Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

10 januari 2017 15:48

Carlijn werkt als luchtverkeersleider: 'Ik hoorde de angst in de stem van de piloot'

Niet alleen op de wegen was het onvoorspelbare weer van de laatste tijd lastig, ook op Schiphol zorgt dat voor problemen. Carlijn Geijsel werkt als luchtverkeersleider op de luchthaven. "Dagen dat het weer je verrast, zijn een echte uitdaging."

Geijsel (36) is tijdens haar dienst verantwoordelijk voor de vliegtuigen in een straal van 50 kilometer rondom het vliegveld. "Op dagen dat er slecht weer voorspeld is, kunnen we inspelen op de situatie. Maar als het weer omslaat, wordt de werkdruk hoger. Het betekent dat we beperkte ruimte hebben en dat vliegtuigen moeten wachten. Wanneer wordt het dan echt druk? Bijvoorbeeld als de mist optrekt. Dan wil iedereen landen", zegt ze.

Iedere twee uur een pauze

Het is op zo'n moment aan haar welke vliegtuigen er voorgaan. "Tijdens de opleiding leer je: wees een verkeersleider, geen verkeersbegeleider. Ik bepaal wie er eerst is, ik bepaal welke kant ze op vliegen. Je hebt er niets aan als piloten merken dat je aan het twijfelen bent." Toch heeft ook de piloot nog wel wat te zeggen. "Een piloot wil niet door een onweersbui heen vliegen. Die kan ik soms niet zien. Dan heeft hij recht van spreken."

Het werk als luchtverkeersleider vergt veel van een mens. Werkdagen zijn niet langer dan zeven uur en iedere twee uur en twintig minuten moet er een half uur pauze gehouden worden. Geijsel: "Concentratie is ontzettend belangrijk. Het gaat bijna nooit mis, maar je moet wel meteen kunnen handelen als er een noodsituatie is. Als ik na anderhalf uur merk dat ik niet fris meer ben, geef ik dat aan. Iemand anders neemt het dan over."

'I have no idea what's happening'

Maar áls het dan misgaat – wát gaat er dan mis? "Van een kapotte motor of andere technische dingen schrik ik echt al niet meer", zegt ze. "Maar ik heb één keer gehad dat ik de angst in de stem van een piloot hoorde. 'I have no idea what's happening in the back' zei hij tegen me. Mensen stonden tegen de deur van zijn cockpit aan te beuken. Hij wilde meteen naar de grond. Op zo'n moment handel je en breng je hem binnen. Dat was wel erg heftig. Ik communiceer dat meteen met de andere vliegtuigen."

ZIE OOK: Peter rijdt op ambulance: mijn eerste reanimatie was kind van 1,5 jaar

Zodra het vliegtuig op de grond staat, is het aan de Koninklijke Marechausse om zoiets verder af te handelen. Wat er met het vliegtuig van de piloot in angst aan de hand was, weet Geijsel dan ook niet. "Ik heb weleens gezien dat iemand horizontaal tussen zes marechaussees werd afgevoerd. Gelukkig gebeurt zoiets niet vaak", zegt ze.

'Geen ruimte voor stress'

Geijsel is bijna constant verantwoordelijk voor maximaal tien verschillende vliegtuigen die allemaal honderden passagiers aan boord hebben. Stressvol, zou je denken. Maar voor Geijsel valt het mee. "Ik ben ontzettend gestrest als ik op vakantie ga, maar tijdens mijn werk doe ik m'n ding. Dan handel ik gewoon. Er is dan geen ruimte voor stress."

Maar het blijft mensenwerk, dus kan er altijd een foutje gemaakt worden. Mocht dat gebeuren, dan zijn er systemen, maar ook mensen die meekijken. Geijsel: "Als piloten mijn orders niet goed opvolgen, krijg ik een signaal op mijn radarscherm en kan ik meteen ingrijpen. Dat gebeurt geregeld, want je verstaat elkaar niet altijd goed. Vliegen op 2000 of 3000 voet is een groot verschil, maar tussen de twee en de drie zit in het Engels niet veel verschil in uitspraak. We spreken de drie juist daarom niet uit als 'three', maar als 'trie'. Maar nog steeds gaat het weleens mis en dan moet je het snel signaleren."

Nooit meer iets anders

Geijsel deed als opleiding hbo communicatie, maar kwam er tijdens haar stageperiode achter dat werken van 9 tot 5 niets voor haar was. "Op een beurs kwam ik dit tegen. Toen ben ik begonnen met de opleiding." En tot op heden wordt de stress haar niet te veel. Sterker nog: "Ik doe dit nu elf jaar en ik denk niet dat ik ooit nog iets anders ga doen. Dit is echt wat ik wil."

Topnieuws