Die angst- en paniekaanvallen had Marianne tijdens de puberteit meerdere keren per dag. Later nam de frequentie af en vijf jaar geleden hielden ze op. Dat was rond het ‘grote omslagmoment’, toen Marianne was gevraagd door een televisieprogramma om haar hele verhaal te vertellen: in beeld, met haar volledige naam.

“Pas toen kon ik mijn angsten loslaten. Erover praten gaf mij kracht.” Marianne richtte Stichting Poject Speak Now op voor lotgenoten en geeft nu lezingen over seksueel misbruik. Haar missie: een wereld waarin seksueel misbruik niet bestaat, waar kinderen beschermd zijn en slachtoffers hun vrijheid terugkrijgen.

“Ik wil vooral het taboe doorbreken. Voor veel mensen is seksueel misbruik een soort oerangst. Iedereen is immers zelf kind geweest of heeft misschien kinderen.” Marianne wil om die reden ook de seksuele handelingen benoemen. “Het bestaat dat kinderen worden gedwongen een volwassene te pijpen of twee vingers in hun vagina gestoken krijgen. Ren hier niet voor weg zodat slachtoffers erover durven te praten.”

Met Marianne gaat het inmiddels beter. Ze heeft verschillende relaties gehad en heeft een paar goede vrienden. Een partner heeft ze niet. “Ik zou dat wel willen ervaren. Liefde en echte hechting, maar er is zoveel gebeurd en het ligt nog zo gevoelig.”

Marianne lacht: “Ik moet eigenlijk een man hebben die net als mijn labrador is.”

Wat is pedofilie?

Een pedofiel voelt zich seksueel aan getrokken tot kinderen die nog niet in de puberteit zijn. Pedofielen komen in alle lagen van de bevolking voor. Een eenduidig profiel is er niet. Volgens Evelyn Klein-Haneveld, hoofd behandelzaken bij De Waag, zijn pedofiele mannen wel vaker dan andere mannen in hun jeugd zelf ook misbruikt. De oorzaak van pedofilie noemt zij “een combinatie van erfelijke aanleg en invloeden uit de omgeving”.

Zij wijst er op dat een kindermisbruiker niet altijd een pedofiel hoeft te zijn. “Bij mensen die hyperseksueel zijn (een hoge seksdrive hebben), of mensen die verslaafd zijn aan seks, kan het voorkomen dat ze pakken wat ze pakken kunnen, dus ook kinderen. En er is een groep die bij veel stress, zoals schulden of een slechte relatie met weinig intimiteit, zich op deze manier op kinderen afreageert.”

*Angela is niet haar echte naam.

Door Maaike Homan

De magie van schaatsen: al zwevend één met de elementen

Een deel van de charme zit 'm in de onvoorspelbaarheid: zou het of zou het niet? Zodra het kwik langzaam richting het nulpunt kruipt, begint het te kriebelen. Schaatsen op natuurijs heeft iets magisch: het krakende ijs, de rietkragen, de saamhorigheid. Twee natuurijsfanaten vertellen over hun schaatskoorts (en tippen hoe je een beetje soepeltjes vooruit glijdt).

"Eigenlijk moet je gewoon even hierheen komen voor een lesje," zegt Gert-Jan Veenstra van De Schaatsschool. Want probeer dat echte schaatsgevoel maar eens uit te leggen aan iemand die het nog nooit gedaan heeft. "Ik zweer het je, iedereen kan leren schaatsen. En iedereen loopt met een blij hoofd het ijs af als ze het eenmaal geprobeerd hebben. Ook als ze eerst dachten dat het eng was, of saai."

In het schaatsseizoen, van begin oktober tot eind maart, krijgt De Schaatsschool wekelijks wel 3000 tot 5000 schaatsers per week. En bijna iedereen krijgt de basis best onder de knie, zegt Veenstra: "Op de 100 leerlingen zijn er misschien 1 of 2 die het echt niet lukt, die hebben dan zwakke enkels, bijvoorbeeld. Maar voor de rest is het een mythe dat het moeilijk zou zijn."

Dat is Wiebe Amels met hem eens: "Ik leerde schaatsen ongeveer tegelijkertijd met lopen. Houtjes onder, stoeltje op het ijs en glijden maar. Vallen en opstaan, letterlijk. Zo gaat het bij bijna iedereen in Friesland." Wiebe werkt als sluiswachter, maar is in zijn vrije tijd ook bestuurslid van IJsvereniging Lemmer. De afgelopen paar weken kreeg de vereniging al twee 'prikjes', vertelt hij; korte vorstperiodes. Lang genoeg om een beetje ijs te vormen, maar nog niet genoeg voor de 7 centimeter die nodig zijn om de baan open te gooien.

Zodra het een nacht of twee achter elkaar vriest, bouwt de spanning op: "Het bestuur van de ijsvereniging ontmoet elkaar dan bij het clubgebouw. Iedereen komt gewoon, elkaar bellen hoeft niet eens." De baan die ze willen creëren, is in de zomer een parkeerplaats. Het duurt een paar dagen om die helemaal onder te laten lopen en dus is enige [MM1] planning van belang. Ook het onderhoud van de baan is de zaak van de ijsvereniging, net als de verkoop van koek e n zopie en het organiseren van tochten natuurlijk, zodra dat kan.

Maar daar hoeven ze zich voorlopig nog niet druk om te maken. Helaas: het ijs dat vorige week groeide, werd niet dik genoeg. En nu staat er alweer een hele laag water op. Wiebe: "Dat doet wel een beetje zeer."

Want schaatsen op kunstijs is leuk, maar op natuurijs - dat is de real deal. Gert-Jan Veenstra: "Op een baan moet je toch iedere 200 meter een hoekje om. Nee, dan die lange, rechte stukken tussen de rietkragen door. Doe je ogen dicht en het is net alsof je zweeft." Wiebe: "Je voelt je ‘één met het ijs, met de natuur, met de elementen." Ook hij noemt die rietkragen: “Zo mooi!”

De schaarste, het onverwachte, dat heeft er ook mee van doen, volgens Gert-Jan. Want als je het zomaar iedere dag in de winter kon doen - ja, dan was het net even wat minder magisch.

Dan is het er nog het sociale aspect. Het is het ultieme saamhorigheidsgevoel; dit unieke moment mag je samen beleven. Schaatsvolk deugt, zegt hij: "Je legt je tas ergens neer, gaat op pad en vindt je spullen naderhand gewoon terug." Wiebe: "Je schaatst van dorpje naar dorpje en overal is er gezelligheid. Er komen mensen uit het hele land op af en iedereen praat met elkaar. Sta je ineens te kletsen met iemand uit Rotterdam of ergens uit Brabant."

Daar schuilt trouwens ook een gevaar in: het wordt te druk. Dat ziet het bestuur van de ijsvereniging ook. "Er moeten altijd meerdere tochten tegelijkertijd worden georganiseerd, zodat mensen zich een beetje verspreiden. Alleen al de parkeerdruk wordt in die kleine dorpjes heel hoog, en dan hebben we het over de kwaliteit van het ijs nog niet gehad. En er gebeuren sneller ongelukken. Als het druk is op het ijs, is de kans groter dat iemand die valt meer mensen met zich meesleurt."

Daarom draagt hij zelf nu een helm als hij gaat schaatsen. Net als op de Schaatsschool in Amsterdam, daar wordt het dragen van een helm of toch in ieder geval een muts geadviseerd. Gert-Jan: "Vooral voor recreanten. Die staan toch wat meer rechtop op de ijzers en strekken zich uit als ze vallen. Dan kom je sneller met je achterhoofd op het ijs terecht. Bij professionals zie je dat die vaak op hun zij vallen en doorglijden. Plus dat zij vaak ineengedoken rijden, dus toch al dichter bij de baan zitten."

Allebei de mannen hebben een droom: de Friese Elfstedentocht. Wiebe greep al een keer achter het net: "Dat was in 1997, toen werd ik niet ingeloot. Ik heb wel een keer de Elfmerentocht gedaan, die gaat vaak aan de Elfstedentocht vooraf. Maar bij de eerstvolgende keer zijn alle leden automatisch ingeloot om 'm te rijden. Ik hoop zó dat ik dat nog mag meemaken!"

Gert-Jan reed al drie keer de Alternatieve Elfstedentocht in Oostenrijk, op de Weissensee. "En ik heb me voorgenomen hem nog één keer te rijden. Maar dan wel de echt, in Friesland." Het grote duimen is begonnen dus, en het grote trainen ook: "90 procent van de mensen die traint op kunstijs, doet dat om op natuurijs uit de voeten te kunnen, als dat er een keertje ligt."

Nu alvast gaan oefenen dus. En dan maar hopen op zo'n prachtige, koude Hollandse winter. 

Schaatstips van Gert-Jan:

* Zet je voeten dicht bij elkaar. Klinkt simpel, maar veel beginnende schaatsers hebben de neiging breeduit te gaan staan. Dat gaat op den duur pijn doen, omdat je constant aan het corrigeren bent. 
* Beweeg je een beetje als een pinguïn, van links naar rechts. Schaatsen is een onnatuurlijke beweging; je bent van het lopen gewend om naar achter toe af te zetten. Maar schaatsen gaat toch echt zijwaarts. Dat maakt het zo snel. Vergelijk het met een zeilboot: daar vang je ook de wind van opzij om vooruit te komen. 
* Vallen hoort erbij, daar hoef je echt niet bang voor te zijn. De truc is om je klein te maken en je kin op je borst te leggen. Dan kom je minder snel met je hoofd op het ijs. En niet te diep voorover buigen met je bovenlijf. Diepte krijg je door je knieën boven je tenen te brengen en je kont naar achteren te steken. Had ik al gezegd dat schaatsen dé sport is om mooie billen van te krijgen?

Door Peper Hofstede

Volg Weekend Magazine op Facebook. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Lust voor het oog: maak van je maaltijd een plaatje

In samenwerking met Miele

Met de kerstdagen in aantocht is er grote kans dat je straks gasten over de vloer hebt. En ook veel aandacht besteedt aan het koken, net wat meer dan op een doorsnee dinsdag. Of je nou uren in de keuken staat of in een handomdraai een klassieker bereidt, het is ook leuk als het er mooi uitziet. Maar hoe krijg je dat voor elkaar?

Je woonkamer heb je precies zo ingericht als jij wil: strak en toch warm en gezellig, met rijke accenten. Die smaak trek je door naar je keuken. De strakke lijnen die tegenwoordig in zijn laten zich perfect aanvullen met de greeploze ArtLine apparatuur van Miele - handig natuurlijk, maar vooral ook smaakvol. Maar een keuken draait natuurlijk om het eten dat je er bereidt: heel fijn als dat niet alleen een verwennerij voor je smaakpapillen is, maar ook een lust voor het oog. En dat is gelukkig helemaal niet moeilijk: met een paar handige trucjes heb je een prachtige kersttafel, die zo op Pinterest of Instagram kan.

1. Doorzoek je lades
Doe eens creatief met de keukenhulpjes die je al in huis hebt. Je kan bijvoorbeeld een bakkwastje gebruiken om een beetje saus op de borden te schilderen - smaak en schoonheid gecombineerd. Hetzelfde geldt voor een spuitzak voor slagroom, doet het prima voor dikkere sauzen. Met steekvormen kan je ook leuke dingen: van rijst of risotto bouw je bijvoorbeeld zo een mooi taartje, in plaats van dat het maar alle kanten op rolt. Met een mandoline schaaf je prachtige krullen van bijvoorbeeld peterseliewortel of van parmezaan om je gerecht mee te decoreren en op smaak te brengen. Een ijsschep maakt de mooiste bolletjes aardappelpuree. Kortom: ga eens op onderzoek uit in je keukenla en get creative.

2. Bloemetjes en fruit
Over decoratie gesproken: met fruit of eetbare bloemetjes geef je je bord een instant upgrade. En dat hoeft niets af te doen aan de smaak. Het zuurtje van een Kaapse bes gaat heel goed bij toetjes met chocolade en ziet er heel leuk uit als je 'm in z'n 'jasje' laat zitten. Oost-Indische Kers of Komkommerkruid geven je hoofdgerecht extra smaak en extra schoonheid. Wel even uitkijken wat je gebruikt natuurlijk, niet alle bloemen zijn lekker en sommigen zijn zelfs giftig. En stukjes kiwi bij de kaasfondue ziet er misschien leuk uit, maar smaakt nergens naar. Bij twijfel kan je beter eerst zelf even experimenteren.

3. Indeling en kleur
Je kan alles natuurlijk gewoon alles naast elkaar leggen, maar het loont om ook een beetje over de indeling na te denken. Leg bijvoorbeeld meerdere kleine porties naast elkaar op een langwerpig bord. Of werk de hoogte in: stapel je zalmfilet op een mooi bolletje aardappelpuree. Met kleur kan je leuk spelen. Alles in dezelfde kleur is zelden aantrekkelijk; gebruik kleurige groenten als tomaat, aubergine of courgette om mooie accenten te maken.

4. Mooi servies
Klinkt als een inkoppertje, maar investeren in mooi servies is geen overbodige luxe voor wie ook het uiterlijk van z'n gerecht belangrijk vindt. Dat zit niet alleen in de kleur, maar ook in de vorm van je borden en schalen. Een langwerpig of ovaal bord vraagt om een andere opmaak dan het gebruikelijke rondje. Schalen van aardewerk zijn klassiek, maar ook ruwere materialen als gepolijst steen of juist hout of staal geven een luxe uitstraling. Mooi glaswerk is natuurlijk fijn om uit te drinken, maar leent zich ook prima om bijvoorbeeld een voorgerecht in te serveren. Ook hier geldt: kijk goed naar wat je al in de kast hebt, voordat je naar de winkel gaat. Met een beetje creativiteit kom je een heel eind!


Helemaal zin om je creativiteit in de keuken te laten gelden? Dit prachtige toetje is niet alleen ontzettend lekker, maar ook echt een lust voor het oog:

Chocoladereep butterscotch met bladgoud

Benodigdheden voor de bodem
225 g bloem
½ tl bakpoeder
150 g pure chocolade druppels
115 g blokjes roomboter
50 g rietsuiker
30 g amandelpoeder

Voor het glazuur
175 g roomboter
115 g basterdsuiker
30 ml maple syrup
175 ml gecondenseerde melk
75 g geroosterde walnoten
75 g geroosterde pecannoten

Voor de chocoladelaag
250 g pure chocolade-druppels
bladgoud

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 160 °C. 

Bekleed een bakblik van ca. 20 x 30 cm met vetvrij papier. Meng de bloem en bakpoeder en zeef het, smelt de chocolade au bain-marie. Meng de boterblokjes door de bloem totdat er een grof korrelig deeg ontstaat.

Meng de suiker, gesmolten chocolade en de amandelpoeder door het deeg. Spreid het deeg uit in de vorm en verdeel het gelijkmatig, druk het iets aan. Prik met een vork wat gaatjes in het deeg en zet de vorm in het midden van de oven op het rooster.
Bak 'm ongeveer 25 minuten in de voorverwarmde oven. Laat de bodem afkoelen in de vorm en bewaar tot verder gebruik op kamertemperatuur.

Verwarm nu de boter, suiker, maple syrup en gecondenseerde melk al roerend totdat de boter is gesmolten en de suiker is opgelost. Laat het geheel zachtjes koken, voeg nu de walnoten en pecannoten toe en meng deze door de massa.

Giet de glazuur over de bodem en verdeel gelijkmatig, laat het stollen in de koelkast. Smelt ondertussen de chocolade en verdeel dit gelijkmatig over de glazuurlaag en laat stollen.

Snijd in blokjes van 5 x 2 cm en leg er met een pincet iets bladgoud op.

Samen zingen = goed voor je!

Tijdens de afwas, in de auto of in een koor. Samen zingen is supergezellig. Geen wonder dat grote evenementen als de Meezing Messiah een hit zijn. Maar of je het nou met duizend man in Carré staat of met je gezin in de file, met z’n allen een favoriet nummer inzetten is goed voor je onderlinge relatie én voor je brein.

Betsie uit Tilburg begint meteen te grijnzen als het gaat om zingen met de familie. “Mijn repertoire is heel beperkt. Eigenlijk alleen onnozele kinderliedjes, maar dat maakt de pret er nooit minder om. Toen de kinderen klein waren zongen we veel. Voor de lol, maar soms ook om iedereen bezig te houden. Bij een autorit langer dan een uur bleek zingen de ideale bezigheidstherapie. Een vrolijke bende op de achterbank, in plaats van gemopper en geruzie.”

Hoogleraar neuropsychologie Erik Scherder weet haarfijn uit te leggen waarin samen zingen voor vrede op de achterbank zorgt, maar ook voor dat fijne gevoel van saamhorigheid. “Of het nu gaat om een groep militairen, een vriendenclubje of voetbalfans in een stadion, als mensen samen zingen komt het stofje oxitocine vrij. En die stof zorgt ervoor dat gevoelens van empathie versterkt worden. De band die je met de ander voelt wordt hechter.”

Maar daar blijft het niet bij. Door gezamenlijk te zingen prikkel je ook nog eens hersengebieden die ervoor zorgen dat je een gevoel van controle krijgt, legt Scherder uit. “De prefrontale cortex, een gebied voorin je brein, wordt geactiveerd doordat je tijdens het zingen bezig bent met synchroniseren. Je zorgt dat je op elkaar afstemt. De onderdelen van je hersenen die hier een rol in spelen, geven je het gevoel dat je grip op de zaak hebt, dat je dingen in eigen hand hebt.”

Dat gevoel van controle en zelfredzaamheid is een zeer welkome bijkomstigheid voor kankerpatiënten die samen in een koor zingen. De samenzang roept positieve emoties op, waardoor ze zich sterker voelen en minder overgeleverd aan hun ziekte. Leuk is ook dat jong en oud baat hebben bij zingen in gezelschap. De prefrontale cortex is bij kinderen nog volop in ontwikkeling en hoe meer dat gebied en ook de taalgebieden geprikkeld worden, hoe sneller en groter alles groeit. Bij ouderen werkt een positieve prikkel juist de achteruitgang van hersengebieden tegen.

Zelfs de ‘onnozele kinderliedjes’ van Betsie hebben dit effect. Want het maakt niet zoveel uit wat je samen zingt, maar vooral met hoeveel plezier en overtuiging je dat doet. Al herinnert Betsie zich nog goed hoe haar oudste dochter destijds één liedje in de ban deed. “In een groen knollenland mocht niet meer gezongen worden. Daarin wordt namelijk verteld hoe de jager een konijntje dood schoot en daar werd ze allesbehalve opgewekt van.”

Tegenwoordig zingen Betsie en haar man uit volle borst mee met hun 3-jarige kleindochter. “Zo’n klein meisje is heel spontaan en onbevangen. Ze begint uit zichzelf te zingen en dan haken wij aan. Ik kan daar ontzettend van genieten. Het geeft een heel vrij en gezellig gevoel. Je wordt er direct vrolijk van.”

Zing Nederlands Met Me

In het Amsterdamse Paradiso kunnen vluchtelingen, expats en andere geïnteresseerden één zondagmiddag per maand terecht voor een bijzondere cursus Nederlands. Een uur lang worden er bekende Nederlandse nummers gezongen en zo kunnen de aanwezigen al zingend de taal beter leren kennen. Elke keer staat er weer een andere voorzanger en pianist voor de groep, om deze te begeleiden. Zo ook zangeres en theatermaakster Anousha Nzume. Zij loodste de zaal door nummers van onder meer André Hazes en BLØF. De vluchtelingen hadden geen idee wat ze zongen, maar hadden desalniettemin heel veel lol. Nzume zag dus met eigen ogen wat het samen zingen voor moois oplevert: “Mensen komen wat verlegen binnen. Ze kennen elkaar niet en hebben een taalachterstand. Het eerste nummer is daarom nog een beetje in komen, maar daarna zie je iets magisch gebeuren. Mensen kijken elkaar aan, hebben contact met elkaar en alles lijkt weg te vallen. Het zingen schept een band."

Bij Zing Nederlands Met Me is iedereen welkom. De komende editie is al vol gereserveerd. De eerstvolgende data zijn 29 januari en 19 februari.

Door Kita van Slooten

Soof 2: een heuse echtscheidingskomedie

Film van de week: Soof 2
Regie: Esmé Lammers
Met: Lies Visschedijk, Fedja van Huêt, Achmed Akkabi
Waardering: 4 sterren

Besluiten om uit elkaar te gaan is geen pretje. Ook niet voor de levenslustige kokkin Soof die altijd overal het beste van probeert te maken. Maar na maanden relatietherapie kan zelfs zij er niet meer omheen; haar huwelijk met Kasper is dood gebloed. Scheiden is geen vrolijk vooruitzicht, maar er zit niks anders op.

Daar staat ze dan in de de regen. Geen man, sikkeneurige kinderen en een restaurant dat failliet dreigt te gaan. Soof heeft er alle reden toe om onder een dekentje te kruipen en eens een flink potje te gaan janken. Maar dat doet ze niet, want ze wil aan haar omgeving bewijzen dat het heus wel goed met haar gaat . Niemand, behalve zijzelf, lijkt erin te trappen.

Het levert veel komische momenten op die vaak ook doordrongen zijn van een scheutje pijn. Soof ploetert, maar we weten nog van de eerste film hoe sterk ze is. Dat ze zich niet zomaar uit het veld laat staan. En juist doordat ze altijd zo veerkrachtig is, weten de momenten dat ze even eenzaam en kwetsbaar in joggingbroek op de bank je te raken.

Het knappe aan dit vervolg op Soof (2013) is dat scenarioschrijfster Marjolein Beumer de juiste toon heeft gevonden voor een heuse echtscheidingskomedie. Dit keer leeft niet iedereen lang en gelukkig. Tenminste niet samen. Dat zijn we niet gewend in filmland, maar het is heel wat interessanter dan die dertien-in-een-dozijn-romkoms waar iedereen elkaar op het einde in de armen vliegt.

Ook wat casting betreft schiet Soof 2 in de roos. Oude bekenden zijn terug, naast een bonte verzameling nieuwkomers. Dan Karaty duikt weer op als sexy Jim en Anneke Blok is opnieuw fantastisch als Soofs moeder. Daan Schuurmans doet een leuke duit in het zakje als de tikkeltje stijve, maar charmante dierenarts, die het door Soof omgelegde konijn dood verklaart.

Maar naast al deze leuke bijrollen zijn het Lies Visschedijk en Fedja van Huêt die de show stelen. Hij heeft iets aandoenlijks als man in midlifecrisis, die met gewaxte ballen op zijn wielrenfietsje probeert te stappen. Zij is perfect als Soof, de oh zo sympathieke chaoot die langzaamaan doorkrijgt dat ze ook best zichzelf een keer op de eerste plaats mag zetten. En wij moedigen haar van harte aan.

 Door Kita van Slooten

Volg Weekend Magazine op Facebook. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Salade van pompoen & rode ui

In samenwerking met Forte Culinair

Zo vlak voor het grote (vr)eetfestijn tijdens de kerstdagen, kan het geen kwaad eens een dagje vegetarisch te eten. Deze lekkere salade met pompoen en rode ui komt uit het nieuwe boek Koch!, met heerlijke vegetarische gerechten uit de Duitse keuken.

Nodig voor 4 personen:

  • 2 rode uien
  • 700 gram pompoen
  • 2 steranijsjes
  • snuf verse nootmuskaat, snuf komijn
  • 150 gram gemengde sla*
  • 1 avocado
  • 4 el pompoenpitten
  • 3 el olijfolie + extra om te bedruppelen
  • 1 el balsamico
  • 1 tl honing
  • ½-1 tl mosterd
  • zout, peper

* Kies voor slasoorten met een krachtige smaak, zoals eikenbladsla – het wat bittere van het eikenblad is heerlijk met de specerijen op de ui en pompoen

Bereiden:

Verwarm de oven voor op 180 ºC.

Pel de uien en snijd in parten. Boen de pompoen schoon, verwijder de draden en pitten en snijd in smalle parten; je hoeft de pompoen niet te schillen. Stamp in een vijzel de steranijsjes fijn en meng met nootmuskaat, komijn, zout en peper. Leg de parten pompoen en ui op een ingevette bakplaat, bestrooi met de specerijen, bedruppel met wat olijfolie en rooster 30-40 min. in de oven. Keer tussentijds om.

Was de sla en schud droog, maak de avocado schoon; snijd deze in dunne partjes. Rooster de pompoenpitten in een droge koekenpan, zet weg en laat afkoelen.

Klop 3 el olijfolie los met de balsamico, honing en mosterd en breng op smaak met zout en peper. Verdeel de sla over 4 bordjes, leg de parten pompoen, ui en avocado erop en bedruppel met de dressing;   strooi de pompoenpitten erover en serveer, bijvoorbeeld met lekker grof brood.

Koch!
In Koch! Vegetarisch - de Duitse vegetarische keuken laten de zussen Marijne en Liesbeth Thomas zien hoe veelzijdig maar vooral ook maakbaar de Duitse vegetarische keuken is. Klassiekers als Frankfurter Grüne Soße en Knödel, stevige winterkost, fris zomergroen en onweerstaanbaar zoets: de Duitse vegetarische keuken is lekker én veelzijdig. De ruim veertig recepten zijn aangepast aan onze markt, makkelijk te maken en betaalbaar, en zijn ook uitermate geschikt voor flexitariërs of mensen die nog niet zo thuis zijn in de vegetarische keuken. Marijne en Liesbeth Thomas zijn twee zussen met twee benen op Nederlandse bodem en twee op Duitse Moezelgrond. Koch! is hun tweede kookboek over de Duitse keuken.

Titel: Koch! Vegetarisch
Auteurs: Liesbeth & Marijne Thomas
ISBN: 9789462501393
Prijs: € 17,95
Uitgever: Forte Culinair

 

 

 

 

 

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Weekendagenda

Kerstfair op Mariënwaerdt

Landgoed Mariënwaerdt wordt komend weekend weer opgesierd door lichtjes, kerstbomen, gevelhuisjes en kampvuren. Met 150 stands, tientallen workshops en heerlijke gerechten bereid door de landgoedchef kun je hier inspiratie opdoen voor de Kerst. Ook het landhuis zelf is al helemaal in kerstsferen gebracht. www.marienwaerdt.nl

Lichtjes in Utrecht

Van zonsondergang tot middernacht leidt een bijzondere route je langs tientallen lichtkunstwerken. Trajectum Lumen is hét lichtfestival van Utrecht met nationale en internationale lichtkunstenaars die het rijke verleden van Utrecht verbinden met het heden. Het moment om Utrecht te ontdekken! www.trajectumlumen.nl. Ook op andere plekken in Nederland zijn lichtfestivals gaande, zoals bijvoorbeeld in Madurodam.

Inspiratie opdoen voor het kerstdiner

Al jaren is Allerhande dé inspiratiebron voor een geslaagd kerstdiner. In het Spoorwegmuseum in Utrecht kun je komend weekend ten lijve ondervinden hoe een 'zalige' Kerst eruit kan zien. Met bekende chefs en culinaire bekendheden als Ron Blaauw, Moshik Roth, Eke Mariën, Nadia Zerouali, Merijn Tol en Harold Hamersma belooft het komend weekend een groots feest te worden. En er is natuurlijk genoeg te proeven. Voor het programma, de evenementen en workshops: www.allerhande.nl

Appen met Anne Paulowna

Vanuit Paleis Soestdijk schreef Koningin Anna Paulowna honderden brieven naar familie en vrienden in heel Europa. Deze interessante tentoonstelling leidt door je een groot deel van het paleis en laat je kennis maken met de brieven van deze bijzondere koningin. En, misschien is het wel een van de laatste keren om het paleis van binnen te kunnen bekijken. www.paleissoestdijk.nl

IJswereld bij de Arena

In een enorme hal bij de Arena in Amsterdam wordt je meegenomen in de wondere wereld van ijssculpturen. In verschillende themawerelden - van de Franse chanson tot Justin Bieber - hebben kunstenaars meer dan 100 ijsbeelden gehouwen. Trek wel iets warms aan, want de hal is ijskoud ... gelukkig kun je er ook heerlijke warme chocola en glühwein krijgen om weer een beetje op te warmen. www.ijsbeelden.nl

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Vertraging vervelend? Niet met deze apps!

Er is niets vervelender dan vertraging op lopen door de trein. Gelukkig zijn er genoeg apps die er voor zorgen dat een vertraging een stuk plezieriger wordt en dat de tijd een stuk sneller gaat. Dankzij deze apps heb je niet eens meer door dat je vertraging had.

1. Leer jezelf slimmer tijdens een vertraging

Het ideale moment om jezelf iets te leren, is het moment dat je vertraging hebt. En laten we eerlijk zijn, de NS heeft nogal wat vertraging. Maar bekijk het van de positieve kant, straks kun je meerdere talen spreken dankzij de app Duolingo. Je kunt kiezen uit bijvoorbeeld Frans, Spaans, Duits, Portugees, Deens of Italiaans. Je kiest een taal en de app. Vervolgens start je met het leren van de basis. Hoe verder je in de app komt, hoe lastiger het wordt. Behalve schrijven, test de app ook je spreekvaardigheid. Dat is fijn want dan kan je straks tijdens je vakantie naar Italië met geen moeite de weg vragen of een heerlijk feestmaal bestellen. 

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

​2. Bingewatch je favoriete series en films

Sinds deze maand is het mogelijk om je favoriete films, series en documentaires, van zowel Netflix en Videoland, te downloaden en vervolgens offline te kijken. Dat betekent dat een vertraging opeens helemaal niet meer zo erg hoeft te zijn. Je kunt gewoon je favoriete serie af kijken zonder dat het je MB's uit je databundel kost. Bij beide streamingdiensten kun je de aflevering downloaden als je op je Wi-Fi-netwerk zit. De aflevering of film wordt vervolgens in een speciale download map gezet.

Vergeet de afleveringen of film niet na het afkijken te verwijderen, zo maak je weer ruimte voor een nieuwe aflevering of film. 

3. Kraak je brein met Brainwars

Zoals de naam al doet vermoeden, helpt de app je met het trainen van je hersenen. Zodat jij je hersenen optimaal gebruikt en dus helemaal scherp blijft. Dat klinkt misschien niet zo spannend, maar de app doet het op een leuke manier. Terwijl jij je ‘oefeningen’ (lees: spelletjes) doet, strijd je tegen mensen over de hele wereld. Degene die de minste fouten maakt en het snelst antwoordt krijgt de meeste punten. Niet dat je iets met deze punten kan doen, maar het is wel goed voor je ego.

De app heeft maar liefst 16 verschillende spelletjes, die jou op de 6 verschillende kwaliteiten beoordelen; Snelheid, kritisch vermogen, rekenen, nauwkeurigheid, observatievermogen en geheugen komen allemaal aan bod. 

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

4. Monument Valley

De app Monument Valley is echt de moeite waard om te downloaden. De app won in 2014 de Apple Design Award, werd verkozen tot beste game van het jaar én Frank Underwood speelde het spel in House of Cards. In het spel moet je een poppetje door een 3D-doolhof leiden, waarbij je zelf de paden moet verleggen. Dat klinkt overigens makkelijker dan het is. Wil jij je even voelen als Frank Underwood? Download dan snel het spel.

Prijs: €3,99
Beschikbaar voor: iOSAndroid & WP8

​5. Rekenen wordt leuk

The Mesh traint je hersenen. Ht spel laat je weer op- en aftellen, vermenigvuldigen en aftrekken. Het spel bestaat uit een puzzel met cijfertjes. Deze cijfers zijn verdeeld over verschillende tegels. In het midden van de puzzel staat een cijfer, dit cijfer geeft aan welk getal je aan het einde moet overhouden. Dat cijfer kun je bereiken door de andere cijfers die verdeeld zijn over het bord op te tellen en af te trekken. Dat is even nadenken want je kunt zelf het cijfer negatief of positief maken door er op te tikken. Cijfer bereikt, maar houd je toch nog wat getallen over? Dan wordt de totaalsom afgetrokken van het totale aantal tegels dat beschikbaar is in het volgende level, als het level het toelaat. Dat maakt het er zeker niet makkelijker op. Klinkt ingewikkeld? Is het ook absoluut. Sla dus zeker niet de tutorial aan het begin over.

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS

​6. Even helemaal tot jezelf komen

Een vertraging kan soms nogal stressvol zijn. Je raakt snel geïrriteerd. Probeer het van een positieve kant te bekijken. De app Headspace kan je hier een handje mee helpen. De app maakt je weer helemaal zen. Een prettige stem zorgt ervoor dat je in een kleine 10 minuten je weer helemaal als herboren voelt. De app is absoluut niet zweverig. Eigenlijk druk je gewoon even op een reset button en dat is wel zo fijn op momenten als de trein niet wil meewerken.

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en is tech blogger bij EditieNL. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige know-how te delen!