Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 43, 2016 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Alledaagse helden: 'Het kindje keek me heel angstig aan'

Je ziet iemand verdrinken in ijskoud water. Of je loopt 's avonds over straat en ziet dat iemand in elkaar wordt geslagen. Wat zou jij doen? In een milliseconde besluiten om je eigen leven te wagen om dat van een ander te redden: het is niet iedereen gegeven. In februari reed in Amsterdam een auto in het water. Vier mannen schoten te hulp, tientallen anderen bleven toekijken. Wat is toch het verschil tussen een gewone omstander en een echte held?

Toen Reinier Bosch in februari in een Hema in Amsterdam stond, hoorde hij een medewerkster schreeuwen. “Er rijdt iemand het water in!” Reinier rende naar buiten, zag de auto midden in het kanaal liggen, en kleedde zich meteen uit. Met een steen, die hij kreeg aangereikt van een onbekende, sprong hij het water in.

“Terwijl ik naar de auto zwom, zag ik hem steeds dieper wegzakken. Er zat een vrouw voorin de auto, die schreeuwde heel hard dat haar kind er nog in zat.” Reinier probeerde de ruit van de auto in te slaan met de steen, maar het glas was te sterk. De steen stuiterde terug. “Het was een halve baksteen, maar het lukte me maar niet om die ruit in te slaan.”

Gelukkig was Reinier niet de enige die in het water sprong. Drie andere mannen probeerden de vrouw en haar kindje van ongeveer twee jaar ook te bevrijden uit de auto: Ruben Abrahams, Rienk Kentie en Wietse Mol.

'Ik dacht niet na en sprong meteen het water in'

Wietse vertelt dat hij nauwelijks nadacht voordat hij het water in sprong. “Ik rende eerst naar mijn auto toe om een noodhamer te halen, en deed snel mijn kleding uit om in het water te springen. Terwijl we de vrouw en haar kindje uit de auto probeerden te halen, hebben ik niet met de andere jongens gepraat. We zeiden geen woord tegen elkaar. Maar toch werkten we moeiteloos samen.”

Dat zegt ook Ruben, die vanaf zijn kantoor de auto in het water zag rijden. Hij rende meteen naar zijn gereedschapskist om een hamer te pakken. “En toen dook ik in het water. Toen ik bij de auto aankwam, was Rienk daar ook al. Hij had geen steen of een hamer en probeerde de deur van de auto open te krijgen.”

Vanaf de kant keken veel mensen toe terwijl de mannen in het water lagen, iemand filmde het zelfs. Toch neemt Ruben het hen niet kwalijk dat zij niet in het water sprongen. “Als je wat ouder bent, of niet fysiek in staat bent om iemand uit een auto te redden, dan snap ik dat je het ook niet probeert. Er is heel veel kritiek geweest op een meisje dat alles heeft gefilmd. Maar zij stond op de tweede etage van een gebouw en kon niet snel naar beneden. Ondertussen heeft ze wel de politie gebeld, dus zij hielp op haar manier ook.”

Maar hoe komt het dat sommige mensen in een noodsituatie meteen in het water springen, terwijl anderen als bevroren toe blijven kijken? Neurowetenschapper Ruud Hortensius, die daar onderzoek naar deed, denkt dat er verschillende oorzaken voor zijn.

“Ieder persoon reageert op een andere manier op een gebeurtenis als een ongeluk. Ik denk dat dat komt door het samenspel tussen twee processen. Het eerste proces dat actief wordt bij zo’n gebeurtenis is dat van persoonlijk ongemak. Dat is gelinkt aan het evolutionaire mechanisme van bevriezing of vluchtgedrag.” Door dat proces word je zelf bang, of voel je de adrenaline als je een ongeluk ziet gebeuren. 

Pas dan start het tweede proces: je voelt sympathie en compassie voor de slachtoffers. “Hoe sterker je dat voelt, hoe groter de kans is dat je gaat helpen”, zegt Hortensius. “De sterkte van de twee processen verschilt per persoon. Als je het eerste proces, dat van persoonlijk ongemak, heel sterk voelt, dan ben je minder geneigd om te helpen. Als je die empathie sterker voelt, is de kans groter dat je het water in springt.”

Terug naar die dag in februari. Het lukte Rienk om de deur van de auto open te krijgen, maar de auto stroomde daardoor vol met water en begon te zinken. Dus deed hij de deur weer dicht. “Het kindje keek me heel angstig aan”, zegt Rienk. Ondertussen zonk de auto, en het lukte de vier jongens niet om een ruit in te slaan. 

Ruben: “Ik sloeg met mijn hamer heel hard op het zijraam. Maar ik kwam er niet doorheen. Ondertussen zag ik de moeder en haar kindje op de bijrijdersstoel zitten. Ze waren bang.”

'Het kindje had een bebloed gezicht en trilde helemaal'

Uiteindelijk lukte het Reinier om met zijn steen de achterruit van de auto in te slaan. “Maar de neus van de auto begon toen al te zinken”, zegt hij. “Dus de auto stond verticaal in het water.” Hij klom op de achterkant, en de moeder gaf haar kind aan, door de gebroken ruit heen. “Die trok ik er samen met Ruben uit.”

Ruben: “Het kindje had een bebloed gezicht en trilde helemaal. Reinier is ermee naar de kant gezwommen, en toen klom de vrouw op eigen kracht uit de auto. Ik wilde samen met haar even op de auto uitrusten voordat we naar de kant zwommen, maar binnen een paar seconden zonk de auto weg, naar de bodem.”

Pas toen iedereen veilig op de kant stond, kwam de brandweer aanrijden. De auto was toen al helemaal gezonken. “We hebben echt veel geluk gehad”, zegt Ruben. “Het was in dat kanaal zes meter diep. Binnen twee minuten hebben we die vrouw en haar kind uit de auto gehaald, en die zonk toen gelijk. Als we iets later waren geweest… Het was ons niet gelukt als de auto al onder water had gelegen.”

De moeder en haar kind zijn dus gered dankzij de snelle reactie van de mannen. Was die een paar seconden langzamer geweest, dan is het maar de vraag of de twee op tijd gered konden worden. Wetenschapper Ruud Hortensius denkt dat mensen sneller op noodsituaties reageren als ze er vaker aan bloot worden gesteld.


van links naar rechts: Wietse, Ruben, Reinier, burgemeester Eberhard van der Laan, Reinier en Rienk

“In een noodsituatie train je dat tweede proces, het proces van sympathie en compassie voor de slachtoffers”, zegt Hortensius. “Het wordt dan langzaam een reflex. Vergelijk het met judo. Het eerste dat je leert, is hoe je moet vallen. In het begin denk je daar nog over na, maar als je vaker valt, dan wordt het een reflex. Het tweede proces komt denk ik sneller en sterker op gang als je vaker in dit soort situaties terechtkomt. Je schiet dan dus sneller te hulp.”

Ruben merkte dat toen hij in februari het water in dook, vertelt hij. “In 2006 zag ik ook hoe een auto het water in reed. Het was tijdens de jaarwisseling, dus het was koud. Mensen sprongen het water niet omdat ze wisten dat ze dan onderkoeld zouden raken. Dus de auto zonk. Met inzittenden erin, terwijl wij toekeken.”

“Na anderhalf uur werd die auto uit het water gehaald. De mensen die erin zaten werden gereanimeerd. Het lukte niet. Ik heb daarna heel vaak gedacht: hoe komt het nou dat die mensen niet uit de auto zijn gehaald? Daar heb ik het wel moeilijk mee gehad. Toen die auto in februari in het water lag, moest ik wel even aan die mensen denken. Misschien dat ik daarom zelf ook zo snel in het water lag, ik wilde niet weer een auto met mensen naar de bodem zien zinken.”

Omdat de vier mannen in februari zo snel in actie kwamen, kregen ze een lintje. Die mochten ze ophalen in de ambtswoning van burgemeester Eberhard van der Laan. “Dat was een complete verrassing”, zegt Rienk. “Ik wist niet dat we een lintje kregen en verwachtte dat we alleen maar een handje zouden schudden met de burgemeester. Ik had mijn ouders dus ook niet uitgenodigd. Daar waren ze achteraf wel pissig over.”

“Ik had ook helemaal niet door hoe bijzonder het lintje was. Achteraf kwam ik erachter dat het de Erepenning voor Menslievend Hulpbetoon was. Dat is, na de Militaire Willems-Orde, de oudste dapperheidsonderscheiding in Nederland. Dat we die kregen, deed wel wat met me. Maar ook zonder dat lintje had ik die mensen gered”, lacht Rienk.

Hortensius denkt dat de hoeveelheid omstanders bij een ongeluk invloed heeft op hoe snel mensen te hulp schieten. “Hoe drukker het ergens is, hoe groter de kans is dat mensen afwachtend reageren.” Voor een onderzoek analyseerde hij de hersenactiviteit van mensen die naar een filmpje van een ongeluk kijken. Naarmate er meer toeschouwers te zien waren, nam de hersenactiviteit af.

“Je zou je dus kunnen afvragen waar je beter een ongeluk kunt hebben: in een drukke stad of op het platteland. Dat is weleens onderzocht, maar de onderzoekers kwamen er toen niet uit”, zegt Hortensius. “In de stad is het drukker, dus de kans neemt toe dat iemand wel snel reageert. Maar op het platteland kennen mensen elkaar beter, en dan neemt de empathie toe waardoor mensen ook sneller geneigd zijn om te helpen.”

“Als je zelf een ongeluk hebt gehad, is het in ieder geval slim om mensen persoonlijk aan te spreken. Lig je bijvoorbeeld op straat na een vechtpartij, dan helpt het om te zeggen: ‘Jij daar, met die groene jas, kan jij me overeind helpen?’ Dan schieten mensen je makkelijker te hulp.”

Door Lisa Boerop

 

Leve de lappendeken! Het gezin van de toekomst

Het gezin, met een biologische vader, een biologische moeder en 1,7 kind,  de hoeksteen van de samenleving? Niet lang meer, want modern family’s zijn in opkomst.

‘Tot de dood ons scheidt’: het mag dan heel romantisch klinken, maar steeds minder mensen streven het ook daadwerkelijk na. Het ideaal van de ‘eeuwige liefde’ wordt ingehaald door het  ideaal van ‘de gelukkige liefde’, in welke vorm die liefde zich ook aandient en hoe lang (of hoe kort) die liefde ook moge duren. Het resultaat? Een samenleving waarbinnen het standaardgezin steeds meer naar de achtergrond verdwijnt en plaatsmaakt voor een bonte verzameling van love hoppers, lat-relaties, bewust alleenstaande ouders, urban tribes en lappendekengezinnen. CBS-demograaf en UvA-hoogleraar Jan Latten en trendwatcher Lieke Lamb schijnen hun licht op de rappe opkomst van de ‘modern family’.

Voor wie er nog aan twijfelt of het tijdperk van het ‘doorsnee-gezin’, met twee getrouwde ouders en hun biologische kinderen, daadwerkelijk op z’n einde loopt, eerst maar eens kijken de cijfers. En die liegen er niet om. In 1995 was 1 op de 20 stellen met kinderen niet getrouwd. Nu is dat 4 op de 20. Meer dan de helft van de eerstgeborenen is tegenwoordig een kind van ongetrouwde ouders. In 2020 wordt naar schatting veertig tot vijftig procent van de huishoudens in ontwikkelde landen gevormd door één persoon. En ook in Nederland kunnen we de komende jaren een ware explosie van het aantal eenpersoonshuishoudens verwachten. De komende 25 jaar komen er maar liefst 1 miljoen alleenstaanden bij, zo blijkt uit cijfers van het CBS. Telde ons landje in 2006 nog 2,5 miljoen singles, in 2025 zal dat aantal gestegen zijn naar 3,3 miljoen.


Nieuw ideaal
Maar dat 3,3 miljoen mensen straks officieel een eenpersoonshuishouden vormen, betekent nog niet dat deze 3,3 miljoen mensen helemaal geen relatie hebben (gehad).  Want volgens CBS-demograaf Jan Latten komt de opmars van het aantal alleenstaanden niet doordat mensen tegenwoordig liever alleen zijn, maar doordat ons beeld van hoe liefde, relaties en gezinnen eruit moeten zien, in rap tempo verandert. ‘‘Samen met iemand gelukkig zijn, is voor veel mensen nog steeds het ideaal. Maar de verschillende manieren waarop mensen samen gelukkig kunnen zijn, nemen wel toe. Je zult steeds meer diversiteit zien in de verschillende relaties en manieren van samenleven. Het hoeft niet meer per se in de vorm van een traditionele man-vrouw-relatie. En het hoeft niet meer per se door te trouwen of  voor het leven.’

‘Sinds de jaren tachtig is het voetstuk waar het klassieke gezin op rust steeds meer gaan wankelen,’ legt Latten uit. ‘De invloed van de kerk nam af, steeds meer mensen gingen scheiden, ze stelden hun kinderwens uit of besloten vrijwillig kinderloos te blijven. Daarnaast was er de opkomst van het homohuwelijk en de emancipatie van de vrouw, die niet langer een partner nodig had om financieel onafhankelijk te zijn.’ Volgens trendwatcher Lieke Lamb heeft het afnemen van de aantrekkingskracht van ‘tot de dood ons scheidt’ dan ook vooral met vooruitgang te maken. ‘Vroeger was het vinden van “de ware” bittere noodzaak. Je had een partner nodig om zelfstandig te kunnen wonen, sociale status te krijgen en het financieel te kunnen rooien,’ legt ze uit. ‘Nu dat niet meer zo is, stellen steeds meer mensen zich de vraag: me voor altijd aan iemand binden, waarom zou ik eigenlijk?’

'Liefde is niet voor het leven, maar op elk moment een keuze'

Geluk als je soulmate
‘De zoektocht naar de ware liefde heeft plaatsgemaakt voor de zoektocht naar het eigen geluk,’ aldus Jan Latten. ‘Waar het voorheen nodig was om partnerschappen te smeden om er financieel en sociaal sterker voor te staan, zijn we nu welvarend genoeg om ons vooral met ons eigen geluk bezig te houden. We stellen niet meer de vraag: levert deze relatie mij zekerheid op? Maar: maakt deze relatie mij gelukkig? Kom ik aan mijn trekken? Kan ik alles uit het leven halen wat ik wil? En als het antwoord nee is, dan kun je tegenwoordig scheiden of de relatie verbreken en later weer een nieuwe relatie aangaan, zonder dat het een publiek schandaal is. Liefde is zo niet meer vanzelfsprekend een commitment voor het leven, maar op elk moment een keuze geworden.’

Volgens trendwatcher Lieke Lamb sluit deze ontwikkeling dan ook naadloos aan op de on demand-trend die je ook breder in de samenleving ziet. ‘Mensen hoeven niet zo nodig meer dingen te bezitten. Ze willen er gebruik van maken als ze er behoefte aan hebben. Het klinkt een beetje cru, maar zo is het ook steeds meer met de liefde. Waarom samenwonen als je elkaar ook kunt zien als je er zin in hebt? Waarom een gezin stichten als je ook samen een kind kunt krijgen in co-ouderschap en vriendschappelijk overleg? Waarom je voor het leven vastleggen als je ook kunt kijken hoe lang je het leuk vindt met elkaar? Ik zie het nu al bij mijn eigen dochter,’ vertelt Lamb. ‘Zij is zestien, heeft een vriendje, maar het idee dat ze straks voor altijd bij een man zal blijven, die voor haar kan zorgen? “Wat een onzin mam,” zegt ze dan. “Ik zorg gewoon voor mezelf.”’

Modern Family woordenboek

Patchwork family of lappendekengezin: samengesteld gezin. Ofwel: een gezin waarvan één of beide ouders kinderen heeft uit eerdere relaties en waarvan de ouders gezamenlijk eventueel ook kinderen hebben.

BAM-moeder: Bewust Alleenstaande Moeder

Urban Tribe: een (al dan niet samenwonende) groep vrienden die in een grote stad wonen en  samen een hechte ‘familie-achtige’ gemeenschap vormen.

Framily: een familie bestaande uit vrienden. Eigenlijk een ander woord voor ‘urban tribe’.

LAT-relatie: een relatie waarbij het stel er bewust voor kiest niet samen te wonen.  

Vaderhuizen en urban tribes
Maar niet alleen jongeren zetten vraagtekens bij het ‘lang en gelukkig’-ideaal. Jan Latten: ‘Steeds meer ouderen kiezen ervoor om na een scheiding of het overlijden van een echtgenoot niet opnieuw te trouwen. Ze blijven liever single of kiezen voor een lat-relatie. Wel de gezelligheid, niet het gedoe. Er komt dan ook een steeds grotere nadruk op het sociale aspect van woonvoorzieningen. Mensen die wel allemaal hun eigen appartement hebben, maar samen een tuin, washok of ontmoetingspleintje delen. In een samenleving waarin het gezin niet langer  ‘normaal’ is, zie je steeds meer manieren van samenleven ontslaan. Gescheiden mannen die samenwonen in een zogenaamde “vaderhuis”, zoals in de serie Divorce. Vriendengroepen die samen een urban tribe vormen, zoals de groep acteurs rondom Carice van Houten en Halina Reijn.’ Lieke Lamb: ‘Steeds meer mensen willen zelfstandig zijn, maar wel deel uitmaken van een gemeenschap. En die gemeenschap hoeft niet meer per se de eigen familie of het eigen gezin te zijn.’

Al die verschillende manieren van samenleven, zorgen er ook er dus voor dat het begrip ‘gezin’ steeds meer verschillende gezichten krijgt. ‘Het aantal patchwork family’s, ofwel lappendekengezinnen zal de komende jaren flink toenemen,’ zegt Jan Latten. ‘Steeds meer kinderen zullen opgroeien in samengestelde gezinnen en meerdere (stief-) papa’s en mama’s en (stief- en/of half-)broertjes en zusjes hebben. Steeds minder kinderen wonen gedurende hun hele jeugd bij hun beide biologische ouders.’ Volgens Latten komt dit door de veranderende kijk op liefde, maar ook door technologische vooruitgang. Zo is het door de opkomst van het internet  en moderne vruchtbaarheidstechnieken gemakkelijker geworden voor homoseksuele koppels, bewust alleenstaande moeders of zelfs goede vrienden om een eventuele kinderwens in vervulling te laten gaan.

Opkomst van de lappendeken
Jan Latten: ‘Je ziet dat liefdesrelatie en ouderschap steeds meer los komen te staan. Een interessante ontwikkeling. Bleef je vroeger koste wat het kost bij elkaar, omwille van de kinderen, tegenwoordig wordt het veel normaler gevonden dat je een einde maakt aan een huwelijk of relatie die niet meer aan de verwachtingen voldoet. Het idee dat je een mensenleven meerdere betekenisvolle relaties of grote liefdes kan tellen, wordt

'Kinderen hebben stabiliteit nodig, maar dat kan in veel vormen'

steeds meer omarmd. Waar het gezin nu nog de norm is, zal de maatschappij in de toekomst dus ook steeds meer ingericht worden op andere manieren van samenleven. De wetgeving zal worden aangepast, zodat het bijvoorbeeld gemakkelijker wordt om geld na te laten aan mensen buiten de directe familie, met wie je niet getrouwd bent. En er zullen steeds meer verschillende soorten co-ouderschapconstructies bijkomen.’ De definitie van ‘een gezin’ die de overheid hanteert is nu al veranderd van ‘een gehuwd paar met hun biologische kinderen’ naar ‘elk leefverband van één of meer volwassenen die verantwoording dragen voor verzorging en opvoeding van één of meer kinderen.’

Maar zijn kinderen er niet bij gebaat om op te groeien in een ‘normaal’ gezin? Of is dat idee inmiddels achterhaald? ‘Kinderen hebben veiligheid en stabiliteit nodig,’ zegt Lieke Lamb. ‘Maar in welke vorm je kinderen die stabiliteit het beste kunt bieden, daar verschillen de meningen steeds meer over. Is een gezin met ouders die bij elkaar blijven terwijl ze ongelukkig zijn stabieler dan twee mensen die in harmonie tot een co-ouderschap besluiten? Daar kijken mensen heel verschillend tegenaan. Je zult in de toekomst dan ook steeds meer mensen zien die hun eigen ideale vorm bedenken. Zo zie je nu ook al stellen die afspreken om in elk geval samen kinderen te krijgen en op te voeden en elkaar daarna weer vrij laten. Je ziet meer homostellen die kinderen krijgen, vrienden die samen voor het ouderschap kiezen of gezinnen waarbij de grootouders een grote rol spelen. Een ding is zeker: je krijgt steeds meer diversiteit. Steeds meer modern families en lappendekengezinnen. Met hun eigen samenstellingen en regels. Daar zitten nadelen aan en daar zitten voordelen aan. Maar saaier wordt het in elk geval niet.’

Hoe de ‘hoeksteen’ verandert

Meer dan de helft van de eerstgeborenen is tegenwoordig een kind van ongetrouwde ouders
Het percentage kinderen waarvan de moeder ongetrouwd is stijgt al jaren, vooral sinds de jaren negentig.
In 1995 was 1 op de 20 stellen met kinderen niet getrouwd. Nu is dat 4 op de 20.
De komende 25 jaar komen er maar liefst 1 miljoen alleenstaanden bij, zo blijkt uit cijfers van het CBS.
Telde ons landje in 2006 nog 2,5 miljoen singles, in 2025 zal dat aantal gestegen zijn naar 3,3 miljoen.
Het aantal BAM's (bewust alleen staande moeders) stijgt. In 2000 werd 10 procent van de aanvragen bij spermabank ingediend door alleenstaanden, nu is dat bijna de helft.
In 2020 wordt naar schatting veertig tot vijftig procent van de huishoudens in ontwikkelde landen gevormd door één persoon.

Door Floor Bakhuys Roozeboom

Iets lekkers bij de koffie?

In samenwerking met Twix

Niets is zo op en top Nederlands als het koekje bij de koffie. Maar wist je dat het ook anders kan? Topbarista Jessica Tolboom stelt de ideale aangeklede koffie samen die het best tot z’n recht komt. Niet met een koekje, maar met een Twix.

“Het bittere van koffie met het zoet van karamel, biscuit en chocola, dat is natuurlijk een een-tweetje”, zegt barista Jessica Tolboom over de combinatie koffie met een Twix. Tolboom weet waar ze over praat. Met haar bedrijf Koffierevolutie leidt ze jaarlijks tal van barista’s op tot echte koffieconnaisseurs die niet alleen alles over de grondstoffen weten, maar ook over de bereiding en de presentatie.

Krachtige, uitgesproken smaak
Tolboom zegt dat Nederlanders de afgelopen tien jaar steeds meer ‘koffiedeskundig’ zijn geworden. “Oorspronkelijk kenden we alleen Roodmerk. Dat is koffie gemaakt van de Robusta, een opvulboon met een donkere, pittige, soms rubberachtige smaak.” Volgens Tolboom heeft die boon onze smaak als koffiedrinkende natie lange tijd bepaald. De laatste jaren ziet ze dat gelukkig veranderen. 

Het is die andere boon, de Arabicaboon, die steeds geliefder wordt onder koffiedrinkers. De Arabica maakt koffie juist zo veel interessanter, stelt de barista. “De Arabica komt in talloze variëteiten en blends voor en heeft een hele krachtige, uitgesproken smaak”, zegt ze. “Steeds meer mensen weten dat onderscheid te maken en zijn in staat een kwaliteitskoffie te herkennen.”

Ze is niet de enige die zich inzet voor het verrijken van de Nederlandse koffiecultuur. Want naast de toegenomen interesse voor in wat er in het kopje zit, wordt er ook steeds meer aandacht besteed aan wat er op het schoteltje ligt.

Gezelligheid
Traditioneel wordt het koekje bij de koffie gezien als een typisch Nederlands fenomeen. Samen aan de keukentafel met in het midden de koektrommel. Het is een uiting van gezelligheid en gastvrijheid. Eentje die door buitenlanders soms een beetje vreemd wordt bekeken: want na één koekje gaat de deksel weer op de doos.

Volgens Tolboom kun je veel meer uit dat koffie-met-iets-lekkers moment halen. Niet alleen door eens iets anders te serveren dan een saai mariakaakje, zoals een lekker Twix, maar ook door de koffie zelf onder handen te nemen. Het gaat er volgens haar om een ideale smaakcombinatie te zoeken. Neem de sterke kanten van koffie en combineer die met karamel, biscuit en chocola.

Spannende koffie
Ingrediënten hiervoor zijn gewoon in het keukenkastje terug te vinden, verklapt ze. “Je kunt zo veel spannende, creatieve dingen doen met koffie. Met een beetje kaneel creëer je al een hele nieuwe smaak.”

Neem bijvoorbeeld deze koffie met een Twix, lekker warm van smaak en de ingrediënten vind je gewoon in je keukenkastje:

Voor twee personen: 

2 dl melk
2 el honing
Een snufje kaneel
2 tl cacao
2 dl sterke, hete koffie

Bereiding:

Zet koffie voor twee personen
Breng de melk aan de kook
Roer de honing en kaneel er door, laat de melk nogmaals opkoken
Voeg de cacao toe. Verdeel de melk over de kopjes en vul tot de rand op met koffie. Direct serveren, lekker met een Twix er bij (wel eerlijk delen!).

En wie een avontuurlijker koffiemoment wil beleven, bouwt een feestje met deze lekkere ijskoffie:

Voor 2 personen: 

1 rijpe banaan
4 shots espresso
2 handjes ijsklontjes
2 theelepels kaneel
2 glazen volle melk
2 eetlepels chocolade stukjes

Bereiding:

Doe alle ingrediënten in de blender en wacht tot het een romige massa is geworden. Serveer in een mooi glas en genieten maar.

De wildernis in je achtertuin

Oké, het zijn misschien geen olifanten, giraffes of slingerapen. Maar ook middenin de stad of in de tuin komt genoeg wilds voor, van vossen tot ijsvogels, van padden tot hazen. Als je maar goed om je heen kijkt. RTL Nieuws presentator Merel Westrik ging op jacht met haar camera en maakte er een film over, die deze week ook draait op het Wildlife Film Festival in Rotterdam. Hier vertelt ze hoe haar liefde voor stadsnatuur ontstond en welke dieren je allemaal kan tegenkomen. Gewoon in je eigen achtertuin.

Je hebt het niet door. Als je lekker in je achtertuin zit, op het balkon staat of over straat loopt. Maar je wordt door meer dierenogen bekeken dan jij dieren ziet. Zelfs in de stad? Zelfs daar. Ik had dat ook jarenlang niet door.

Ik groeide op tussen de weilanden in een klein dorpje. Ving kikkerdril in slootjes, viste op brasems, zocht nesten en baby-haasjes. Weidevogels, ganzen, wilde eenden, de natuur was overal. In het voorjaar lag ik uren bij nesten die ik vond. In de hoop dat ik op een dag een ei zou zien uitkomen. Ik had een prachtig kinderboek waarin een meisje een babyeend als vriend had. Die mocht mee in bad, naar school, je begrijpt, dat wilde ik ook.

Het werd geen eendenei, maar een kievitsei. Ik was acht. Het was trouwens een stuk minder romantisch dan in m'n boek. Er kwam geen schattig bolletje dons uit het ei, maar een blubberig nat hoopje veren. Na twintig minuten voorjaarszon trok het kleintje bij tot een vlekkerig bolletje wol met kleine glimoogjes. Stuntelig werden de eerste stappen gezet. De baby kievit ging mee in mijn jaszak. Tot een boze moeder me terug stuurde het weiland op. En ik huilend weer afscheid nam boven het nest.

Ik werd ouder, verruilde de weilanden voor de stad, de liefde voor buiten zijn voor binnen hangen met eerste vriendjes. Tot ik een jaar of 15 later met de stadecoloog van Amsterdam, Martin Melchers, weer over een weiland liep. Niet in Westzaan, maar in Amsterdam. In de haven. Ik werkte bij AT5, moest een reportage maken over de eerste tekenen van de lente. En liep achter Martin aan op zoek naar het eerste kievitsei. We vonden een nest. En voor ik het wist, lag ik weer, net als toen, met m'n buik in het gras naar een ei te turen.

Het ontroerde me. En ik besefte hoeveel plezier ik had vroeger, al die middagen, op al die landjes. Die dag besloot ik dat ik vaker met Martin mee moest. En dat ik die oude liefde voor de natuur niet nog eens ging vergeten.

Er kwamen regenlaarzen en nieuw avontuur. Want Amsterdam is een geweldige stad voor wilde natuur. Ook al zou je dat in eerste instantie niet denken. Op de hoogste gebouwen in de stad broeden slechtvalken. Op het ABN AMRO gebouw, op de Zuidas. Bij de ING zit een paartje met uitzicht op de Amsterdam Arena.


Er wonen vossen op meerdere plekken. Dit jaar wandelde er al eentje door de Jordaan en lag er een vos onder een brug in het centrum. Ringslangen zonnen in het Amsterdamse Bos. IJsvogels badderen in Noord. En in de grachten krioelt het van de Chinese Wolhandkrabben. Eekhoorns, rugstreeppadden, spechten, exotische mossels, hazen. Voor wilde natuur hoef je echt niet op safari naar Afrika, die is veel dichterbij dan je denkt.

Wilde films

Van 27 t/m 30 oktober wordt in Rotterdam de tweede editie van het Wildlife Film Festival gehouden. Met de beste natuurfilms en -documentaires van het moment. Met dit herfstweer ideaal natuurlijk, om lekker in de bios van de natuur te genieten zonder naar buiten te hoeven. Opvallend dit jaar is het grote aantal onderwaterfilms, maar je ziet hier bijvoorbeeld ook 'Light on Earth': het nieuwste van sir David Attenborough. Ontmoet daarnaast Ruben Smit bij zijn nieuwste film 'Levende Rivier', of ontdek de andere kant van RTL Nieuws presentatrice Merel Westrik met haar film 'Amsterdam Wildlife'.


Geen zin in de bios? Maar wel zin in wat meer leven in je eigen achtertuin of op je balkon? Hier wat tips:


Altijd al een egel in je tuin gewild? Stop dan met aanharken! Egels houden van rommel. Bladeren, stapels takken, liefst nog een composthoop in de hoek ergens. Een egelhuisje doet het ook goed. Kan 'ie lekker beschut z'n winterslaap houden. Wormen, kevers, slakken, de egel is er dol op. Maar kattenvoer laat ie ook zeker niet staan. En zo'n gat in de heg, als bij Jip en Janneke, is ook een goed idee, een afgesloten tuin komt een egel niet binnen.


Niets vrolijkers dan de halsbandparkiet. De vliegende appel onder de vogels. Prachtige kleuren, krijst wat hard, maar 's ochtend wakker worden en op je balkon een rijtje zien zitten zorgt voor een goed humeur de rest van de dag. Maar hoe krijg je een rijtje halsbandparkieten op je balkon? Tip: een plank met appels erop gespijkerd. Pinda's ertussen. Onweerstaanbaar.

Zucht. Had ik maar een tuin. Als ik er een had, zou ik een vijver graven. Padden, salamanders, de bruine kikker, libellen. Ze komen vanzelf, maar je kan de natuur natuurlijk altijd een handje helpen door met je schepnet in het voorjaar een dot kikkerdril uit een slootje ergens te halen. Krijg je er gratis watervlooien en andere waterinsecten bij. Mussen en spreeuwen komen lekker badderen, Kortom: een vijver levert je uren plezier aan turen op.

Door Merel Westrik

De fijnste wekapps

1. Koffie wekker The Barisieur helpt je met wakker worden

Opstaan door de geur van verse koffie en ‘m vervolgens direct drinken. Wie wil dat nou niet? Juist, dat dachten de makers van The Barisieur ook! Hoe ’t werkt? Heel simpel. Je geeft de koffiewekker door rond welk moment je gewekt wil worden door de geur van koffie. De inductie plaat wordt op het juiste moment verwarmd. Het water stroomt daarna de roestvrijstalen filter in en de koffie wordt vervolgens in het kopje gedruppeld. Voilà je verse koffie is gemaakt en de wekker zal afgaan! 

Lijkt het je wat? Je kunt deze speciale wekker hier alvast pre-orderen voor ongeveer €250,-

2. De app Snorelax maakt je wakker als er file staat

Je kunt een halfuurtje eerder opstaan om eerder te vertrekken, maar als er file staat, dan ben je vaak toch te laat. De app Snorelax maakt je daarom precies op het tijdstip wakker zodat je tóch op tijd bent op je werk of voor een belangrijke meeting!

Hoe het werkt? Je laat aan Snorelax weten hoe laat je ergens moet zijn en hoe lang je ’s ochtends nodig hebt om je klaar te maken. Aan de hand van verkeersinformatie en jouw gegeven informatie, bepaalt de app hoe laat je wekker gaat. Dus, staat er een file op jouw route? Dan gaat de wekker wat eerder. Handig!

Prijs: €1,99
Beschikbaar voor: iOS

​3. Met deze wekker-app word je direct aan het werk gezet

De app Walk Me Up maakt je niet alleen wakker maar zorgt er ook direct voor dat je in actie komt. De wekker gaat namelijk pas uit als jij een X-aantal stappen hebt gezet. Dit aantal stappen mag jezelf instellen en dat is fijn, want als het er bijvoorbeeld maar 20 waren geweest dan had ik na mijn ochtendplasje gewoon weer verder kunnen slapen. Nu stel je ‘m dus hoger in en moet je even doorzetten wil je de luide wekker uitkrijgen.

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS Android

​4. Wakker worden met een sexy mannenstem

Deze wekker-app zorgt ervoor dat je gewekt wordt door een sexy man. Oeh-la-la! Laten we eerlijk zijn, er is toch niets fijner als iemand ’s ochtends tegen je zegt: “Goodmorning beautiful” of “Time to wake up gorgeous” met Frans-accent. Je kunt kiezen uit acht verschillende mannen. Of nou ja, hun stemmen dan. Zoals een Frans, Brits, Italiaans, Amerikaans of zwoel Spaans accent. Deze sexy stemmen maken je op een hele fijne manier wakker. Is weer even iets anders dan het vervelende gepiep van je wekker! 

De app is gratis voor de Amerikaanse en Franse stem, voor de overige stemmen moet je €0,99 betalen.

Prijs: gratis
Beschikbaar: voor iOS

​5. Lekker slapen met Luna

Op je buik, op je zij, toch maar op je buik, onder de dekens, één been uit de dekens. Urenlang zijn we aan het draaien in bed voordat we eindelijk een fijne positie hebben gevonden. De Luna matrashoes tovert elk doodgewoon bed om in een slim bed zodat je heerlijk slaapt en nog lekkerder wakker wordt!

De matrashoes leert jouw slaappatroon kennen en maakt aan de hand daarvan aanbevelingen. Je hoeft dus niks zelf in te vullen! Luna programmeert zichzelf en zorgt voor de perfecte temperatuur. De matrashoes is zelfs zo slim dat 'ie dankzij dubbele temperatuurzones jouw kant van het bed een andere temperatuur kan geven dan die van je lief. De gadget houdt verder je hartslag en ademhaling bij om zo te weten in welke fase jij je van je slaap bevind.  

De bijbehorende wekker houdt deze slaapfases in de gaten en zorgt ervoor dat je gewekt wordt wanneer je in de lichte slaapfase zit. Hierdoor word je makkelijk wakker en kan je de dag een stuk frisser beginnen! Er kan vervolgens zelfs een automatisch signaal verstuurd worden naar je koffiemachine, zodat je gelijk een kop koffie kan pakken. Need I say more?! 

Je kunt de slimme matrashoes hier bestellen voor ongeveer €200,- >

Nina Verberne is vergroeid met haar iPhone en chief editor van Always with, dé techsite speciaal voorvrouwen. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige know-how te delen!​

'De spullen vlogen door de zaak. Waar de klanten bij waren'

Ben jij weleens verliefd geworden op een collega? Dat vroegen we jullie op Facebook, vorige week, naar aanleiding van het verhaal van Femke en Rick. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek kent zo'n 4% van alle Nederlandse stellen elkaar van de werkvloer. Maar er reageerden zoveel mensen dat het er zomaar veel meer zouden kunnen zijn. 

Een van hen is Guido (28). Dit schreef hij op Facebook: 

Daar wilden we natuurlijk meer van weten. Guido vertelt wat er precies gebeurde, zeven jaar geleden. "Ik werkte in een bioscoop, maar wilde weleens wat anders. En dus ging ik solliciteren, bij een friettent op het station. Ik kwam voor het gesprek en daar stond Jan (gefingeerde naam, red) achter de toonbank. Hij viel me direct op als leuke jongen. Maar ik was op dat moment nog met mijn vriendin. Ik werd aangenomen en Jan en ik werden collega's van elkaar. We hadden een enorme klik en het duurde niet lang voordat ik verliefd op hem werd. Erg verwarrend natuurlijk, want ik wist nog geeneens dat ik op mannen viel. De relatie met mijn vriendin liep dan ook stuk. Met Jan was er toen nog niets gebeurd overigens, en mijn ex en haar familie hebben me toen juist erg geholpen. En het allermooiste was dat Jan ook verliefd op mij bleek te zijn."

Uit al jullie reacties blijkt dat dat heel vaak voorkomt. Veel mensen die begonnen als collega's, zijn nu al jaren gelukkig een stel:


Hoewel het soms ook bij een scharreltje bleef.


Voor Guido en Jan begon het ook allemaal stiekem. Maar ja, het station waar ze werkten is natuurlijk een openbare plek en ze werden hand in hand gespot. "Vanuit het bedrijf werd liefde op de werkvloer niet getolereerd. Dus we gingen met lood in de schoenen naar onze baas om het op te biechten. Maar zij reageerde gelukkig heel goed. We mochten allebei bij de friettent blijven werken, zolang we maar geen relatiedrama's op de werkvloer zouden uitvechten." Dat ging een paar maanden lang goed. Maar uiteindelijk bleken de twee toch niet zo goed bij elkaar te passen. En werd het toch nog drama. Guido: "We probeerden het allebei netjes te houden. Maar er zaten nog zoveel emoties nadat het uitging. Kleine irritaties groeiden uit tot enorme ruzies. Soms vlogen de spullen door de zaak, waar de klanten bij stonden. Dat kon natuurlijk echt niet."

De baas van Guido en Jan had een probleem. Twee werknemers ontslaan was niet handig, en bovendien had ze veel begrip voor hoe moeilijk de twee het hadden. Vooral voor Guido, die net uit de kast was. "Uiteindelijk mochten we er allebei blijven werken, en roosterde ze ons niet meer samen in. Dat heeft nog wel een tijdje zo geduurd. Heel soms, als het echt niet anders kon, hebben we nog samen gewerkt. Dat ging wel, maar gezellig is het niet meer geworden tussen ons. Het was een opluchting toen ik een andere baan kreeg. Sinds kort wonen we trouwens wel in dezelfde wijk en komen we elkaar nog weleens op straat tegen. Inmiddels is alle emotie er wel een beetje af, dus dat is geen probleem."

Guido is zeker ook niet de enige bij wie het misliep. Kijk maar naar de reacties van Huub en Barry:

Het is dus een risico, iets beginnen met die ene leuke medewerker. Guido: "Ik zou het niemand  aanraden. Hoe verliefd ik ook ben, ik denk wel drie keer na voordat ik het ooit nog met een collega aanleg."

Door Peper Hofstede

Sticky toffeepudding met geroosterde vijgen

In samenwerking met Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Dit recept heeft al het goede van een klassieke sticky toffeepudding maar de dadels zijn vervangen door vijgen. Het resultaat is een zoete warme, fluffy cake met originele karamelsaus, opgediend met zachte, geroosterde vijgen. Zeg daar maar eens nee tegen!

Voor 8 personen

Ingrediënten:

  • 175 gram eetklare, gedroogde vijgen, fijngehakt
  • 1 tl baking soda
  • 160 gram boter
  • 150 gram lichtbruine basterdsuiker
  • 2 grote scharreleieren
  • 200 gram zelfrijzend bakmeel
  • 1 tl vanille-extract

Voor de vijgen uit de oven

  • 8 stevige, rijpe, verse vijgen, doormidden
  • 2 el heldere honing

Voor de dadelkaramel

  • 75 gram dadels, fijngehakt
  • 4 el kokosolie, gesmolten

Bereiden:

Verhit de oven tot 180 C (160 C hete lucht). Vet een bakblik van 20 x 30 cm in en bedek de binnenkant met bakpapier. Leg de verse vijgen met de snijkant omhoog in een aardewerk ovenschaal en bedruppel ze met de honing. Zet ze ca. 15 minuten in de oven; ze moeten gaar zijn, maar mogen niet uit elkaar vallen. Haal ze uit de oven en laat ze tot kamertemperatuur afkoelen.

Leg de gedroogde vijgen met 300 ml water in een pan en zet hem op niet te hoog vuur. Breng aan de kook en laat ca. 20 minuten pruttelen of tot het water tot de helft is ingekookt en de vijgen zacht zijn. Pureer ze met een staafmixer en roer er de baking soda door. Houd het apart.

Neem een elektrische mixer en klop in een grote kom een lichte en luchtige massa van de boter en suiker. Voeg een voor een de eieren toe en klop na elke toevoeging weer goed (als je de eieren er tegelijk in doet, kunnen ze schiften).

Spatel de vijgenpuree, de bloem en het vanille-extract door het puddingmengsel. Het moet een glad beslag worden. Giet het in het bakblik en zet het 20 -25 minuten in de oven.

Maak intussen de dadelkaramel. Doe de fijngehakte dadels in een pan met 180 ml water en kook ze in ca. 5 minuten zacht. Doe ze in een keukenmachine met de gesmolten kokosolie en draai er een gladde massa van.

Check de cake – die moet gerezen zijn en stevig aanvoelen, en als je een saté-prikker in het midden prikt, moet die er schoon uitkomen. Haal ’m uit de oven, laat iets afkoelen en snijd in 8 royale stukken.

Overgiet de porties voor het opdienen met dadelsaus en leg er een paar halve vijgen uit de oven bovenop.

Vers!
Het nieuwe kookboek VERS! van Donal Skehan staat boordevol toegankelijke recepten waarvan er zeker een aantal in je vaste repertoire terechtkomen. Van heerlijke maaltijdsoepen en frisse salades tot aromatische stoofpotjes en goddelijke taarten: dit boek voorziet in vrijwel elke behoefte. Met flair en enthousiasme deelt Donal Skehan zijn liefde voor koken met de lezer. Door goede keuzes te maken en de tijd te nemen om te koken en te eten, heeft hij de perfecte balans tussen lekker en gezond gevonden.


Titel: VERS!
Auteur:  Donal Skehan
Prijs: € 24,99
ISBN: 9789046821299
Uitgever: Nieuw Amsterdam

 

 

 

 

 

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Alleen maar winnen: het Beursspel

In samenwerking met ING Sprinters

“Regel 1: verlies nooit geld. Regel 2: vergeet nooit regel 1.” Het is misschien wel de beroemdste uitspraak van superinvesteerder Warren Buffett. De 86-jarige tycoon begon al op jonge leeftijd met beleggen en vergaarde zo zijn miljardenimperium. Want ook op de beurs geldt: jong geleerd is oud gedaan. En spelenderwijs is natuurlijk de allerleukste manier om iets te leren. Jack Zwart* (54) is amateur-belegger en boert goed op de beurs. Michael van Barneveld (28) won vorig jaar het RTL Z Beursspel. Alles wat leuk is aan beleggen, in vijf vragen:

Hoe lang beleg je al?

Jack: “Ik begon in 2008, toen net de hele boel gecrasht was. Ik was altijd al geïnteresseerd in de financiële wereld. Nu was alles zó goedkoop, ik dacht: lager dan dit kan het niet. Prima moment om in te stappen dus. En zo is het ook uitgepakt, want sindsdien is de beurs eigenlijk alleen maar gestegen.”
Michael: “Ik beleg helemaal niet. Tenminste niet in het echt. Wel heb ik al twee keer meegedaan aan het Beursspel. Dat is net alsof je echt belegt, alleen kost het dan niks. En vorig jaar heb ik nog gewonnen ook! Ik vind het hartstikke leuk, dus dit jaar speel ik weer mee.”

Waarom beleg je?

Jack: “Ik ben niet materialistisch ingesteld en ik heb ook een prima salaris. Toch zie ik mijn winsten op de beurs echt als aanvulling op m’n inkomen. Daarnaast vind ik het gewoon leuk om te doen, het is een intellectuele uitdaging. In de acht jaar dat ik het nu doe, heb ik enorm veel bijgeleerd. En je moet de maatschappelijke ontwikkelingen goed bijhouden; wat gebeurt er bijvoorbeeld op de beurs als een centrale bank besluit de rente te verlagen? Of als de werkloosheid daalt? Zo leer je patronen herkennen en word je er steeds beter in. En misschien ga ik nog wel eens een mooie reis maken van de opbrengsten.”
Michael: “Ik snapte er eerst echt helemaal niets van, en nu heb ik heel veel geleerd en zelfs een keer gewonnen. Je moet allerlei nieuwe termen leren kennen, maar je krijgt ook veel uitleg erbij, bijvoorbeeld in de vorm van webinars. En je kan met anderen ervaringen uitwisselen op de Beursvloer, dat is een soort forum. Daar leer je van elkaar.”

Wat win je ermee en hoe doe je dat?

Jack: “Ik verdien echt heel aardig bij. En dat komt vooral omdat ik er verstandig mee omga. Stel: ik koop een aandeel voor 7 euro. Dan kan ik al heel tevreden zijn als ik het daarna voor 7.30 euro kan doorverkopen. Dan pak je maar weinig winst, maar het is wel winst. Sommige anderen gaan altijd voor het maximale resultaat, met daarbij ook een hoger risico dat alles in één keer weg is. Ik heb wel het voordeel dat ik nergens specifiek voor spaar. Voor sommige mensen zijn hun beleggingen hun pensioen, dan staat er gelijk veel meer druk op.”
Michael: “De eerste paar weken dat ik het Beursspel speelde, ging het helemaal niet lekker. Maar ik leerde het steeds beter en na een week of drie belandde ik in de top 10. Daar ben ik ook niet meer uit geweest. Ik herinner me het absolute hoogtepunt: ik kocht op de Dow Jones een sprinter long, met een hele hoge hefboom. Een product waar je flink op kan verdienen en dat gebeurde ook: ik kocht die sprinters voor een paar centen, en had er binnen de kortste keren 200.000 euro bij. Dat ging op gevoel, maar mijn gevoel bleek uitstekend getimed. Ik probeer ook echt bij te houden hoe de markten zich ontwikkelen en het nieuws in de gaten te houden. Dit jaar kan je een reis naar Ibiza winnen, dus ik wil zeker nog een keer bovenaan komen te staan.” 

En, ben je regel 1 – verlies nooit geld – ooit vergeten?

Jack: “Ik beleg consequent in het midden van de bandbreedte, geen enorme toppen, maar ook geen enorme dalen. Er was wel een moment dat ik bijna een verliesorder had, toen SNS REAAL werd genationaliseerd. Gelukkig had ik net twee maanden daarvoor m’n aandelen al verhandeld en er een klein beetje winst op gemaakt. Het gaat over het algemeen goed dus, maar ik lig er sowieso niet ’s nachts wakker van. In het begin was ik nog veel nerveuzer, nu kan ik het gewoon op z’n beloop laten.”
Michael: “Nou, ik sta op dit moment wel op 20.000 euro verlies. Dan ben ik echt heel blij dat het maar een spel is. Maar goed, het Beursspel is pas net begonnen en er kan nog van alles gebeuren. Vorige keer stond ik ook niet direct bovenaan.”

Wat zijn je tips voor wie ook mee wil doen?

Jack: “Beleg nooit met geld dat je eigenlijk ergens anders voor nodig hebt. Toen ik begon had ik wat spaarcenten, die ik vrij kon besteden. Ik was al op vakantie geweest, had een apart pensioenpotje en geen nieuwe auto nodig. Dat is een fijn gevoel, want dan maakt het niet zoveel uit als het een keer niet lekker loopt.”
Michael: “Dat is voor mij ook de reden dat ik nu niet op de echte beurs beleg. Ik zou bijvoorbeeld nooit geld lenen om aandelen te kunnen kopen. Juist daarom is het Beursspel zo leuk, dan heb ik alvast geoefend voor als ik er wel geld voor heb. Dat is gelijk ook mijn tip voor mensen die ook willen meedoen aan het spel: doe niet alsof het om je eigen geld gaat. Juist op deze manier kan je wat meer risico nemen en kijken hoe het uitpakt. Je kan er niets mee verliezen, alleen maar winnen. Als het geen prijs is, dan ben je toch in ieder geval een ervaring en wat kennis rijker.”

Heb je de smaak te pakken en wil je ook meedoen met het RTL Z Beursspel? Je kunt je nog steeds inschrijven! Je begint met een fictief portefeuillebedrag van €100.000,00. Hiermee kan je aandelen, ETF's, sprinters, opties en fondsen aan- en verkopen. En wie weet win je een 8-daagse reis naar Ibiza, all inclusive, compleet met vlucht en transfer.

* Echte naam bekend op de redactie

Doctor Strange

Film van de week: Doctor Strange
Regie: Scott Derrickson
Met: Benedict Cumberbatch, Tilda Swinton, Mads Mikkelsen
Waardering: 4 sterren

Logica is een illusie. Tijd en ruimte kunnen worden omgebogen en er bestaan oneindig veel universa naast dat van ons. Dat klinkt als ingewikkeld gedoe, maar in de handen van Marvel is dit alles de basis voor gigantisch spektakel, waarmee ook superheld Doctor Strange de overstap van stripboek naar film maakt, in navolging van zijn Marvel-collega’s Thor, Iron Man, Deadpool en nog vele anderen.

Stephen Strange is een briljante neurochirurg, maar zijn arrogantie en ijdelheid maken hem geen prettig mens. Het deert hem niet, want hij leeft voor zijn werk en al het andere is ruis. Tot een hevig auto-ongeluk hem tot stilstand brengt. Zijn handen zijn dusdanig beschadigd dat hij niet meer kan opereren. Een wanhopige zoektocht naar genezing brengt de dokter naar de Himalaya, waar een mysterieuze leraar genaamd The Ancient One hem dingen leert die hij niet voor mogelijk hield.

Tilda Swinton nam de rol van The Ancient One op zich. Dat zorgde voor ophef, omdat het oorspronkelijke stripkarakter een oude, Aziatische man is. Alhoewel de critici zeker een punt hebben dat het vreemd is om Aziatische personages door een blanke acteur te laten spelen moet ook gezegd worden dat Swinton met haar androgyne voorkomen zeer geschikt is om een occult figuur te spelen. Ze heeft bovendien de juist toon te pakken; soms serieus, soms luchtig, maar altijd rap van tong. Ook hoofdrolspeler Benedict Cumberbatch weet zijn personage goed in te kleuren. Zelfvoldaan, maar charmant en voorzien van een droog gevoel voor humor.

"Het experimenteren met surrealisme en magie pakt goed uit"

Tijdens een uitvoerige training in de mystieke kunsten leert Doctor Strange zijn geest optimaal te benutten. Hij ondervindt hoe hij uit zijn lichaam kan treden, de tijd kan bevriezen en met een simpele handbeweging zijn omgeving kan transformeren. Vooral dat laatste levert verpletterende scènes op, waarbij hele steden binnenste buiten worden gekeerd. Dat gebeurt tijdens de strijd tegen de kwaadaardige vijand, die zoals gebruikelijk de wereld dreigt te vernietigen.

Doctor Strange is voorspelbaar, maar tegelijkertijd verrassend. Want naast de bekende knokpartijen wordt er heel wat aan psychedelische scènes op ons afgevuurd. En dat experimenteren met surrealisme en magie pakt goed uit. Marvel laat met deze aanvulling in hun lange reeks superheldenfilms zien dat ze nog altijd in staat zijn om de horizon van het genre letterlijk en figuurlijk te verbreden.

 Door Kita van Slooten

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!

Weekendagenda


Betaalbare kunst

Op de Affordable Art Fair in Amsterdam kun je ook met een kleiner budget mooie kunst kopen. Voor het 10e jaar tonen nationale in internationale galerieën kunst van vooral jonge kunstenaars, tussen 100 en 6000 euro. Eigenlijk zit er voor iedereen wel iets leuks bij. www.affordableartfair.com 

Populaire films

Het Leiden International Filmfestival toont films die op de grens tussen art-house en blockbuster zitten - echt een fijn festival om een goede, maar niet té moeilijke film te zien: www.leidenfilmfestival.nl. Tegelijkertijd vindt in Rotterdam het Wildlife Film Festival plaats met de mooiste natuurfilms: www.wffr.nl, terwijl in Eye in Amsterdam het Amsterdam Animation Festival is losgebarsten. Genoeg te zien dit weekend! 

Nacht van de Geschiedenis

In het Rijksmuseum wordt de Maand van de Geschiedenis afgesloten met de Nacht van de Geschiedenis. Interviews over het nieuwe boek over koningin Juliana, verhalen van Geert Mak en workshops met beroemde historici en 'op zaal' met conservatoren van het museum. Laagdrempelig, feestelijk en zeer informatief: www.rijksmuseum.nl.

Griezelen in het bos

Witte wieven, dwaallichtjes en dolende ridders ... wil jij ook griezelen in het bos, schrijf je dan in voor een van de Halloween-nachtwandelingen van Staatsbosbeheer: www.staatsbosbeheer.nl. Hardlopen in het donker kan ook dit weekend. In Leiden wordt de Klaas Vaak Droomtijdloop, een nachtmarathon, georganiseerd. De inschrijving is al gesloten, maar vaak is het nog mogelijk een startbewijs van iemand anders over te nemen. www.droomtijdloop.nl

Circusfestival in Liempde

Acht tenten en 60 circusvoorstellingen uit de hele wereld, gecombineerd met dans, muziek en theater. Overdag zijn er speciale kindervoorstellingen en worden en (circus-)workshops gegeven. En natuurlijk zijn er foodtrucks, winebars en een à-la-carte-restaurant. www.festivalcircolo.nl.

Volg Weekend Magazine op Facebook en Instagram. En wees als eerste op de hoogte van winacties via onze nieuwsbrief!