Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

21 oktober 2016 17:38

Dierbaren zetten alles op alles om vermiste te vinden: 'Hoop staat verwerking in de weg'

Dierbaren zetten alles op alles om vermiste te vinden: 'Hoop staat verwerking in de weg'
Christiaan Wilson verdween op 16 mei van dit jaar.

Familie en vrienden van Christiaan Wilson beginnen een nieuwe zoektocht. De bergbeklimmer raakte in mei vermist in het Himalayagebergte in Nepal. "Ook als je weet dat iemand niet meer leeft, is het heel belangrijk om het lichaam te vinden."

Germa van den Boom, het 19-jarige schoonzusje van Henk Langerak is al 32 jaar vermist. Hij snapt heel goed dat de familie en vrienden van Christiaan Wilson alles op alles zetten om zijn lichaam te vinden.

"Dan pas weten ze definitief wat er met hem is gebeurd. Ze zullen wel het vermoeden hebben dat hij is verongelukt, maar zeker weten doen ze dat niet. Daarnaast is het belangrijk om een geliefde een waardige plek te kunnen geven op een begraafplaats of te kunnen cremeren. Dan kunnen ze het echt afsluiten."

Verwerking is moeilijk

Dat bevestigt ook professor Jos de Keijser van de Rijksuniversiteit Groningen. Hij werkt als klinisch psycholoog met mensen van wie een dierbare vermist is en is betrokken bij het onderzoek 'Rouw na vliegramp MH17'. "Mensen vinden het heel moeilijk om aan de verwerking te beginnen als er toch nog ergens hoop is, ook al is dat minder dan 1 procent", zegt hij. 

Hoop doet leven, wordt er gezegd, maar in het geval van een vermissing brengt die hoop ook veel problemen met zich mee. De Keijser noemt er een aantal: "Mensen zijn wanhopig, ze blijven piekeren, voelen zich machteloos en uitgeput. Door een lichaam te vinden is alle hoop weg. Er is ook veel verdriet, maar mensen krijgen meer rust in hun hoofd en depressieve klachten worden minder."

Onzekerheid is vreselijk

Langerak noemt vooral de onzekerheid als een groot probleem voor wie na een vermissing achterblijft. "De vraag 'zou het toch nog zo zijn dat...'. Je weet niet helemaal zeker dat iemand niet meer leeft. Die onzekerheid is vreselijk."

De Keijser kent voorbeelden van mensen van wie een dierbare tijdens de Watersnoodramp in 1953 vermist raakte. Meer dan 60 jaar later hopen zij nog dat het stoffelijk overschot van diegene gevonden wordt. Hoop dat diegenen nog leven hebben ze niet meer, maar die kan lang aanhouden. "Soms hebben mensen zelfs na een vermissing van 10 jaar nog de hoop dat iemand leeft."

Hopen op een lichaam

Voor Langerak en zijn familie is het al 32 jaar geleden dat Germa verdween. Ze zou voor het eerst alleen thuis slapen, omdat haar ouders op vakantie waren. De buurjongen had haar na het uitgaan thuis afgezet en daarna werd niets meer van haar vernomen. "Ons verstand zegt dat ze niet meer leeft, dat weten we. We hebben ook niet meer de hoop dat ze levend wordt teruggevonden. Maar als er een lichaam wordt gevonden, hopen we dat zij het is. Dat is een heel dubbel gevoel."

De familie van Germa heeft vermoedens wat er met de tiener is gebeurd, maar ze hopen nog altijd op duidelijkheid. "Die vermoedens zijn er doordat andere scenario's niet mogelijk zijn. We gaan ervan uit dat ze ergens slachtoffer van is geworden. De vondst van haar lichaam biedt misschien ook aanknopingspunten voor het onderzoek, misschien dat er dan toch nog recht kan worden gedaan."

Meer op rtlnieuws.nl:
Deel helm vermiste bergbeklimmer Christiaan Wilson gevonden

Topnieuws