Donderdag 24 April
Menu Terug Zoeken
 
14 september 2012 13:31

Overgevoelige moslims

Neem een lachwekkend slechte speelfilm, doorspekt van beledigende verwijzingen naar profeet Mohammed, en in het Midden-Oosten heb je de poppen aan het dansen. Ultraconservatieve moslims tonen weinig relativeringsvermogen.

De film is werkelijk zo slecht gemaakt, dat je 'm niet serieus kunt nemen. Dat doen islamisten in Libië, Egypte, Jemen en andere Arabische landen wel. Ik vermoed dat nog geen vijf procent van die rellende demonstranten de film heeft gezien. Zoals met alles in het Midden-Oosten, zijn de verhalen en geruchten over de film al genoeg om islamitische ogen vuurrood te kleuren. De context van de film is irrelevant geworden. Dát er zo'n zondig filmpje bestaat, ook nog eens gemaakt in Amerika, is genoeg om Amerikaanse ambassades aan te vallen.

"De film is een broddelwerkje en zou - zonder alle ophef - door niemand serieus genomen zijn"

 

Misschien moeten degenen die verantwoordelijk zijn voor de dood van de Amerikaanse ambassadeur in de Libische stad Benghazi die film toch eens bekijken. Het is een broddelwerkje en zou - zonder alle ophef - nauwelijks bekeken zijn op YouTube en door niemand serieus genomen zijn. De speelfilm werd in het Arabisch vertaald en toen sloegen in de regio waar ik werk de stoppen door.

De film wordt nu gebruikt als reden om anti-Amerikaanse sentimenten in de Arabische wereld aan te wakkeren. Veel extreme moslims in het Midden-Oosten geloven dat Amerika met een kruistocht bezig is. De oorlogen in Irak en Afghanistan beschouwen ze als een heilige oorlog die het christelijke Amerika voert tegen de islam. De speelfilm, gemaakt door schimmige producenten, wordt nu aangewend als bewijs: "Zie je wel, Amerika haat moslims."

"In chaos is het makkelijk om meer chaos te veroorzaken"

Door de revoluties in Egypte en Libië konden de demonstraties zo uit de hand lopen. Onder de dictators Mubarak en Khadaffi zouden de protesten waarschijnlijk heel hard zijn neergeslagen. Fundamentele moslims waren altijd al de klassieke tegenstanders van de in de kern seculiere regimes die eens zo machtig waren in die landen. De situatie in Libië, waar op dit moment een zwakke overheid regeert, is bovendien erg instabiel; de meeste voormalige rebellen weigeren hun wapens in te leveren. In chaos is het makkelijk om meer chaos te veroorzaken.

In Saoedi-Arabië zit Hamza Kashgari al bijna negen maanden in een cel na een 'beledigende' tweet over de profeet. Saoedi-Arabië predikt een ultraconservatieve vorm van islam en krijgt steeds meer navolging in het Midden-Oosten. Het resultaat is een groeiende groep moslims met hele lange tenen, overgevoelig voor alles wat maar naar islamkritiek riekt.

"Verreweg de meeste moslims in het Midden-Oosten tonen zich minder overgevoelig voor de islamkritische speelfilm"

De demonstraties tegen de anti-islamfilm breiden zich uit naar Irak, Jordanië, Iran, Afghanistan en de Palestijnse Gazastrook. Het gaat om kleine groepen, tientallen tot hoogstens een paar honderd man. Overal bestaat bewijs of vermoeden dat de protesten worden georganiseerd door ultraconservatieve en extremistische moslims.

De meeste demonstraties zijn dus erg klein. Verreweg de meeste moslims in het Midden-Oosten tonen zich minder overgevoelig voor de islamkritische speelfilm.

"Geen moslim zijn is één ding, maar niet geloven kan er bij veel moslims niet in"

 

In de ogen van veel mensen die ik op mijn reizen in het Midden-Oosten tegenkom, ben ook ik een ongelovige. In Arabische landen zeg ik altijd maar dat ik katholiek ben opgevoed. Dat is waar, maar ik zeg niet dat ik al op jonge leeftijd van mijn geloof ben gevallen. Want geen moslim zijn is één ding, maar niet geloven kan er bij veel moslims niet in.

Soms kom ik ook zwaargelovige moslims tegen met een gevoel voor humor. Een maand geleden reed ik door Syrië, begeleid door twee gewapende mannen met flinke baard van het Vrije Syrische Leger. Na een vraag of ik getrouwd was, zei ik: "Ik zou wel een Syrische vrouw willen trouwen, die zijn erg mooi". Het antwoord: "Syrische vrouwen zijn alleen voor moslims." Toen ik hem met een knipoog vertelde dat ik dan maar moslim moest worden, zei de opstandeling: "Als jij moslim wordt, krijg je vier vrouwen mee."

In Nederland woedt al jaren een fel debat over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting. In de regio waarin ik nu woon is dat ondenkbaar. Zelfs in Israël ben ik voor antisemiet uitgemaakt na een kritische vraag of opmerking over het Israëlische beleid. In de islamitische landen is kritiek op de islam simpelweg levensgevaarlijk. In het Midden-Oosten bestaat vrijheid van meningsuiting niet of nauwelijks.