Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 47, 2016 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

‘Ik wilde zijn leven kapot maken, omdat hij het mijne had vernield’

Na het geven van het ja-woord willen we voor altijd bij elkaar blijven. En als dat niet lukt, dan ieder geval als goede vrienden uit elkaar gaan. Waarom kent Nederland dan toch zoveel vechtscheidingen? En hoe valt zo’n strijd, die ten koste gaat van de kinderen, te voorkomen? ‘Ik denk nu bij alles: wat is het beste voor mijn dochter en mijn zoon?’

Twee jaar geleden, op een doodnormale maandagavond, verging de wereld van de 41-jarige parttime docent Nederlands Linda. “Ik had net de kinderen op bed gelegd, toen mijn man zei dat hij iets moest vertellen. Ik dacht dat het om iets op zijn werk ging – misschien wel een promotie? Maar toen we samen op de bank zaten, zei hij: “Ik ben verliefd op iemand anders.” Het ging om een collega, ik had haar weleens ontmoet zei hij. Het bleek al maanden aan de gang, maar toen ik kwaad wilde worden, zei hij: “Dat heeft geen zin. Het is over, ik wil bij je weg.”

Linda kon de eerste weken nauwelijks haar bed uitkomen. “Ik voelde me zo klein en kwetsbaar.”

Tot Linda’s verbazing eiste haar ex-man in de maanden die volgden co-ouderschap. “Ik deed alles in huis, en voor de kinderen. En nu wilde hij de betrokken vader uithangen. Ik voorzag een nachtmerriescenario: hij zou straks met zijn nieuwe vriendin onze kinderen opvoeden. No way in hell, dacht ik. Als ik eerlijk ben, wilde ik zijn leven kapot maken, omdat hij het mijne had vernield.”

Scheidingscijfers

- Mannen zijn gemiddeld 46 jaar, vrouwen 43 jaar als ze gaan scheiden. 

- Vechtscheidingen nemen toe: een op de vijf echtscheidingen gaat gepaard met veel ruzie, terwijl dat in 2013 nog een op de tien was.

- Jaarlijks krijgen zo’n 16.000 kinderen te maken met een vechtscheiding.

- 27 procent van alle ouders kiest inmiddels voor co-ouderschap. 

bron: CBS / TNS NIPO / NVG / Universiteit van Utrecht

Liefdesverdriet zorgt voor kortsluiting in ons brein, blijkt uit onderzoeken, onder andere van de Amerikaanse bioloog Helen Fisher. Zij nam hersenscans af bij mensen met liefdesverdriet; de hersenactiviteit van gedumpte mensen leek verdacht veel op die van junks die aan het afkicken zijn. Vooral de afgifte van de neurotransmitter dopamine was ernstig verstoord. Uit andere studies blijkt dat een ongewenste liefdesbreuk in je brein dezelfde reactie oproept als fysieke pijn. In die depressieve toestand sturen we onze exen venijnige appjes, plaatsen we wanhopige Facebook-berichten. En dan? Dan likken we wonden, we gaan we weer door. Volgens wetenschapper Helen Fisher is dat ook de beste. “Niet bellen, niet mailen, en niet langsgaan”, is haar recept voor een gebroken hart.

Maar voor een groep mensen gaat dit advies niet op: de mensen die een kind delen met hun ex. Linda: “Ik voelde me tot op het bot vernederd. Om dan met iemand te moeten bellen over schoolboeken en kinderverjaardagen is een hel.”

Staat van oorlog
Jaarlijks vragen 30.00 stellen in Nederland een scheiding aan. 80 procent van die stellen doet dat in harmonie. Dat is eigenlijk een ongelooflijk hoog cijfer, als je achtbaan aan gevoelens en de hersenscans van mensen met liefdesverdriet in gedachten neemt. In zo’n 20 procent van de scheidingen komen de ouders er niet uit. Van die 20 procent verkeert zo’n 10 tot 15 procent in een staat van oorlog; zij zijn verwikkeld in een vechtscheiding.

Het Ministerie van Justitie en Veiligheid riep begin september de Divorce Challenge uit. Het doel: zoveel mogelijk ideeën verzamelen om vechtscheidingen tegen te gaan. Het ministerie kreeg meer dan vijfhonderd inzendingen binnen, van zowel professionals als ervaringsdeskundigen. Die ideeën zijn zo hard nodig, omdat in Nederland zo’n 55.000 kinderen bij een scheiding betrokken zijn en 16.000 daarvan midden in een vechtscheiding zitten, blijkt uit cijfers van de Kinderombudsman. 3500 kinderen hebben ernstige last van zo’n vechtscheiding: deze kinderen gaan gebukt onder angst, woedebuien, eenzaamheid en slechte schoolprestaties.

Het in 2009 ingevoerde verplichte ouderschapsplan blijkt in de praktijk geen oplossing voor vechtscheidingen. Het zorgt zelfs voor meer juridische strijd: nu stappen ouders naar de rechter omdat ze het niet eens worden of het kind naar hockey of voetbal moet.

Rouw terwijl je ex nog leeft
Waarom zijn vechtscheidingen toch zo moeilijk om te voorkomen? “Een scheiding is een heel complex proces, en het lijkt in alle opzichten op rouw”, zegt Dianne Kroezen, advocaat en voorzitter van de vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators, de vFAS. “Mensen gaan door alle fasen van rouw heen: ontkenning, onderhandeling, woede, verdriet.” Wat een scheiding ten opzichte van een sterfgeval zo ontzettend moeilijk maakt, is dat je ex nog leeft. Kroezen “Maar hij of zij is onbereikbaar geworden. Het is voor mensen in een scheiding vaak heel moeilijk om te berusten in dat verlies.”

Kroezen definieert een vechtscheiding als een scheiding “waarbij een of meerdere partijen het belang van de betrokkenen en met name het kind uit het oog verliezen, en de strijd niet kunnen stoppen.” Volgens Kroezen spelen verschillende factoren een negatieve rol: “Sommigen worden heel angstig en onzeker door de scheiding. Als er grote psychische, of financiële problemen spelen, neemt de kans op een vechtscheiding ook toe.”

De Vrije Universiteit deed in 2015 een poging om de ‘vechtouders’ in beeld te krijgen; onderzoekers volgden ouders die meededen aan interventieprogramma ‘Kinderen uit de Knel’. De resultaten waren opvallend: de vechtende ouders waren gemiddeld genomen hoogopgeleid (63 procent), en verdienden bovenmodaal (50 procent). De voornaamste reden van het conflict was dat er een ander in het spel was (58 procent). De ouders die meededen aan het onderzoek gaven aan dat ze uit elkaar wilden vanwege te veel conflicten (61 procent) en slechte communicatie (54 procent.)

Betrokken onderzoeker Kim Schoemaker: “Wat we vooral kunnen concluderen is dat de groep ouders in een vechtscheiding bijzonder divers is: er zaten ook homoseksuele stellen bij, of mensen die nauwelijks een relatie hadden gehad voordat ze een kind kregen. Een vechtscheiding kan dus iedereen overkomen. Maar we zagen in ons onderzoek vooral hoogopgeleide, jongere mensen die korter bij elkaar waren geweest.”

Scheiden kan ook succesvol
Volgens scheidings- en familiecoach Wanda Vendrig is slechte communicatie een belangrijke voorspeller. “Wat je veel ziet, is dat mensen in een vechtscheiding al tijdens de relatie niet goed met elkaar konden praten.” Vendrig is naast coach ervaringsdeskundige: ze worstelde zichzelf door twee vechtscheidingen heen, en richtte coachingsbureau Succesvol Scheiden Nederland op. “Het probleem is dat voor veel ouders een scheiding nog steeds voelt als falen. Je schaamt je diep. Die schaamte, maar ook het maatschappelijk taboe dat nog steeds rust op scheiden heeft een hele negatieve uitwerking. Daar moeten we echt vanaf. Ik wil ouders juist laten zien dat je ook succesvol kunt scheiden.”

Maar wat is de formule van een succesvolle scheiding? Volgens Vendrig begint dat met tijd en rust nemen. “Ik ken stellen die op een vrijdag besloten om uit elkaar te gaan, op maandag al een advocaat inschakelden en het meteen aan de kinderen wilden vertellen. Dat is niet goed. Ga ook niet meteen de inboedel verdelen: logeer eerst een paar weken op de bank bij een vriend, neem je tijd en ga eerst eens in gesprek met elkaar.”

Vendrig werkt met haar cliënten in verschillende stappen aan een oplossing. Bij de eerste stap worden de wederzijdse negatieve emoties in kaart gebracht. “Vrienden hoef je niet te worden, maar het wel belangrijk dat je samen in een ruimte kunt zijn, dat je iets neutraler leert denken over elkaar.” In de volgende stap analyseren ruziënde stellen hun communicatie: ze bestuderen e-mails, appjes, gaan op zoek naar patronen en stijlen. “Het kan zijn dat de een over gevoelens wil praten, terwijl de ander juist mailt of appt om praktische zaken te bespreken. Het is belangrijk dat mensen in dezelfde taal gaan praten, anders blijf je elkaar irriteren.”

Vervolgens werken stellen toe naar het sluiten van compromissen en het gezamenlijk oppakken van de ouderschapsrol. Vendrig: “Je ziet vaak dat de omgeving een negatieve rol speelt: vriendinnen die zeggen: ‘Dit pik je toch niet van hem?’ Of ouders die kwaad spreken over de ex-partner. Dat helpt absoluut niet: je zult samen compromissen moeten sluiten.”

Wat is het beste voor mijn kind?
Zowel coach Wanda Vendrig als fVAS-voorzitter Dianne Kroezen benadrukken het belang van meer voorlichting aan stellen. Kroezen: “Een op de drie huwelijken eindigt in een scheiding. Ik zou het heel goed vinden als stellen al in een vroeger stadium worden ingelicht over de gevolgen van het ouderschap op een relatie, en hoe je hulp kunt vinden.” Ook in juridisch opzicht valt er nog veel te verbeteren. Dianne Kroezen vindt dat er nog meer aandacht moet komen voor het kindperspectief in de procedure. “Dat zou kunnen door een bijzonder curator te betrekken, die de scheidingsprocedure puur vanuit het kind bekijkt.”

Uiteindelijk werd dat perspectief ook leidend voor docent Linda. “Ik merkte dat mijn woede naar mijn ex mijn kinderen pijn deed. Het is ontzettend moeilijk om je ego opzij te zetten, maar het is me met hulp van een psycholoog toch gelukt. Ik vier nu weer verjaardagen samen, en praat op een normale manier tegen mijn ex; we delen samen de zorg. Ik denk bij alles steeds: wat is het beste voor mijn dochter en mijn zoon? Ik voel me als vrouw nog steeds vernederd, maar als moeder ben ik trots op hoe ik het heb aangepakt.”

Kinderen voorop? Houd je dan aan deze spelregels
Hoe moeilijk het soms ook is om je hoofd koel te houden als je de zorg over je kinderen deelt met je ex: wie volgens deze regels speelt, stelt zijn of haar kinderen centraal. Lig je in een scheiding? Plak deze regels dan op je koelkast:

1. Nooit negatief praten over je partner: kinderen van gescheiden ouders kunnen niet genoeg benadrukken hoe erg ze het vinden als pappa slecht praat over mamma, en andersom. Niet doen dus: daar heb je je vrienden voor.

2. Praat met elkaar, niet via de kinderen: houd de communicatielijn tussen jou en je ex open, en vraag niet aan je kind of mamma al vakantieplannen heeft.

3. Neem heimwee serieus: bijna alle kinderen van gescheiden ouders missen hun moeder als ze bij hun vader zijn, en andersom: laat je kind bellen, of appen met je ex als het daar behoefte aan heeft.

Door Esma Linnemann

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Langzaamaan: twee heerlijke wandelingen door Nederland

Geen zin in drukke vliegvelden, volle snelwegen of hectische steden? Ga ‘langzaam’ en neem je rust. Pak binnenweggetjes naar de vakantiebestemming, neem de trein naar de wintersport of nóg beter: ga wandelen! 

Voor je lichaam...
Al dat rennen is zo slecht voor je gewrichten en die yoga ook wel erg zweverig... Ga liever een stuk wandelen. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat wandelen de gezondste manier van bewegen is. Niet alleen belast je je gewrichten en spieren niet op een ongezonde manier, je zorgt er tegelijk voor dat je hart en bloedsomloop in beweging komen en blijven. Ook zijn je spieropbouw en spijsvertering bij lange wandelingen gebaat. Maar eigenlijk is het fijnste en gezondste dat je gewoon buiten bent. Want, en dit klinkt heel ouderwets, frisse lucht is toch wel erg gezond. 

...en voor de geest
Maar eigenlijk is dit allemaal bijzaak: wandelen in vooral goed voor de geest. Door veel te wandelen, denk je beter na. Je hoeft alleen maar de ene voet voor de andere te zetten. Je hersenen gaan vanzelf aan het werk: over gisteren, over je werk, over je vrienden of over wat je wilt doen, wat beter of meer kan of wat anders moet. Zie het als een soort therapie: geheel in gedachten loop je door het landschap of zelfs door de stad, en soms geniet je ook nog eens van de natuur. En, dat het goed is, heeft een  onderzoek van de Stanford University ook nog eens bewezen: mensen die veel wandelen presteren beter op het terrein van geheugen, concentratie en reactiesnelheid. Bovendien is wandelen een goede remedie is tegen neerslachtigheid.

Nu begrijp je ook waarom wandelen zo ín is. Sinds 2010 is het aantal wandelaars gestegen van 6,6 naar 10 miljoen mensen. Maar die populariteit heeft natuurlijk ook zijn schaduwzijden. Wil je je hoofd écht leegmaken, dan moet je wel de plekjes kennen, want op de Veluwe of het Pieterpad is de kans groot dat je erg veel medewandelaars tegenkomt.

LAW's
Ga daarom iets verder weg van alles en dan biedt een twee of meerdaagse wandeltocht nét niets meer. Hierbij twee wandelroutes die buiten de gebaande paden liggen, goed bewegwijzerd zijn en ook nog bijzonder mooi! Want wandelend door Nederland kom je pas echt achter de schoonheid en afwisseling van ons kleine – en al lopende eigenlijk best grote – landje. 

Klei en duinen
Het Deltapad loopt van het Zeeuw-Vlaamse Sluis tot aan Hoek van Holland. Sluis is een prachtig vestingstadje met allerlei leuke restaurants en cafés, maar daar komen we dit keer niet voor. Verlaat het stadje, volg de rood-witte stickers door het mooie boerenland. Je loopt langs de beroemde vette Zeeuwse klei, via het vestingwerk van Retranchement naar het Zwin - een bijzonder natuurgebied waar je op de schorren de lamsoor kunt zien bloeien en dat een paradijs voor vogelspotters is. 

Je komt nu aan in Cadzand, een quasi-mondaine badplaats met allerlei leuke tentjes aan de boulevard - hier zit natuurlijk ook Puur C, van Sergio Herman, maar dan moet je wel een hele dikke portemonnee bij je hebben. Het laatste deel is een beetje afzien, maar de boot is niet ver en daarna wacht het gezellige centrum van Vlissingen op je. Want een drankje heb je na meer dan 25 km wel verdiend.

Dag 2
De volgende dag is zeker zo mooi, want je loopt door een prachtig duinlandschap. Men zegt dat hier de hoogste duinen van Europa liggen... Zelfs als het niet waar is, is het uitzicht vanaf het pad - dat over de duintoppen slingert - op zowel het vlakke land van Walcheren als de drukbevaren Westerschelde fantastisch! 

Bij Zoutelande kun je even uitrusten - het strandpaviljoen is het gehele jaar geopend - en vervolgens loop je via het achterland naar Westkapelle. Op het eerste gezicht niet het meest aantrekkelijke plaatsje, maar historisch zeer interessant. En Westkaap is een topplek om het einde van de wandeltocht te vieren met een enorme schaal bitterballen en de mooiste zonsondergang van Zeeland. 

La campagne in Groningen
Het vlakke land van Noordoost-Groningen is helemaal niet zo saai als je misschien wel denkt ... Het Noaborpad is het stille alternatief voor het Pieterpad en loopt helemaal langs de grens met Duitsland tot aan de Rijn. Nieuweschans en Oudeschans zijn mooie vestingplaatsjes, die Groningen en de Ommelanden moesten beschermen tegen invallen uit het Oosten. Schansen kom je dan de eerste dag dan ook voldoende tegen. En vlak land: plat, leeg, uitgestrekt met in de verte een rij populieren en een eenzame boerderij. 

De overnachtingsplaats is Bellingwolde, waar je versteld zult staan van de uitbundige herenboerderijen. Als klap op de vuurpijl zit hier ook nog een verrassend goed Chinees restaurant.

Dag 2
Dan verandert het landschap... Je voelt je eerder op het Franse platteland dan in Groningen: het pad kronkelt langs de Westerwoldsche Aa met romantische weilanden waar Limousin-koeien grazen en bomen in ondiep water staan. 

Na 15 km kom je in Wedde, waar je makkelijk met openbaar vervoer terug naar huis kunt gaan. Heb je nog veel energie, volg het pad langs de Ruiten-Aa en eindig de dag in Boertanghe - een van de mooiste vestingstadjes van Nederland, maar dan heb je er wel in totaal 35 km (!) op zitten. 

Adressen:

Klei en Duinen 
(Deltapad - LAW 5-1)

Koffie
Capisce
Kapellestraat 21
4525 CW Sluis

Lunch
Restaurant Noordzee
Noordzeestraat 2
4506 KM Cadzand

Diner
Bar Bistro Speyk
Bellamypark 12
4381 CJ Vlissingen

Slapen
Hotel-restaurant Solskin
Boulevard Bankert 58
4382 AC Vlissingen

Lunch
Strandpaviljoen Zeeuwse Rivièra
Strand Zoutelande 20
4374 XZ Zoutelande

Borrel/diner
Paviljoen Westkaap
Zeedijk 7
4361 SJ Westkapelle

La Campagne in Groningen
(Noaberpad LAW 10)

Lunch
Restaurant De Piekenier
Voorstraat 21
9696 XG Oudeschans

Diner
Chinees restaurant Kan-Le
Hoofdweg 249
9695 AH Bellingwolde

Slapen
Hotel Villa De Theetuin
Hoofdweg 162
9695 AS Bellingwolde

Lunch
De Urnenhoeve
Wedderbergenweg 3
9698 XW Wedde

 door Quinten Lange

Warm de winter door met een eitje

In samenwerking met Ovoned

Niks zo veelzijdig als een ei; het past bij iedere maaltijd en in ieder seizoen. Ook nu het koud en nat is, juíst nu het koud en nat is. Want een eitje zit boordevol goeds. In een ei zitten naast hoogwaardige eiwitten ook onverzadigde vetten - de soort die goed voor je is dus - en veel energie om je lekker warm te houden. En laten we wel wezen: lekker is het ook. Meteorologen Dennis Wilt en Jennifer Faber weten alles van het weer en vertellen over hun favoriete manier om een eitje te tikken.

Dennis Wilt, meteoroloog bij Buienradar:
“Ik hou enorm van koken en dit is het Wilt-seizoen. Oké, flauw, maar wel met een kern van waarheid: geef me een mogelijkheid om wild te eten en ik doe het. Verder probeer ik wel ook op te letten dat het gezond is. Ik ben gelukkig gek op groenten, daar hoef ik m'n best niet voor te doen. En ondanks m'n liefde voor vlees en vis probeer ik regelmatig vegetarisch te eten. Daarbij past een eitje perfect. Een sunny-side-up of een stevige groentenomelet voor de lunch, heerlijk.

Af en toe maak ik  ook wel eens een gepocheerd ei. Daar zit nog een hele kunst in, maar als het lukt, is het een heel lekkere manier om een eitje te eten. Je neemt een grote pan met kokend water met een beetje azijn. Dan maak je met een lepel een draaikolk in het water. Dan breek je het ei voorzichtig – maar let op: ook niet te voorzichtig – in het hart van het kolkje. Het eiwit stolt direct, zo zonder schaal hoeft het maar een paar minuutjes te koken. Het mooiste is als je het spierwitte gepocheerde ei doorsnijdt en het eigeel er zachtjes uitstroomt. Daar is ook mijn favoriete eiergerecht op gebaseerd.”

Het favoriete eiergerecht van Dennis: steak tartaar met een gepocheerd ei

Dennis: "Dit is een super gerecht, origineel van chefkok Ramon Brugman. De diamanthaas, waar je tartaar het beste van gemaakt kan worden, is het lekkerste stukje vlees van het rund. Je kan in deze tijd van het jaar ook tartaar van het hert kiezen. Uiteraard zelf fijnsnijden!"

Voor 4 personen

Steak tartaar
500 gr diamanthaas of hertenbief 
1 ui
4 augurken
½ bosje peterselie
1 theelepel mosterd
scheutje olijfolie
zout / peper
1 zakje rucola
Kappertjes als je daar van houdt

Honing mosterd mayonaise
200 ml mayonaise
1 eetlepel grove mosterd
1 eetlepel honing
zout

Gepocheerd ei
4 eieren
water
100ml azijn

Bereiding
Snij het vlees in hele kleine stukjes. Snij de augurken, peterselie en eventueel ook de kappertjes fijn. Meng alles goed door elkaar en breng op smaak met zout en peper. Zet donker en koud weg tot je klaar bent met de rest.

Voor de honing mosterd mayonaise meng je alle ingrediënten in een kommetje goed door elkaar.

Maak dan de gepocheerde eieren. Breng het water met de azijn aan de kook. Maak een draaikolkje en tik hier het ei in. Laat dit ongeveer vier minuten langzaam gaar worden.

Maak het bord op. Gebruik voor de steak tartaar een rond vormpje om het mooi te krijgen. Eitje en een beetje rucola op de steak tartaar. Dan nog wat honing mosterd mayonaise. En klaar! Als je het ei nu snijdt, loopt het eigeel als het goed is over de tartaar en kan je het heerlijk mengen.

Jennifer Faber, meteoroloog bij Buienradar:

"Als het op eten aankomt, luister ik goed naar mijn lijf. Ik eet geen suiker, geen varkensvlees en het vlees dat ik wel eet is biologisch. En m'n eieren ook. Bij  mij thuis gaan er wel twee dozen eieren per week doorheen. Die haal ik kakelvers bij een boer in de buurt. Ze hebben buiten een machine staan, een soort frikadellenautomaat, maar dan met eieren en aardappelen uit de regio. Gooi er muntjes in en je haalt je eitjes zo uit de muur.

Het lekkerste eitje dat ik ooit at was in Gent: een rustiek broodje met sla met goede dressing, en dan een rijpe avocado in plakjes en een perfecte sunny-side-up erop. En thuis? Veel verschillende dingen hoor, vooral ook op vleesloze dagen. In de zomer graag eiersalade, als het koud wordt graag iets aards en kruidigs zoals dit gerecht."

Het favoriete eiergerecht van Jennifer: eieren met spitskool en kerrie

Voor 4 personen

Ingrediënten:
2 witte uien, klein gesneden
olijfolie om in te bakken
2 eetlepels kerriepoeder
2 ons spitskool, in reepjes
5 eieren, geklutst
3 ons rijst

Bereiding:
Dit gerecht is simpel, maar daarom niet minder lekker. Ook niet onbelangrijk: het is zo klaar. Zet als eerste de rijst op, want voor de rest heb je maar een paar minuutjes nodig. Je fruit de ui in de olijfolie en voegt daar de kerriepoeder aan toe. Dan de spitskool erbij en even zacht laten worden. Vervolgens gooi je de geklutste eieren erbij en blijf je het geheel roeren. De smaken gaan dan lekker in elkaar op. Giet de rijst af en serveer het allemaal samen. Een volwaardige maaltijd zonder vlees, binnen tien minuten op tafel.

'Ik zit met de meest interessante zakenmannen aan tafel. Maar het draait om de seks'

Iedere maand melden zich tussen de 500 en 1000 jonge vrouwen aan bij de escortservice van Marike van der Velden. De helft daarvan doet dat omdat ze hard geld nodig hebben. Maar die neemt ze niet aan. Van de honderden aanmeldingen, komen er uiteindelijk maar één of twee vrouwen door de strenge selectie van Marike. Emma (22) werd vorig jaar aangenomen, ze wilde escort worden omdat het haar spannend leek. “Je maakt dingen mee die je anders niet meemaakt.”

Emma (niet haar echte naam en niet een van de vrouwen op de foto's) studeert aan de Universiteit van Amsterdam. Tot een jaar geleden kluste ze vooral bij in de horeca, maar toen las ze een artikel over vrouwen die als escort werken. “Daardoor werd ik wel nieuwsgierig”, zegt ze. “Ik zocht er meer informatie over op en las een boek dat Marike heeft geschreven over escorts, de Escort Bijbel.”

“Dat boek was heel realistisch: er stond in dat het werk soms heel leuk is, maar soms ook niet. Het schetste geen sprookje. Maar ik werd er niet door afgeschrikt en ik bleef er benieuwd naar, dus na lang nadenken heb ik me aangemeld als escort.”

Vrouwen die zich aanmelden bij de escortservice van Marike, Society Service, moeten aan een paar voorwaarden voldoen. “Ten eerste moeten ze uitgesproken mooi zijn”, zegt Marike. “Maar ze moeten ook hun talen spreken, intelligent zijn, niet te veel tattoos hebben, niet roken en geen drugs gebruiken. Van de honderden vrouwen die zich iedere maand aanmelden, strepen we er dus heel veel af."

“Als vrouwen door de eerste selectie via internet heen komen, vragen we ze om nog een aanmeldformulier in te vullen. Daarin vragen we wie ze zijn, wat voor studie of werk ze doen, hoe lang ze dit werk al willen doen en waarom. Als die antwoorden bij ons passen, dan vragen we ze om ons te bellen op een bepaald tijdstip. Lukt dat ze niet, dan kunnen ze zich waarschijnlijk niet aan afspraken houden en vallen ze ook af.”

Als het telefoongesprek bevalt, vindt er een eerste echte gesprek plaats. “En mocht ook dat gesprek goed zijn, dan volgt er nog een tweede gesprek en geven we de vrouwen bedenktijd. We proberen tijdens de gesprekken vooral te kijken of iemand het werk echt leuk vindt, en het niet uit geldnood wil doen.”

Escorts verdienen veel geld, laat Marike weten. De klanten zijn vaak zakenmannen, maar ook mannen die jaren voor een afspraak sparen en opvallend veel stelletjes die een trio willen. Ze betalen minimaal 700 euro voor een afspraak van twee uur. Voor de gemiddelde boeking wordt zo’n 1150 euro betaald. “De verdiensten voor de escort variëren en zijn afhankelijk van haar belastingsituatie. Maar met een paar boekingen per week kan ze een bovenmodaal jaarsalaris verdienen.”

Emma wilde het werk niet voor het geld doen, en waarschijnlijk was dat een van de redenen dat ze werd aangenomen bij het escortbureau. Na wat voorbereidingen kon ze naar haar eerste afspraak toe. “Dat kan ik me nog heel goed herinneren”, zegt Emma. “De eerste keer was de allerspannendste keer. “

“Vooral het moment dat de deur van de hotelkamer open werd gedaan. De man was wat ouder dan de mannen die ik in het dagelijks leven zie, maar hij was heel aardig en vriendelijk. We hadden een heel goed gesprek voordat we intiem werden.”

“De gesprekken die ik met klanten voer, vind ik ook het leukst. Door dit werk ontmoet je mensen op een manier waarop je ze anders nooit zou ontmoeten. Het gesprek gaat veel meer de diepte in, je leert iemand op een hele andere manier kennen. We praten over wat hem bezighoudt in het dagelijks leven, hoe hij tegen dingen aankijkt, over mooie plekken in de wereld die hij ontdekt heeft. Soms ontdekken we die ook samen, sommige cliënten nemen me mee op vakantie of op een tropische vakantie.”

“Menig journalist zou jaloers op me zijn. Ik zit aan tafel met vooraanstaande zakenmannen waarmee ik heel informeel kan kletsen. De gesprekken zijn te vergelijken met de gesprekken die ik met mijn beste vrienden en vriendinnen voer. Maar uiteindelijk gaat het natuurlijk om de seks.”

Emma vergelijkt de seks met haar cliënten als een uitgebreide vrijpartij met een vriendje of minnaar. “Zoenen, een lang voorspel, een massage, lekker in bad, vrijen, en soms een striptease ofzo. Ik doe met mijn cliënten geen dingen die ik buiten mijn werk niet zou doen. Een absolute no-go is natuurlijk onveilige seks. En hele extreme wensen heb ik eigenlijk nog niet gehad, de meeste mannen willen kaarsjes en massageolie in plaats van tepelklemmen en zweepjes.”

De seks heeft Emma nooit lastig gevonden. Soms heeft ze wel minder leuke boekingen, zegt ze. Als ze bijvoorbeeld geen klik heeft met de cliënt en het lastig is om het gesprek op gang te houden. “Maar ik ben altijd makkelijk geweest qua seks, ik heb het altijd heel normaal gevonden en ik kan er alleen maar van genieten. Dat is door dit werk niet veranderd.”

Toch is het voor sommige vrouwen lastiger om dit werk te doen dan voor andere, zegt seksuoloog Peter Leusink. “Er zijn vrouwen die voor het werk kiezen om financiële redenen, of bijvoorbeeld omdat ze een slechte relatie of een slecht zelfbeeld hebben en naar een kick zoeken. Die vrouwen komen waarschijnlijk van een koude kermis thuis, ze lossen hun eigenlijke problemen niet op, ze komen alleen maar in een roes.”

“Sommige mensen denken dat vrouwen die misbruikt zijn, vaker als sekswerker gaan werken. Daar is heel veel onderzoek naar gedaan, maar het is niet waar. Het is wel zo dat ze vaker misbruikt worden doordat ze als sekswerker werken, maar de vrouwen die vrijwillig voor dit werk kiezen en ervoor kiezen omdat ze het leuk vinden en echt willen, daar is niets mis mee.”

Toch moeten vrouwen die als escort willen werken, er volgens Leusink goed op letten dat het beroep echt bij ze past. Stel dat je moeilijk nee kunt zeggen of makkelijk over je eigen grens heen gaat, dan is het onverstandig om escort te worden. “Dan raak je beschadigd.”

Toch zijn er, zelfs als vrouwen hun keuze goed overwegen, altijd vrouwen die er na een jaar achter komen dat ze niet voor het beroep zijn weggelegd. “Maar dat heb je bij elk beroep. Sommige mensen kunnen ook beter geen leraar economie worden. Dat klinkt misschien heel flauw, maar ik meen het echt. We moeten het beroep een beetje normaliseren, het stigma wegnemen, dan komen er uiteindelijk ook minder problemen in voor.”

“Zonder het taboe zou het voor prostituees en sekswerkers een stuk makkelijker zijn om open te zijn over problemen op hun werk. Die problemen kunnen best groot zijn: verkrachtingen, soa’s of zelfs ongewenste zwangerschappen. Daar moeten ze over kunnen praten.”

Emma vindt het niet lastig dat mensen haar werk niet begrijpen. “Dat is ook niet gek, denk ik. Het is wel de reden dat ik er niet mee te koop loop, en dat niet iedereen van mij weet dat ik dit werk doe.” Emma’s ouders weten niet dat ze een escort is en veel van haar vrienden ook niet. “Mijn ouders heb ik het niet verteld omdat ik mijn seksleven liever niet met hen bespreek. Twee hele goede vriendinnen weten het wel, zij reageerden er positief op en zijn heel benieuwd naar het werk.”

Bang dat andere vrienden erachter komen, is ze niet. Meestal spreekt ze met mannen af op hotelkamers. “Of in luxe restaurants. Dat zijn geen plekken waar mijn vrienden komen, dus ik ben niet bang om ze per ongeluk tegen te komen terwijl ik aan het werk ben.”

Maar zou ze het aan iedereen vertellen als haar beroep wel normaal zijn? “Dat weet ik niet. Misschien zou ik het ook wel niet vertellen. Dat niemand het weet, maakt het spannend. Het is een andere wereld waar ik helemaal in opga. Als het de normaalste zaak van de wereld zou zijn, dan zou dat spannende stukje verdwijnen.”

Door Lisa Boerop
De zwart-wit foto's in dit artikel zijn van Remko Kraaijeveld

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

De Zevende Hemel

Film van de week: De Zevende Hemel
Regie: Job Gosschalk
Met: Huub Stapel, Henriëtte Tol, Thomas Acda
Waardering: 3,5 sterren

Wanneer het 30-jarige jubileum van Italiaans familierestaurant De Zevende Hemel nadert probeert Maria Rossi haar gezin weer vreedzaam bijeen te krijgen. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig, want oudste zoon Paul en vader Max kunnen al een tijdje niet meer door één deur en zijn beiden te halsstarrig om een hand uit te reiken naar de ander.

Dochter Eva maakt zich ondertussen klaar om het restaurant over te gaan nemen, maar van haar man en tevens kok krijgt ze bar weinig steun. Dan is er nog jongste zoon Matthijs, die door het leven fladdert en nergens verantwoordelijkheid voor neemt. Als zijn vriendin hem vertelt dat ze zwanger is, trekt hij wit weg.

Heel wat aan hectiek dus en al die problemen worden aan elkaar gezongen door een zeer gevarieerde en getalenteerde cast. Veteranen Henriette Tol en Huub Stapel spelen Maria en Max. Ze worden bijgestaan onder meer Halina Reijn, Thomas Acda en Jan Kooijman, die allemaal uit volle borst meezingen. En dat levert heel wat verrassende scènes op.

De nummers die voorbij komen zijn stuk voor stuk hits uit de Nederlandse popgeschiedenis. Van Marco Borsato to Nick & Simon, van Guus Meeuwis tot Doe Maar. Heerlijk herkenbaar. Soms werkt dat uitstekend en is zo’n nummer erg fraai verwerkt in het verhaal, soms komt een lied uit de lucht vallen en leidt het zingen juist af van alle familieperikelen.

Helemaal in balans is De Zevende Hemel misschien niet, maar telkens als het kitsch dreigt te worden, herpakt de film zichzelf weer. Naast grote melodramatische gebaren zijn er namelijk ook kleine ontroerende momenten. En naast al het drama is er ruimte voor humor.

Wat zeker helpt is dat regisseur Job Gosschalk de leuke mix van acteurs erg goed weet aan te sturen. Elke rol krijgt aandacht, elk personage krijgt kleur. Zo worden het allemaal mensen van vlees en bloed. Daarnaast is aan alles te merken dat er veel zorg en vakmanschap in de film is verwerkt. Gosschalk en zijn team hebben met zichtbaar veel liefde gespeeld met de vorm. Naast alle romkom formulefilms die ons kikkerlandje jaarlijks produceert, is dat hoe dan ook verfrissend.

Door Kita van Slooten

Hemelse mannen, hemelse gerechten

In het muzikale drama De Zevende Hemel probeert een moeder haar gezin weer dichter bij elkaar te brengen, maar oude ruzies, koppige mannen en onenigheid over de toekomst van het familierestaurant maken de boel er niet makkelijker op. Vooral de mannen liggen dwars. Maar elk van hen heeft het hart op de goede plek; vader Max en zijn zonen Paul en Matthijs.

Acteurs Huub Stapel, Thomas Acda en Jan Kooijman namen de rollen op zich. We spraken met hen over de film, maar vroegen ook met welk recept ze thuis iedereen aan tafel enthousiast krijgen.

Jan Kooijman is te zien als Matthijs, de benjamin van de familie. Matthijs weet niet echt wat hij wil met zijn leven. Hij rommelt wat aan en doet vooral waar hij zelf zin in heeft. Tot zijn vriendin hem vertelt dat ze zwanger is.

Je personage Matthijs doet vooral waar hij zelf zin in heeft en is daardoor niet altijd even sympathiek.
Zeker niet. Heel egoïstisch en onverantwoordelijk is hij. Maar ik denk dat het bij hem voortkomt uit angst. Hij vindt het eng om ergens echt 'ja' tegen te zeggen en zich te verbinden. Het is angst om volwassen te worden.

Is dat volgens jou iets waar mannen eerder last van hebben dan vrouwen?
Ja, dat denk ik wel. Niet alle mannen natuurlijk en er zijn heus ook vrouwen die het hebben, maar ik heb het idee dat mannen er meer mee worstelen. Misschien omdat vrouwen van jongs af aan al verantwoordelijker zijn. Mannen flierefluiten wat meer. Al geloof ik dat daar steeds meer verandering in komt. De verschillen tussen man en vrouw worden steeds kleiner. Maar ik herkende mezelf wel in de stress van Matthijs.

In welk opzicht?
Ik vond het ook heel eng toen ik vader werd. Het was een bewuste beslissing, dus we gingen er echt voor, maar toen het eenmaal zover was, kneep ik hem wel een beetje. Dus ik kan me voorstellen dat als het ongepland is dat je dan schrikt van het vooruitzicht dat je leven er heel anders uit zal gaan zien. Een kind zet alles op scherp. Dat weet iedereen.

Zowel in De Zevende Hemel als in het dagelijks leven zie je vaak dat mensen pas na een heftige gebeurtenis stil staan bij wat ze nou eigenlijk echt willen. Hoe kijk jij daar naar?
Iedereen weet dat het leven kwetsbaar en gecompliceerd is, maar het moet heel dichtbij komen voor we er echt bij stil staan. Dan pas word je voor het blok gezet en ga je ineens anders nadenken over wat belangrijk is. Als je weet wat je prioriteiten zijn dan merk je ook snel genoeg welke dingen niet belangrijk zijn, ook al dacht je voorheen van wel. Die vallen dan af. Als je zo leert filteren, valt alles vanzelf op zijn plaats.

In de film heb je een mooie dansscène. Mis je op zulke momenten je danscarrière?
Nee, helemaal niet. Ik vond het heel leuk om het voor deze film te doen, maar vooral ook omdat het zo goed in het verhaal geschreven is. Ik zou namelijk niet snel ja zeggen tegen een rol waarbij ik moet dansen als het verder niks toevoegt. Hier klopte het helemaal, dus dan geniet ik er van. Maar heimwee naar het dansersbestaan heb ik niet. Ik heb dat met heel veel liefde jarenlang gedaan, maar ermee stoppen was een bewuste keuze. Ik doe nu allerlei andere toffe dingen, die ik voor geen goud had willen missen.

Pasta Carbonora, waar Jans dochtertjes dol op zijn

400 gr verse pasta (“liefst pappardelle”)
1 fijn gesnipperde ui
2 teentjes knoflook
150 gr spekblokjes
6 eidooiers
half bekertje slagroom (“plak maar op je dijen”)
80 gram Parmezaanse kaas

Bereidingswijze:
Eerst de spekjes uitbakken in de pan, daar de ui en knoflook bij gooien. Ondertussen zet je water op voor de verse pasta, die maar 4 minuutjes hoeft te koken. Voor de saus klop je de 6 eierdooiers op in een kom. De slagroom  en 60 gram van de kaas doe je erbij en weer opkloppen. De pasta en de spekjes zijn nu ongeveer tegelijkertijd klaar. Pasta afgieten en de spekjes en saus erover gooien. Dan zet je dat nog heel even op het vuur en roer je alles goed door. Snufje zout, verse peper en dat laatste beetje kaas erover om het af te maken. “Hoppakee, en je kinderen zijn helemaal gelukkig.”

Thomas Acda speelt Paul. Hij is de oudste zoon en zou het familierestaurant overnemen, maar na een fikse botsing met zijn pa is hij kwaad vertrokken. Samen met zijn vrouw runt hij  een foodtruck, waar plots zijn moeder opduikt met de vraag of het niet eens tijd wordt om vrede te sluiten.

Wat opvalt in De Zevende Hemel is dat de vrouwen proberen om verstandig en kalm te blijven, terwijl de mannen om hen heen koppig en onhandelbaar zijn. Is dat realistisch?
Ja, ik denk het wel (lacht). Over het ontwrichte gezin in deze film kun je wel zeggen dat alle mannen huilebalken zijn. De vrouwen zijn veel sterker. Zij zijn de ankers en de kerels gedragen zich als losgeslagen boeien. Maar aan de andere kant moeten wij mannen ook veel aanhoren van vrouwen hoor. Op de een of andere manier wordt het jullie niet duidelijk dat wij niet jullie vriendinnen zijn. Wij kunnen niet kletsen om het kletsen. Als er een probleem is, moet dat opgelost worden. Daarover blijven praten, vinden wij niet zo interessant.

Maar in de film zijn de mannen deel van het probleem en komen ze niet uit zichzelf met een oplossing.
Bij familieruzies zie je vaak dat een moeder iedereen weer bij elkaar brengt. Vader en kinderen kunnen koppig doen, maar moeders willen nu eenmaal iedereen op het schip veilig hebben. Dat is mijn ervaring. Als een moeder het vraagt, moet iedereen over zichzelf heen leren stappen.

Na het stoppen met Acda en de Munnink ben je niet bepaald rustiger aan gaan doen. Je hebt een boek geschreven, je regiedebuut gemaakt en acteert er lustig op los. Hoe combineer je het allemaal?
Het was wel even doorbeuken inderdaad, maar ik heb sindsdien ook een hoop vakantie gehad hoor. Soms voelt het alsof ik meerdere borden tegelijk in de lucht moet laten balanceren, maar nu is het relatief rustig en dan doe ik alles weer één voor één. Het lijkt gecompliceerder dan het is. Het is vooral véél en snel achter elkaar.

Maar een mens kan niet altijd maar doorgaan?
Dat is zo. Maar als ik een film draai, dan is dat werk en dan zijn de dagen dat ik niet op de set hoef te staan ook echt vrije dagen. Dan sta ik op een zondag lekker te biljarten met mijn zoon en mijn neef. Dan zie ik in de hoek hoe mijn dochter met een vriendinnetje de deur zit onder te kladderen. Aan de andere kant zit mijn vrouw met haar zus. Op zulke momenten ben ik me heel erg bewust van waar ik ben en dat voelt heel prettig. En dan ga ik maandag weer aan het werk.

Bewust genieten is dus het geheim?
Ik denk het ja. Maar daarnaast ga ik tegenwoordig ook vroeg naar bed. Om tien uur, soms zelfs al half tien. Volgende dag ben ik dan om zes uur wakker en kan ik meteen aan de slag, want juist in de ochtend borrelt de creativiteit. Daarna breng ik mijn dochter naar school en ga ik een stukje hardlopen. Het is niet zo’n ingewikkeld leven. Ik kan me goed ontspannen, maar ik kan ook heel hard werken.

Karni Stoba à la Acda

gietijzeren pan
1 kilo riblappen
3 laurierblaadjes
3 kruidnagels
3 pimentkorrels
4 deciliter azijn
water
flinke lel mosterd
potje appelmoes
2 plakken ontbijtkoek
1 prei
1 winterwortel
2 uien
1 teen knoflook
2 eetlepels basterd suiker
2 eetlepel ras el hanout
2 eetlepel caribbean spice kruidenmix van Jonnie Boer
peper en zout

Bereidingswijze:
Braad het vlees aan. Snij de peperkoek en de groente in grote stukken en doe alle ingrediënten erbij in de pan. Voeg water toe tot alles onder staat. Laat het geheel drie uur pruttelen. Daarna vis je het vlees en de laurierblaadjes eruit. De rest pureer je tot een saus, waarvan je enkele lepels over het vlees serveert. Lekker met rijst.

Huub Stapel kroop in de huid van vader en restauranteigenaar Max. Een eigenwijze man, die wil dat dingen op zijn manier gebeuren.Hij houdt zielsveel van zijn vrouw en ook van zijn drie kinderen, maar heeft soms eigenaardige manieren om dat te laten zien.

Wat is Max voor een man?
Max is een ouderwetse pater familias, maar een zeer eigenwijze. Het moet allemaal gaan zoals hij dat wil en daarin ontspoort hij af en toe. Een vervelende man kan het dan ook zijn en dat is natuurlijk het leukste om te spelen. Dat maakt het interessant. Dat hij naast al zijn goede eigenschappen ook een andere kant heeft.

En ondertussen probeert zijn vrouw de vrede te bewaren…
Mijn moeder was ook zo. Die hing ook erg aan een soms veel te ver doorgevoerde harmonie. Terwijl bij ons de mannen er dan weer met gestrekt been in kwamen. Ik maak me soms wijs dat het nu niet meer zo is, maar het werkt eigenlijk nog steeds hetzelfde. Het is ongelofelijk hoe cliché dat is.

Ook bij uw eigen twee zonen?
Wij hebben onze jongens niet alleen met autootjes laten spelen, maar ook met poppen. Zo ben ik zelf ook opgevoed. Ik heb bijvoorbeeld als kind leren breien. Mijn kinderen hebben een zachte kant mee gekregen in hun opvoeding en die hebben ze ook zeker, vooral in sociale contacten. Maar het blijven tegelijkertijd echt jongens. Je legt iets voor ze op de trap en ze stappen er zo overheen. Bij meisjes werkt dat anders. Alsof er in het wezen van mannen en vrouwen toch iets totaal verschillend is.

Max gaat met flinke tegenzin met pensioen. Heeft u daar begrip voor?
Als je van je passie je beroep kunt maken, dan stop je toch niet op je 65ste? Dat geldt voor Max, maar ook voor mij als acteur. Het is echt niet zo dat ik over een paar jaar bedenk dat het wel mooi geweest is. Zo werkt dat helemaal niet. Acteren kun je blijven doen, hoe oud je ook bent. Ik heb nooit begrepen dat je bij toneelgezelschappen op je 65ste eruit wordt gezet. Je kunt dan nog wel ingehuurd worden, maar je mag onder een vast contract geen deel meer uitmaken van het gezelschap. Dat is gewoon bezopen.

Maar een filmacteur maakt lange dagen. Is dat nooit zwaar?
Dat is standaard. Altijd zo geweest ook. Ik heb nog nooit een dag van acht uur gedraaid. Het is minimaal tien uur, maar meestal twaalf of langer. En tussendoor veel wachten. Maar dat wordt nooit saai. Boekje mee, muziek luisteren, beetje keten, je kunt van alles doen op zo’n set.

Het eten dat in de film werd klaar gemaakt zag er heerlijk uit, maar hoe was het gesteld met de catering op de set?
We hadden een producent die begrijpt dat goed eten belangrijk is, dus het was fantastisch geregeld. Als je mensen verwent dan willen ze voor je werken. Ik was een keer in Duitsland op een set waar een acteur het slechte eten weigerde. Hij is toen vertrokken en kwam anderhalf uur later terug met een volle maag en een bonnetje voor de producent. Ik begreep dat wel.

Maar producenten puzzelen natuurlijk altijd met budgetten.
Dan bezuinigen ze maar op iets anders. Om goed te kunnen presteren, is lekker eten een voorwaarde.

Spaghetti al tonno - “een onverbiddelijke hit”

2 uien ui
1 paprika
halve prei
tijm
400 gram gepelde tomaten
glas rode wijn
2 blikjes tonijn in olie

Bereidingswijze: Snijd de ui, paprika en prei in stukjes en bak deze tot het goudbruin ziet. Beetje tijm, de gesneden tomaten en de wijn erbij doen. Daar voeg je de tonijn aan toe en ook wat van de olie uit het blikje. “Dat geeft net even wat meer smaak. Maar niet teveel. Niet dat blikje helemaal leeg kwakken. Flinke hand oregano erover strooien en goed roeren. Dan laat je dat even op zacht vuur staan terwijl je de spaghetti bereidt. De saus is klaar als het een beetje ingekookt is en dus niet meer al te nat is. Serveren met wat geraspte kaas erover. “En dan moet je maar es kijken, want dat is me toch een potje lekker.”

 Door Kita van Slooten

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Het feest kan beginnen

In Amerika viert iedereen dit weekend Thanksgiving, een typische Amerikaanse traditie. Reden voor alle Nederlanders om onze eigen schwung aan het feest te geven en Friendsgiving te vieren. Kortom: trommel al je vrienden dit weekend bij elkaar. Laat iedereen een gerecht maken en vier gezellig feest. Om je alvast een handje op weg te helpen, 5 fijne vrienden apps.


1. Houseparty

Zeg gedag tegen eindeloze WhatsApp-gesprekken, met de Houseparty-app hoef je niet te appen maar kun je elkaar gewoon face to face zien. Houseparty is een videobel-app voor groepen. Hoe werkt het? Je start een Houseparty door een link te sturen naar je vrienden in een groeps-app die iedereen al gebruikt, bijvoorbeeld WhatsApp. Vervolgens kun je met al je vrienden videobellen, hoe meer vrienden zich bij het videogesprek toevoegen, hoe kleiner de videovenstertjes worden. Je kunt tijdens het groepsgesprek gemakkelijk vrienden toevoegen en krijgt meldingen zodra er iemand "in the house" is. 

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

2. Heads up

Niet alleen een van mijn favoriete spelletjes, maar ook die van Ellen DeGeneres: Wie ben ik. Alleen dan een beetje anders, in plaats van dat je vragen stelt, gaan je vrienden je helpen en moet jij zo snel mogelijk raden wie of wat je bent! In de app kun je kiezen uit verschillende categorieën als: 

  • Pop star overload 
  • Act it out 
  • Animals gone wild 
  • Blockbuster Movies
  • Legends & stars
  • Accents & impressions 
  • Hey mr. DJ 

Mocht je de gegeven categorieën zat zijn, bestaan er nog 16 categorieën die je kunt aanschaffen voor € 0,99.

Als je weet wie of wat je bent, dan draai je jouw telefoon naar beneden en start het volgende plaatje. Echt he-le-maal geen idee? Dan kun je jouw telefoon naar boven draaien om zo snel verder te gaan. 

Super leuk aan Heads Up is de ingebouwde videofunctie die je vrienden filmt die jou tips geven. Na een ronde spelen kun je het filmpje terugkijken. Gegarandeerd dat dit de avond gaat maken, want het antwoord ligt achteraf vaak ontzettend voor de hand. De fanatieke hoofden van je vrienden zijn ook priceless

Prijs: €0,99? & gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

​3. Plot Guru

Ben jij net als ik een echt serie addict? Weet jij alles over Orange is The New Black, American Horror Story of How I Met Your Mother? Bewijs het dan met deze app!

De app is een soort van trivia en speel je alleen of tegen vrienden terwijl je naar jouw favoriete Netflix-serie kijkt. Hoe werkt het? Je kiest je favoriete serie uit waarvan jij 100% zeker weet dat je alles weet. Je hebt keuze uit:

  • American Horror Story
  • Archer
  • Arrested Development
  • Bob’s Burgers
  • Daredevil
  • Dexter
  • Doctor Who
  • Firefly
  • Futurama
  • How I Met Your Mother
  • It’s Always Sunny in Philadelphia
  • Louie
  • New Girl
  • Parks and Recreation
  • Portlandia
  • The Office
  • The Walking Dead
  • Orange is the New Black

Je kiest een serie, en de aflevering waar je was gebleven (of álles over weet) en start deze tegelijkertijd met de game. Vervolgens krijg je tijdens de serie verschillende vragen waarbij je moet voorspellen wat er gaat gebeuren, deze vraag moet je in 10 seconden tijd beantwoorden. Aan het einde van de serie krijg je te horen, hoeveel je goed had en of je van je partner in crime gewonnen hebt! 

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS

​4. Happening

De app is wellicht al een tikkeltje gedateerd maar als je een vriendengroep hebt, blijft de app wel favoriet. Happening is een chatapp maar zit bomvol handige features. Wanneer je een nieuwe ‘happening’ aanmaakt, selecteer je eerst wat voor groep het gaat worden. Zo kan het een vriendengroep zijn, een groot evenement, een sportteam of bijvoorbeeld een studentenhuis. Stel, je kiest voor het studentenhuis, dan kies je eerst de naam en de mensen binnen de groep. Vervolgens zijn er heel veel verschillende onderdelen die jullie kunnen gebruiken binnen de groep. De bekende elementen zoals de chat en de fotogallerij zijn aanwezig, maar bijvoorbeeld ook een ingebouwde “Wie betaalt wat”-functie, een “To do”-functie en een “Wie eet er mee?”-functie.

Met de functie Photo Hunt speel je binnen je groep een spel waarbij er foto-opdrachten voltooid moeten worden. De eerste die bijvoorbeeld een foto maakt in een winkelwagentje wint 10 punten. Verder is er een speciale selfie-plugin en een functie waar je vragen over elkaar kan invullen. Zoals wie is het meest spiritueel of heeft het mooiste lichaam. Zo leer je je vrienden pas écht kennen.

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS  & Android

​5. PartyParty

De leukste foto's maak je met de app PartyParty. Ideaal om foto's met vrienden net dat beetje extra's te geven. De app heeft twee super leuke functies:

  • Je kunt er korte stopmotion filmpjes meemaken.
  • Je kan foto’s schieten alsof ze uit een fotohokje zijn gerold. 

De app werkt super simpel. Je kunt rechtsonder instellen hoeveel foto’s je wilt schieten; 1/4/9/16. Via Instellingen (linksonder) kun je kiezen hoeveel tijd je tussen de foto’s nodig hebt. Als je foto’s wilt maken zoals je normaal gesproken in een fotohokje doet, dan adviseer ik je om 'm op 1 seconden te zetten. Maar wil je een stopmotion maken dan is 5 seconden wel zo handig zodat je jouw filmpje nog enigszins tussendoor kunt stylen. Foto's klaar? Dan kun je deze nog een filter geven of een bijpassend kader. Ook hartstikke handig en helemaal van nu. Je kunt je filmpje opslaan als GIF.

Prijs: €0,99
Beschikbaar voor: iOS

Nina Verberne is vergroeid met haar iPhone en is tech blogger bij EditieNL. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige know-how te delen!

Gratis levenservaring: van horror- tot droomstage

Een paar maanden lang voor (bijna) niks werken. Je zou wel gek zijn als je dat doet, toch? Nou, nee. Stage lopen heeft enorm veel voordelen. Je doet ervaring op in de praktijk, bouwt je CV en kan voor jezelf uitvinden wat nou echt bij je past. Op het jaarlijkse Uitblinkersgala worden deze week de beste stagiair en het beste leerbedrijf gekozen. Dat wil niet zeggen dat iedere stage even geslaagd is, maar ook als je écht alleen maar koffie mag halen, hou je er alsnog wat waardevolle levenservaring en een goed verhaal aan over. Drie bijzondere stageverhalen:

De horrorstage: ‘Ik had eigenlijk die gore wc moeten poetsen’
Tessa Weber (22) studeerde journalistiek en communicatie aan het MBO Utrecht. In 2012 liep ze stage bij een netwerkbedrijf in het dorp waar ze zelf ook woonde.

“In aanloop naar mijn stage werd ik steeds enthousiaster. De man voor wie ik zou gaan werken, was hartstikke aardige en enthousiast. En grondig: hij had precies bedacht wat ik bij zijn bedrijf zou kunnen leren. Veelbelovend allemaal, maar dat liep even anders. Ik was er nog geen twee weken toen ik bij de baas moest komen. ‘Je moet maar op zoek gaan naar een andere stage,’ zei hij, ‘want ik denk niet dat dit bedrijf nog lang bestaat’. Hij bleek een andere weg in te willen slaan. Maar ja, een stage afbreken doe je niet zomaar. Voor je een nieuwe hebt gevonden, ben je alweer een periode verder en dan loop je dus studievertraging op. Ik bleef dus maar gewoon, ook al bleek er in de praktijk niet al te veel voor me te doen. Maar dat veranderde toen de andere stagiair, die voor gastvrouw studeerde, op een dag niet meer kwam opdagen. Aanvankelijk had ik een eigen kantoortje, maar al snel verhuisde ik naar de receptie. Telefoontjes opnemen, facturen inboeken, koffie halen… Begrijp me niet verkeerd, ik snap dat je van alles moet doen als stagiair – en ik ben echt nooit te beroerd om een rondje koffie te halen - , maar mijn werkzaamheden hadden echt helemaal niets meer met m’n studie te maken. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik de hele dag broodjes stond te smeren. Niet bepaald uitdagend of leerzaam.

Het breekpunt kwam toen we een keer een avond moesten werken. We zouden allemaal klanten ontvangen op kantoor. Tussendoor ging ik even naar huis om te eten en nette kleren aan te trekken. Toen ik terugkwam sprak ik een jongen, een ex-stagiair die ook was ingevlogen om die avond te komen helpen. Hij vertelde dat hem zojuist was gevraagd de WC op de bovenverdieping schoon te maken, omdat ik er dus even niet was. ‘Is duidelijk al maanden niet gebeurd, ‘ vertelde hij. ‘Het was er echt intens goor, er lag zelfs muizenpoep.’ Bleek dat al die tijd al niet gebeurd te zijn. Sterker, iedereen was ervan uitgegaan dat ik dat wel zou doen. Ik wist intussen van niets.

Dat was eigenlijk de druppel. Ik heb mijn stagebegeleider gebeld en alles verteld. Die was het gelukkig met me eens dat dit nergens op sloeg. Ik ben nog wel zelf bij m’n baas gaan vertellen dat ik ermee stopte. Hij was er aardig genoeg over, maar begreep duidelijk niet wat precies mijn probleem was. Een paar maanden later zag ik dat het bedrijf niet meer bestond. Ik had toen gelukkig al lang een andere stage, eentje waarbij ik echt veel kon leren. Zo kon het dus ook!”  

De droomstage: ‘Het begint nu pas in te dalen dat ik dit echt allemaal meemaak’
Ruben Leter (23) studeert Journalistiek in Utrecht en loopt stage op de redactie van RTL Nieuws in New York,  bij correspondent Erik Mouthaan.

“De dag na de verkiezingen zat ik in de metro in Brooklyn, waar ik nu woon. Bijna iedereen in die wijk had op Hillary Clinton gestemd en dus was de stemming nogal bedrukt die ochtend. Het leek wel nog stiller dan normaal. Ineens begon er een vrouw te speechen, tegenover die supervolle coupé. Dat New York zich niet zomaar laat kennen, dat het vechters zijn, dat ze altijd zichzelf zouden blijven. Zo typisch Amerikaans, heel bijzonder. Het begint nu pas een beetje in te dalen dat ik dit echt allemaal meemaak.

Afgelopen februari was ik hier ook al, voor een project van school. Toen dacht ik al: als ik hier ooit terug kan komen, moet ik het doen. Niet veel later tagden vrienden me in een oproep van Erik Mouthaan op Facebook, dat hij een nieuwe stagiair zocht. Ik deed keihard m’n best op de brief en werd uitgenodigd voor een gesprek over Skype. Een studievriendin van me trouwens ook. Diezelfde dag nog kregen we het te horen: we mochten allebei stage komen lopen. Ik eerst vier maanden, daarna zij. Die avond was ik bij vrienden en ik kon die enorme glimlach maar niet van m’n gezicht krijgen.

De eerste stagedagen waren enorm heftig. Ik begon een week voor de verkiezingen. Er waren ook heel veel andere collega’s van RTL Nieuws uit Nederland op de redactie, nu weet ik dat het normaal nooit zo druk is. Maar iedereen moest aan de bak en ik kon niet achter blijven. Op de verkiezingsdag heb ik van 9 uur ‘s ochtends tot half 5 ‘s nachts gewerkt. Ik was doodmoe, maar ook de hele tijd zo blij. Ik werd in het diepe gegooid, kreeg direct veel verantwoordelijkheid, want daar leer je van.

En dat is na de verkiezingen nog steeds zo: vandaag zit ik bijvoorbeeld alleen op kantoor. Erik heeft vakantie, de producer en cameraman zijn voor een interview in Washington DC. Ik heb een lijstje met dingen waar ik aan wil werken: mensen bellen, items opzetten, beeld zoeken. En vorige week heb ik zelfs al m’n eerste interview gedaan. Heel veel dingen had ik niet verwacht, hoe leuk het is om over nieuwe verhalen te sparren bijvoorbeeld. Heel creatief! En de stad is natuurlijk geweldig, daar krijg ik onwijs veel energie van. Ik mag nog drie maanden blijven en ik heb nu al zin in wat ik allemaal nog meer ga meemaken.”

De stage met onverwachte uitkomst: 'Ooit zat hij bij mij in de klas, nu is hij mijn vriend'
Chantal Linschoten (28) liep in 2006 een oriënterende stage op een basisschool. Daar kwam meer moois uit voort dan ze ooit had kunnen denken.

“Martijn en ik hadden een Netflix-avondje ingepland. We hadden nog geen echte relatie, maar het was wel al hartstikke duidelijk dat we elkaar heel leuk vonden. We waren aan het kletsen en ik vertelde hem over de stage die ik had gelopen op een basisschool. Dat dat zo leuk was geweest. Naarmate het gesprek vorderde, werd steeds duidelijker dat ik op zijn school stage had gelopen. Sterker nog: hij had bij mij in de klas gezeten. Hij trok redelijk wit weg toen we daar achter kwamen, ik heb maar direct een fles wijn opengetrokken. Hier moesten we toch even van bijkomen.

We ontmoeten elkaar weer bij het radiostation waar we allebei als vrijwilliger werkten. Dat we elkaar ooit eerder hadden gezien, daar wisten we niets meer van. Logisch ook, ik was destijds 18, hij 10. Nu waren we al zoveel jaar verder. Aanvankelijk werden we goede vrienden. Het leeftijdsverschil maakte ook wel dat ik niet direct dacht dat we bij elkaar zouden passen. Maar ik werd toch echt verliefd! Gek genoeg was hij, achteraf gezien, zo’n beetje het enige jongetje uit die klas die ik me niet kon herinneren. Maar we hebben wel bewijs dat het toch echt zo is: toen ik afscheid nam als stagiair hadden alle kinderen een tekening voor me gemaakt. Die van hem zat daar ook tussen.

Inmiddels zijn we een jaar samen en al prima aan het idee gewend. We maken er grapjes over, dat hij toen ook al verliefd was op de ‘juf’. Het leuke is dat ik me, mede hierdoor, heb gerealiseerd hoe leuk ik die stage vond. En dus ben ik met de PABO begonnen. Ik loop nu stage op dezelfde school als tien jaar geleden, de school waar Martijn leerling was en veel mensen hem zich nog herinneren. Die zijn vaak verrast als ze horen dat wij nu een stel zijn, maar stomme reacties krijgen we gelukkig niet echt. Ik kijk in ieder geval met veel plezier erop terug, ook al kon ik toen nog niet weten wat er allemaal uit voort zou komen.”

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Weekendagenda

To Audrey with love

Wist je dat wereldster Audrey Hepburn een Nederlandse moeder had, 8 jaar in Nederland heeft gewoond en dat zelfs haar eerste film een Nederlandse film was? Een ster werd zij pas later, vooral vanwege de film Breakfast at Tiffany's. In deze film droeg zij voor het eerst een 'little black dress' (zie foto), wat nog steeds een begrip is bij ontwerpers en fashionada's. Dit oorspronkelijke 'zwarte jurkje' was ontworpen door Hubert de Givenchy. In het Gemeentemuseum in Den Haag wordt – vanaf zaterdag – in nauwe samenwerking met de designer zelf – een eerbetoon gebracht aan zowel zijn ontwerpen als aan zijn muze Audrey Hepburn. www.gemeentemuseum.nl.

Country & Christmas Fair

In en rondom Kasteel Haarzuilens (vlak bij Utrecht) heten meer dan 200 standhouders je welkom op deze romantische fair. Van handbeschilderde kerstballen tot schminkworkshops voor kinderen en van streekproducten tot Noorse truien: alles wat nodig kunt hebben voor de winterse kerstdagen. Natuurlijk met allerlei gezellige eet- en drinkkraampjes en een heus 'kidzfestijn'. Ook kun je met een gids het prachtige kasteel bezichtigen. www.countrychristmasfair.nl.

Eten in oorlogstijd

Eten in oorlogstijd: het klinkt vreselijk, maar soms viel het ook wel mee en vaak werd er zelfs gezonder gegeten dan vóór de oorlog: minder vlees en vis en meer groenten. Het Verzetsmuseum heeft voor deze tentoonstelling 5 bekende chefs gevraagd om recepten te bereiden uit de oorlog: denk aan bloembollen, bonen en vooral alles uit eigen tuin. Eigenlijk heel erg van deze tijd... www.verzetsmuseum.org.

Winterse sferen

Overal in het land worden weer winterdorpjes opgezet met kraampjes, warme wijn, hapjes en soms zelfs een ijsbaan. Zoals op de Brink in Laren waar allerlei evenementen op het ijs worden georganiseerd, van jong tot oud. Waan je je al in winterse sferen en begint jouw schaatsbloed te kriebelen? Dan kun je behalve in de Wintervillage ook bijvoorbeeld op het Museumplein in Amsterdam of op het Vrijthof in Maastricht over het (kunst)ijs zwieren. 

Zwarte jassen en kanten kragen

Voor het eerst hebben het Rijksmuseum, het Amsterdam Museum en de Hermitage de krachten gebundeld in een wel heel bijzondere tentoonstelling: Hollanders van de Gouden Eeuw. Dertig enorme (groeps)portretten hangen boven en naast elkaar en laten ons de kennismaken met de 'elite' van de 17e eeuw. Burgerschap, vrijheid en koopmanschap stonden toen hoog in het vaandel, misschien net als in onze tijd. www.hollandersvandegoudeneeuw.nl.

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Pavlova’s met Griekse yoghurt & rood fruit

In samenwerking met Kosmos Uitgevers

Die Guus Meeuwis kan ook alles hè, nou heeft ie zelfs een kookboek geschreven samen met chef-kok Dick Middelweerd. Deze week in het Weekend Magazine een verwenrecept van Guus. Dit zegt hij er zelf over: ‘Dit is ook zo’n lekker makkelijk dessert. Het is niet ingewikkeld om te maken en de verhoudingen luisteren niet zo nauw als bij de meeste desserts. De pavlova is lekker zoet en de yoghurtvulling weer heel fris. Het is alleen wel handig om een goede mixer te hebben om het eiwitschuim te kloppen!’

Bereidingstijd: 25 min. + 2,5 uur drogen + afkoelen
Voor 4-6 personen

Ingrediënten:

  • 3 eiwitten
  • 150 gram suiker
  • 2 tl maizena
  • 2 tl azijn
  • 1 doosje frambozen (ca. 125 gram)
  • 1 doosje bramen (ca. 125 gram)
  • 1 doosje blauwe bessen (ca. 125 gram)
  • 200 gram Griekse yoghurt
  • 1 vanillestokje
  • geraspte schil van 1 limoen
  • poedersuiker voor de garnering
  • 8-12 blaadjes munt of verveine voor de garnering

Extra nodig:

  • wegwerpspuitzak

Bereiden:

Verwarm de oven voor op 120 °C en bekleed een bakplaat met bakpapier.

Klop in een vetvrije kom de eiwitten luchtig met een mixer. Blijf mixen en voeg beetje bij beetje de suiker toe. Klop net zo lang tot het eiwit stevige pieken vormt.

Meng de maizena met de azijn en klop door het eiwitschuim. Schep het eiwitschuim in de spuitzak en knip er een flinke punt af. Spuit op de beklede bakplaat 4 tot 6 pavlova’s van het eiwitschuim (of schep met een lepel op de bakplaat, de pavlova’s worden dan grilliger van vorm). Laat de pavlova’s circa 2,5 uur in de oven drogen.

Schakel de oven uit, zet de ovendeur op een kier en laat de pavlova’s in de oven afkoelen. Leg ze direct na het afkoelen op een schaal om te voorkomen dat ze breken.

Was de frambozen, bramen en blauwe bessen en laat ze goed uitlekken. Halveer eventueel de grote exemplaren.

Doe de Griekse yoghurt in een bakje. Snijd het vanillestokje open, schraap het merg eruit en roer met de geraspte limoenschil door de yoghurt.

Snijd het kapje van de pavlova’s (de kapjes worden niet gebruikt) en verdeel de yoghurt en het fruit erover. Bestrooi met poedersuiker en garneer met een blaadje munt of verveine. Serveer direct.

Het lekkerste van Guus en Dick
Het kookboek Het lekkerste van Guus en Dick, 2 sterren in de keuken, hun versies van de lekkerste gerechten is een verzameling van alles wat Guus Meeuwis en Dick Middelweerd het lekkerst vinden. Voor dit boek kozen zij meer dan 70 favoriete recepten: telkens met 1 variant van Guus voor elke dag, en 1 variant van Dick voor als je net wat meer tijd hebt in de keuken of een keer groots wilt uitpakken voor een etentje met vrienden of familie. Van zomerse erwtensoep, de beste spareribs en de favoriete tarte tatin met peer van Guus, tot de krokante kalfssukade, de garnalenkroket en de Bossche bolletjes met koffiekaramelijs van Dick.


Titel: Het lekkerste van Guus en Dick
Auteur: Guus Meeuwis, Dick Middelweerd
Fotografie: Renée Frinking
ISBN: 9789021563534
Prijs: € 24,99
Uitgever: Kosmos Uitgevers

 

 

 

 

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!